รูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนของบ้านเนินขามจังหวัดชัยนาท

ผู้แต่ง

  • นภัสกรณ์ ธูปแก้ว คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม ประเทศไทย
  • นรินทร์ สังข์รักษา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร เพชรบุรี ประเทศไทย
  • รัชฎาพร เกตานนท์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม ประเทศไทย
  • ทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนาผลิตภัณฑ์, ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ, การเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์, ชุมชนบ้านเนินขาม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการณ์การปฏิบัติที่เป็นเลิศและความต้องการของชุมชนในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ (2) พัฒนารูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน (3) ทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน (4) ประเมินและปรับปรุงรูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนของบ้านเนินขาม จังหวัดชัยนาท ดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive sampling) ได้แก่ ผู้นำชุมชน 5 คน ผู้บริหาร 5 คน ชาวบ้านในชุมชนบ้านเนินขาม 5 คน และนักท่องเที่ยว 5 คน โดยใช้การสัมภาษณ์ เชิงลึก (In – depth Interview) กลุ่มเป้าหมายในการทดลองเป็นตัวแทนกลุ่มผ้าทอมือบ้านเนินขาม จำนวน 20 คน โดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง การรวบรวมข้อมูลด้วยตนเองและการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสังคมศาสตร์ สถิติที่ใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า (1) การศึกษาพื้นที่ที่มีการปฏิบัติที่เป็นเลิศ 3 พื้นที่ มีการออกแบบลวดลายที่มีฐานจาก วิถีชีวิตวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่น ต่อยอดโดยใช้ความคิดสร้างสรรค์ ออกแบบเพิ่มเติม นำนวัตกรรมมาพัฒนาสร้างมูลค่าเพิ่มเพื่อตอบโจทย์ความต้องการของตลาดและมีปัจจัยความสำเร็จ คือ สามารถผสมผสานภูมิปัญญาท้องถิ่นกับ แฟชั่นยุคใหม่ มีผลงานรูปแบบสีสันสวยงามทันสมัย แต่คงกลิ่นอายภูมิปัญญาท้องถิ่นไว้อย่างลงตัว ด้านผ้าทอมือบ้านเนินขาม และความต้องการของชุมชนในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ (2) ผลการร่างรูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนได้รูปแบบ“TEDLAND Model” ประกอบด้วย Technical: T, Economy:
E, Design: D, Local wisdom: L, Added value: A, Natural of community: N และ Development: D ที่ผ่านการรับรองจากผู้ทรงคุณวุฒิ (3) ผลการทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) ผลการประเมินผลที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

จุฑามาศ ดอนอ่อนเบา และ จิรวัฒน์ พิระสันต์. (2563). นวัตกรรมการพัฒนาผ้าฝ้ายทอมืออัตลักษณ์ท้องถิ่นจังหวัดเลย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(2), 22-42.

โชติ บดีรัฐ, เบญจมาศ สุริวงษ์, อิศราพร ต๊ะเทียน, ก้องภพ มโนรา, ณัฐกิจ แพงผม และ ธีระภัทร ใจบัญเรือง. (2563). การสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์ การสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาผ้าซิ่นตีนจกชุมชนบ้านสำราญราษฎร์ ตำบลไทยชนะศึก อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(1), 57-70.

แพรภัทร ยอดแก้ว. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอตีนจกเชิงสร้างสรรค์และบรรจุภัณฑ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวคลั่งในจังหวัดนครปฐมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี. วารสารสังคมศาสตร์และนวัตกรรม, 7(1), 14–30. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/261304

มณฑลี ศาสนนันท์. (2566). การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อการสร้างสรรค์นวัตกรรมและวิศวกรรมย้อนรอย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). การสร้างมูลค่า. https://designtechnology.ipst.ac.th/wp-content/uploads/sites/83/2020/01/4_02%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2-1.pdf

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2552). รายงานการศึกษาเบื้อนต้น: เศรษฐกิจสร้างสรรค์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). บี.ซี. เพรส (บุญชิน). https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/05/article_20151008143036.pdf

สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์. (2567). ความคิดสร้างสรรค์ คืออะไร. https://www.ceo.or.th/th/about

อภิชา พรเจริญกิจกุล. (2559). การพัฒนารูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่มผลิตภัณฑ์ผ้าไหมทอมือตามแนวคิดเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์ของชุมชนบ้านประทุน ตำบลแตล อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/23572

Gogoi, N., Neog, P., & Saikia, D. (2020). Development of diversified handwoven furnishing products with amalgamated assamese woven motifs and assessment of consumer preference.

Asian Journal of Home Science, 15(2), 281-288. https://researchjournal.co.in/online/AJHS/AJHS-15(2)/15_281-288_A.pdf

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-12-2025

รูปแบบการอ้างอิง

ธูปแก้ว น., สังข์รักษา น., เกตานนท์ ร., & สุขใจรุ่งวัฒนา ท. (2025). รูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนของบ้านเนินขามจังหวัดชัยนาท. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 33(2), 253–275. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/276593

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ