การนำนโยบายสังคมสูงวัยไปปฏิบัติในประเทศไทย: กรณีศึกษาเทศบาลนครนนทบุรี

ผู้แต่ง

  • กฤตินัยน์ ฤทธิชัย คณะพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ กรุงเทพฯ ประเทศไทย
  • สุวิชา เป้าอารีย์ คณะพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร สถาบันบัณฑิตพัฒน บริหารศาสตร์ กรุงเทพฯ ประเทศไทย

คำสำคัญ:

นโยบายสังคมสูงวัย, การนำนโยบายไปปฏิบัติ, นโยบายสาธารณะ, เทศบาลนครนนทบุรี

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ได้ศึกษาสาเหตุและความจำเป็นของนโยบายสังคมผู้สูงอายุในเทศบาลนครนนทบุรี วิเคราะห์การนำนโยบายไปปฏิบัติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545- 2564 และได้ระบุถึงสภาวะที่มีผลต่อความสำเร็จหรือความล้มเหลวของนโยบายดังกล่าว โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ มีการเก็บข้อมูลจากผู้กำหนดนโยบายและผู้นำนโยบายไปปฏิบัติ จำนวน 17 คน ผ่านการวิเคราะห์ข้อมูลผ่านการวิเคราะห์ประเภทและการสังเคราะห์เชิงตีความ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าอัตราการเกิดที่ลดลงและการเปลี่ยนแปลงทางประชากรทำให้มีความจำเป็นในการดำเนินนโยบายสังคมผู้สูงอายุ เพื่อบรรเทาผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจ ความสำเร็จของนโยบายเหล่านี้ขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้ที่ทำงานในเทศบาลนครนนทบุรี ซึ่งมีการนำยโยบายไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น อาสาสมัครสาธารณสุข อาสาสมัครหมู่บ้าน และชมรมผู้สูงอายุ มีบทบาทสำคัญในการดำเนินนโยบาย นอกจากนี้ กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นของประเทศไทยได้จัดตั้งมาตรฐานการดูแลผู้สูงอายุ 6 ข้อ เพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตผ่านการสนับสนุนจากชุมชนที่มีโครงสร้าง แม้จะมีอุปสรรคเช่น ข้อจำกัดด้านทรัพยากรและการขาดแคลนบุคลากรที่มีการฝึกอบรม แต่นโยบายนี้สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของประเทศไทยในการดูแลสวัสดิการผู้สูงอายุ ข้อเสนอแนะนโยบายรวมถึงการส่งเสริมกลยุทธ์การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเพื่อการดำรงชีวิตที่มีสุขภาพดี การวางแผนทางการเงิน และการสูงวัยอย่างมีชีวิตชีวาผ่านการเรียนรู้จากแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดจากต่างประเทศ การวิจัยในอนาคตควรสำรวจบทบาทของค่านิยมทางวัฒนธรรมไทยในการนำไปใช้ในนโยบายและการสนับสนุนระหว่างรุ่น นอกจากนี้ การศึกษาเชิงเปรียบเทียบของนโยบายสังคมผู้สูงอายุในประเทศสมาชิกอาเซียนอาจให้ข้อเสนอแนะที่มีประโยชน์ในการปรับปรุงแนวทางของประเทศไทย

เอกสารอ้างอิง

Asian Development Bank. (2020). Singapore long-term care system adaptation to population aging. Aging Asia and the Pacific. https://www.adb.org/publications/singapore-care-system-population-aging

Department of Local Administration. (2017). Department of local administration promotion strategy 2017–2026. https://www.dla.go.th/visit/stategics.pdf

Department of Older Persons (DOP). (2003). Older Persons Act 2003. https://www.dop.go.th/download/laws/law_th_20152309144546_1.pdf

Department of Older Persons (DOP). (2023). Elderly statistics. https://www.dop.go.th/th/know/1

Knodel, J., & Teerawichitchainan, B. P. (2017, March). Family support for older persons in Thailand: Challenges and opportunities (Report No. 17-879). University of Michigan, Population Studies.

Mazmanian, D. A., & Sabatier, P. A. (1983). Implementation and public policy. Scott, Foresman and Company.

National Reform Council. (2015). Draft constitution of the Kingdom of Thailand (B.E. 2559). https://cdc.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/download/parcy/057.pdf

Nonthaburi Municipality. (2024). Nakorn Nonthaburi Municipality official website. https://nakornnont.go.th/frontpage

Nonthaburi Provincial Social Development and Human Security Office. (2021). Social situation report 2021. https://nonthaburi.m-society.go.th/?page_id=4312

Ruesangiam, S. (2019). Nakhon Nonthaburi: City for the elderly Nonthaburi Municipality elderly quality of life development center. Future Urban Development. http://www.furd.in.th/cities/e-books/view/25MrQq1RQagX/

World Health Organization. (2015). Global age-friendly cities: A guide. WHO Press. https://apps.who.int/iris/handle/10665/186275

World Health Organization. (2024, October 1). Ageing and health. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/ageing-and-health

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-12-2025

รูปแบบการอ้างอิง

ฤทธิชัย ก., & เป้าอารีย์ ส. (2025). การนำนโยบายสังคมสูงวัยไปปฏิบัติในประเทศไทย: กรณีศึกษาเทศบาลนครนนทบุรี. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 33(2), 276–312. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/279029

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย