การรับรู้การให้ความหมายความกตัญญูของเยาวชนที่กำลังรับการบำบัดสารเสพติด
คำสำคัญ:
การรับรู้, ความกตัญญู, เยาวชนที่กำลังรับการบำบัดสารเสพติดบทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิจัยเรื่อง การพัฒนาระบบนิเวศของการอยู่ร่วมกันอย่างเอื้ออาทรในสังคมสูงวัยผ่านการสร้างเสริมความกตัญญู สู่การมีเป้าหมายชีวิตของเยาวชนกลุ่มเปราะบาง มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายการรับรู้ความกตัญญูของเยาวชนที่กำลังรับการบำบัดสารเสพติด ณ ปอเนาะแห่งหนึ่งในภาคใต้ คุณสมบัติผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ เยาวชน อายุ 15-25 ปี สัญชาติไทย สามารถสื่อสารภาษาไทยได้ และมีความยินดีที่จะเข้าร่วมโครงการการวิจัย จำนวน 16 คน ระยะเวลาการเก็บข้อมูล 6 เดือน ระหว่างเดือนสิงหาคม 2565 ถึง มกราคม 2566 เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกต และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและคุณภาพ
ผลการศึกษา พบว่า เยาวชนที่กำลังรับการบำบัดสารเสพติด ณ ปอเนาะแห่งหนึ่งในภาคใต้ ได้ให้ความหมายของความกตัญญูไว้ 3 ประการ ได้แก่ (1) การรักตัวเองและไม่ทำร้ายตัวเอง (2) การไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจ และ (3) การตอบแทนบุญคุณพ่อแม่และผู้มีพระคุณ การที่เยาวชนกลุ่มนี้รับรู้ความหมายความกตัญญู เป็นการสร้างเสริมความกตัญญูเพื่อการมีเป้าหมายชีวิตของเยาวชนมีความสำคัญที่จะพัฒนาเยาวชนให้เจริญเติบโต งอกงาม และเบ่งบาน และมีความสามารถในการพัฒนาสังคม ร่วมพัฒนาระบบนิเวศของการอยู่ร่วมกันอย่างเอื้ออาทรต่อไป
การศึกษาครั้งนี้ได้อธิบายการการรับรู้การให้ความหมายความกตัญญูของเยาวชนที่กำลังรับการบำบัดสารเสพติด ซึ่งผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการสร้างเสริมความกตัญญู เพื่อการมีเป้าหมายชีวิตและการมีสุขภาวะที่ดีของเยาวชนกลุ่มนี้
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2566). รายงานสถานการณ์ทางสังคม ประจำปีงบประมาณ 2565. www.m-society.go.th/more_news.php?cid=535
กาญจน์สุนภัส บาลทิพย์. (2566). การสร้างเสริมเป้าหมายชีวิตสำหรับวัยรุ่น: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. สยาม พริ้นติ้ง.
กาญจน์สุนภัส บาลทิพย์, อุษณีย์ เพชรรัชตะชาติ, ศิริวรรณ พิริยคุณธร, นฤมล ติระพัฒน์ และ ปราณี เลี่ยมพุทธทอง. (2559). การพัฒนารูปแบบการใช้แนวคิดเป้าหมายในชีวิตและปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพแบบองค์รวมของวัยรุ่นไทย. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 36(3), 111-130.
ขวัญตา บาลทิพย์ และ สิริลักษณ์ จันเทร์มะ. (2556). กระบวนการสร้างเป้าหมายในชีวิตของเยาวชนไทยที่มีชีวิตอยู่กับเอชไอวี. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 33(3), 1-15.
ดวงใจ วัฒนสินธุ์. (2564). ภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น: แนวคิดพื้นฐานและการพยาบาล. วนิดาการพิมพ์.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. https://dictionary.orst.go.th/stat.php
อับดุลการีม วันแอเลาะ. (ม.ป.ป.). จริยธรรมอิสลาม. ส. วงเสงี่ยม.
Arora, S. K., Shah, D., Chaturvedi, S., & Gupta, P. (2015). Defining and Measuring Vulnerability in Young People. Indian Journal of Community Medicine, 40(3), 193-197. https://doi.org/10.4103/0970-0218.158868
Balthip, Q., & Purnell, M. J. (2014). Pursuing meaning and purpose in life among Thai adolescents living with HIV: A grounded theory study. Journal of the Association of Nurses in AIDS Care, 25(4), e27-38. https://doi.org/10.1016/j.jana.2014.03.004
Balthip, K., McSherry W., & Nilmanat, K. (2017). Spirituality and dignity of Thai adolescents living with HIV. Religions, 8(257), 1-18. https://doi.org/10.3390/rel8120257
Balthip, K. Mcsherry, W. Petchruschatachart, P. Piriyakoontorn, S., & Liamputtong, P, (2017). Enhancing life purpose amongst Thai adolescents. Journal of Moral Education, 36(3), 295-307. https://doi.org/10.1080/03057240.2017.1347089
Damon, W. B. (2003). Noble purpose: the joy of living a meaningful life. Templeton Foundation.
Duprey, E. B., McKee, L. G., O’Neal, C. W., Algoe, S. B., & Campos, B. (2020). Stressors, resources, and mental health among Latino adolescents: the role of gratitude. Journal of Applied Developmental Psychology, 70, 101191. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2020.101191
Emmons, R. A. (2010, November 16). Why gratitude is good. Greater Good Magazine. https://greatergood.berkeley.edu/article/item/why_gratitude_is_good
Emmons, R. A. (2012). Queen of the virtues? Gratitude as human strength. Reflective Practice: Formation and Supervision in Ministry, 32, 49–62. https://journals.sfu.ca/rpfs/index.php/rpfs/article/view/59
Froh, J. J., Sefick, W. J., & Emmons, R. A. (2008). Counting blessings in early adolescents: An experimental study of gratitude and subjective well-being. Journal of School Psychology, 46(2), 213–33. https://doi.org/10.1016/j.jsp.2007.03.005
Mariano, J. M. (2014). Introduction to special section: understanding paths to youth purpose—why content and contexts matter. Applied Developmental Science, 18(3), 139-47. https://doi.org/10.1080/10888691.2014.924356
McCullough, M. E., Emmons, R. A., & Tsang, J. A. (2002). The grateful disposition: a conceptual and empirical topography. Journal of Personality and Social Psychology, 82(1), 112-127. https://doi.org/10.1037/0022-3514.82.1.112
Noor, M. N., Rahman, N. D. A., & Zahari, M. I. A. M. (2018). Gratitude, gratitude intervention and well-being in Malaysia. Behavioral Science Research Institute, 13(2), 1-18. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IJBS/article/view/123509
Sansone, R. A., & Sansone, L. A. (2010). Gratitude and wellbeing: The benefits of appreciation. Psychiatry (Edgmont), 7(11), 18–21.
Sawyer, S. M., Afifi, R. A., Bearinger, L. H., Blakemore, S. J., Dick, B., Ezeh, A. C. & Patton, G. C. (2012). Adolescence: a foundation for future health. The Lancet, 379(9826), 1630-1640. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(12)60072-5
Wood, A. M., Froh, J. J. & Geraghty, A. W. A. (2010). Gratitude and well-being: a review and theoretical integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890-905. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.03.005
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานที่ตีพิมพ์ในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขอสงวนสิทธิในการเผยแพร่ผลงานที่ตีพิมพ์ในแบบรูปเล่มและทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่นใด
บทความหรือข้อความคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฏในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนโดยเฉพาะ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ