Self-Sufficient Economy (Four Factors) is the way of life of people in Ban Nayang Tai, Nambak District, Luangprabang, Lao People's Democratic Republic.

Authors

  • สมใจ ไชยะคง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Keywords:

Self-reliance in economy

Abstract

The research on “Self-sufficient Economy (four factors) in Na Yang Tai village, Nambak district, Luangprabang province, Lao people’s Democratic Republic” aims to study styles and ability of self-sufficient Economy in family level. It is a qualitative research. 26 people was selected by home based standard and house style such as traditional house group, half old and half new house group, modern house group. The researcher had attended every activities and working with people while collecting data. The finding revealed that there are direct and indirect self-reliance in community. Direct self-reliance is people in village have their own land, knowledge of building house by themselves. Most people are farmers having their own rice field, cotton plantation, vegetable garden. Every family are capable of handicraft weaving and basket making. Self-sufficient Economy, especially self-sufficient in food from fertile land which serve planting vegetables, fruits, animals husbandry. Many families capable of making production tools by using local technology for utilizing in agriculture and in their households, knowing labor exchange. Many household capable to grow commercial plants such as rubber, tobacco, weaving, raising fish, etc. It is indirect self- reliance that capable to accumulate for supporting higher education of their daughter and son. In the future, community will be faced more negative impact due to production factors will be change, decrease of natural resources, increase of population, limited resources to be used, land and forest are divided to use, production is changed from self- consumption to commercial purpose. These factors will lead to reduce self-reliance in economy of community.

References

โกวิท พวงงาม.(2551). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

คำศรี สิทธิวรดา. (2552). ความสัมพันธ์หญิง-ชายในการจัดการทรัพยากรและระบบนิเวศชุมชนที่กำลังเปลี่ยนแปลงของลาว. ศูนย์สตรีศึกษา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ณัฐนิช อินสระ (2555). การพัฒนาชุมชนสู่การพึ่งตนเองอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาชุมชนบ้านหนองบัว ม.1 ต.ลาดบัวขาว อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา

ณรงค์ศักดิ์ ชัยราช. (2552). เพศภาวะและแรงงานอพยพหญิงชนบทในกลไกเศรษฐกิจใหม่ของลาว. ศูนย์สตรีศึกษา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ปาริชาติ วลัยเสถียร. (2543) กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว).

ภมรรัตน์ สุธรรม. (2546). พลวัตชุมชนกับการพึ่งตนเองในภาคตะวันตก. กรุงเทพฯ:สถาบันวิถีทรรศน์.

ภูมิวิไล ศิริพลเดช. (2550). เพศภาวะและการพัฒนาในสังคมชนบทลาว. ศูนย์สตรีศึกษา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วรวุฒิ โรมรัตนพันธ์. (2540). ทฤษฎีการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

วรวุฒิ โรมรัตนพันธ์. (2554). ทฤษฎีการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ:ฟิสิกซ์เซ็นเตอร์.

สายันต์ไพรชาญจิตร์. (2552).การจัดการทรัพยากรทางโบราณคดีในงานพัฒนาชุมชน.กรุงเทพฯ: โครงการหนังสือโบราณคดีชุมชน.

วิทยานิพนธ์
นฤมล พรหมวา. (2538). ศักยภาพการพึ่งตนเองทางสาธารณสุขมูลฐานของหมู่บ้านสุขภาพดีถ้วนหน้า จังหวัดอุบลราชธานี. พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม): สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พจนีย์ ทรัพย์สมาน. (2551). วิถีชีวิตการพึ่งตนเองของชุมชนต้นน้ำเขาพระ อ.รัตภูมิ จ.สงขลา

พระมหายุทธนา ศิริวรรณ. (2544). ศักยภาพในการพึ่งตนเองของชุมชนบทไทยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: กรณีศึกษาชุมชนบ้านสามขา ตำบลคำป่าหลาย อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร. พัฒนาชนบทศึกษา: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

สุพัฒน์ ไพใหล. (2556). กระบวนทัศน์พัฒนาเพื่อการพึ่งตนเองของกลุ่มเครือข่ายอินแปง ในจังหวัดสกลนคร อุดรธานี กาฬสินธุ์ และมุกดาหาร. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต(สังคมวิทยา): มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

อภิชาต จันทร์แดง. (2546). ความเชื่อ พิธีกรรม : กระบวนการเรียนรู้เพื่อศักยภาพการพึ่งตนเองของชุมชนชนบท ศึกษาเฉพาะกรณีชุมชนบ้านยางหลวง ตำบลท่าผา อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่.

สังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาบัณฑิต: คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

โครงการพัฒนาชุมชมหาบัณฑิต ภาคพิเศษ ศูนย์ท่าพระจันทร์. (2555). เอกสารประกอบการเรียนการสอน วิชา พช. 612 ทฤษฎีการพัฒนาและการพัฒนาชุมชน. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สายันต์ ไพรชาญาจิตร์. (2555). การจัดการมรดกวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์. (อัดสำเนา).

Downloads

Published

2019-03-15

How to Cite

ไชยะคง ส. (2019). Self-Sufficient Economy (Four Factors) is the way of life of people in Ban Nayang Tai, Nambak District, Luangprabang, Lao People’s Democratic Republic. Journal of Social Synergy, 9(3), 1–9. Retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/thaijss/article/view/177768

Issue

Section

Research Report