การวางแผนเพื่อการเกษียณของผู้ประกันตนในระบบประกันสังคม

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่อง “การวางแผนเพื่อการเกษียณของผู้ประกันตนในระบบประกันสังคม” มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการรับรู้ของผู้ประกันตนเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์กรณีชราภาพและสวัสดิการสำหรับผู้สูงอายุที่พึงได้รับ และ เพื่อศึกษาการวางแผนเพื่อการเกษียณของผู้ประกันตนในด้านสุขภาพ ที่อยู่อาศัย เศรษฐกิจ และสังคม การศึกษา ครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ จากกลุ่มผู้ประกันตนที่มาใช้บริการ ณ สำนักงานประกันสังคมกรุงเทพมหานครพื้นที่ 6 ซึ่งมีอายุระหว่าง 40-60 ปี เดือนละประมาณ 1,000 คน และใช้สูตรคำนวณหากลุ่มตัวอย่างของทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 286 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่โดยใช้วิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’s method) ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้ประกันตนส่วนมากร้อยละ 91.61 มีการรับรู้เกี่ยวกับสิทธิประโยชน์กรณีชราภาพและสวัสดิการสำหรับผู้สูงอายุที่ พึงได้รับอยู่ในระดับน้อย 2) ผู้ประกันตนมีการวางแผนเพื่อการเกษียณในด้านสุขภาพ ด้านที่อยู่อาศัย ด้าน เศรษฐกิจ และด้านสังคมโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ย 3.18 เมื่อเปรียบเทียบการวางแผนเพื่อการ เกษียณของผู้ประกันตนจำแนกตามอายุ ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือน ลักษณะการจ้างงาน และลักษณะที่อยู่ อาศัย มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้สำนักงานประกันสังคมและหน่วยงานที่ เกี่ยวข้องควรส่งเสริม และสนับสนุนให้ผู้ประกันตนตระหนัก รับรู้ เข้าใจเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์กรณีชราภาพที่ ผู้ประกันตนพึงจะได้รับ และมีการวางแผนเพื่อเตรียมความพร้อมเพื่อการเกษียณอายุในทุกๆ ด้านเพื่อให้ ผู้ประกันตนสามารถดำรงชีวิตภายหลังเกษียณได้อย่างมีความสุขกาย สุขใจ และควรประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสิทธิ ประโยชน์ของผู้สูงอายุและเพิ่มช่องทางการสื่อสารที่หลากหลาย เพื่อสร้างการรับรู้อย่างต่อเนื่องภายใต้บริบทที่ เปลี่ยนแปลง