ความรู้ของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนเกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546  และพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิด

ศิริพร เกื้อกูลนุรักษ์

ผู้แต่ง

ศิริพร เกื้อกูลนุรักษ์ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ สมุทรปราการ ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ความรู้ด้านกฎหมายคุ้มครองเด็ก, พฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิด, พฤติกรรมเสี่ยงของเด็กและเยาวชน

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 และพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิด รวมทั้งเปรียบเทียบความรู้เกี่ยวกับพ.ร.บ.คุ้มครองเด็กและพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน ระหว่างวันที่ 10-20 มีนาคม 2565 จำนวน 151 คน วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) โดยทดสอบด้วยวิธีของเชฟเฟ่ (Scheffe’s test) ผลการศึกษาพบว่า เด็กและเยาวชนมีความรู้เกี่ยวกับพ.ร.บ.คุ้มครองเด็กอยู่ในระดับปานกลาง ( = 15.43) มีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดอยู่ในระดับต่ำ ( = 1.78) เด็กและเยาวชนที่มีระดับการศึกษา และลักษณะเพื่อนสนิทต่างกันมีความรู้เกี่ยวกับพ.ร.บ.คุ้มครองเด็กแตกต่างกัน เด็กและเยาวชนที่มีอาชีพ ลักษณะเพื่อนสนิท และฐานความผิดต่างกันมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการกระทำผิดแตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กนิษฐา ไทยกล้า, เกรียงไกร พึ่งเชื้อ และ สุชาดา ภัยหลีกลี้. (2559). พฤติกรรมการใช้สารเสพติด พฤติกรรมเสี่ยงต่อสุขภาพ และเครือข่ายทางสังคมของเยาวชนนอกสถานศึกษา. ภาคีวิชาการสารเสพติด หน่วยระบาดวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2566). รายงานสถิติคดีประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2566. www.djop.go.th/storage/files/2/สถิติประจำปี/st-66%20-v2.pdf

พรพิไล อาลัยสุข. (2557). ความรู้ของมารดาวัยรุ่นเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเด็กตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. คลังทรัพยากรสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:148869

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2565). Body of knowledge-knowledge- knowledge management. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=body-of-knowledge-knowledge-knowledge-management-km

อรัญญ์ชยาต์ บุญชูกิตติยศ, สิทธิพงศ์ วัฒนานนท์สกุล และ สุพัทธ แสนแจ่มใส. (2562). ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมที่เป็นปัญหาในวัยรุ่น: การวิเคราะห์จำแนกกลุ่มระหว่างกลุ่มวัยรุ่น ที่กระทำความผิดกับกลุ่มนักเรียนวัยรุ่นตอนปลาย. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 12(1). 63-85.

Bosiakoh, T. A., & Andoh, P. K. (2010). Differential association theory and juvenile delinquency in Ghana’s capital city-Accra: The case of Ghana Borstal Institute. International Journal of Sociology and Anthropology, 2(9), 198-205. https://doi.org/10.5897/IJSA.9000028

Centre for Longitudinal Studies, UCL Institute of Education. (2018). Risky behaviors: prevalence in adolescence, Initial findings from the Millennium Cohort Study Age 14 Survey. https://cls.ucl.ac.uk/cls-studies/millennium-cohort-study/mcs-age-14-sweep/mcs-age-14-initial-findings/

Centre for teaching excellence, University of Waterloo. (2023). Bloom’s taxonomy. https://uwaterloo.ca/centre-for-teaching-excellence/catalogs/tip-sheets/blooms-taxonomy

Costa, F. (2023). Richard Jessor: Problem-behavior theory, a brief overview. Institute of Behavioral Science, University of Colorado Boulder. https://ibs.colorado.edu/jessor/pb_theory.html

Cullen, F. T. & Wilcox, P. (2010). Sutherland, Edwin H.: Differential association theory and differential social organization. Encyclopedia of Criminological Theory, 2, 899-906. https://doi.org/10.4135/9781412959193.n250

Gudadi, F. L. (2014). Dynamics of Juvenile Delinquency and Crimes in Arusha City [Master’s Dissertation, Sokoine University of Agriculture, College of Social Sciences and Humanities]. Sokoine University of Agriculture Institutional Repository. https://www.suaire.sua.ac.tz/handle/123456789/677

Jessor, R. (1992). Risk behavior in adolescence: A psychosocial framework for understanding and action. Developmental Review, 12(4), 374-390. https://doi.org/10.1016/0273-2297(92)90014-S

Romer, D., Reyna, V.F. & Satterthwaite, T.D. (2017). Beyond stereotypes of adolescent risk taking: Placing the adolescent brain in developmental context. Development Cognitive Neuroscience, 27, 19-34. https://doi.org/10.1016/j.dcn.2017.07.007

Ruhl, C. (2023). Bloom’s taxonomy of learning. SimplyPsychology. https://www.simplypsychology.org/blooms-taxonomy.html

Siddiqua, R. & Eti, R. J. (2019). Influence of differential association and social bonding theory on delinquents at Juvenile Development Center, Bangladesh: A comparative analysis study. International Journal of Criminal Justice Sciences, 14(2), 392-427. https://doi.org/10.5281/zenodo.3732257

Thammaraksa, P., Powwattana, A., Lagampan, S., Vatanasomboon, P., & Stoddard, S. (2020). Understanding causes of multiple risk behaviors in Thai male adolescents from multidimensional perspectives: A qualitative study. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 24(2), 274-287.

Tinney, E. (2023). The “STICKINESS” of stigma: Guilt by association after a friend's arrest. Criminology, 61(2), 354-383. https://doi.org/10.1111/1745-9125.12333

United Nations Department of Economic and Social Affairs (UNDESA). (2022). Definition of Youth, Fact Sheet. https://www.un.org/esa/socdev/documents/youth/fact-sheets/youth-definition.pdf

Warr, M. (1993). Age, Peers, and Delinquency. Criminology, 31(1), 17-40. https://doi.org/10.1111/j.1745-9125.1993.tb01120.x

Wickert, C. (2023). Differential Association Theory (Sutherland). SozTheo. https://soztheo.de/theories-of-crime/learning-subculture/differential-association-theory-sutherland/?lang=en

World Health Organization. (2023). Adolescent health. https://www.who.int/health-topics/adolescent-health#tab=tab_1