การศึกษาสวัสดิการสังคมที่ได้รับกับการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในพื้นที่เทศบาล เมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
คำสำคัญ:
ผู้สูงอายุ, สวัสดิการสังคมที่ได้รับ, การดูแลตนเอง, ความต้องการสวัสดิการสังคมบทคัดย่อ
“การศึกษาสวัสดิการสังคมที่ได้รับกับการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในพื้นที่เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสวัสดิการที่ได้รับ, การดูแลตนเองและความต้องการสวัสดิการสังคมเพิ่มเติมของผู้สูงอายุซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุ จำนวน 389 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง ร้อยละ 58.9 และเพศชาย ร้อยละ 41.1 มีอายุ 70-75 ปี ร้อยละ 32.9 รองลงมา 66-69 ปี ร้อยละ 28.0 สำเร็จระดับประถมศึกษา ร้อยละ 52.7 นับถือศาสนาพุทธทั้งหมด ร้อยละ 100.0 สถานภาพสมรส ร้อยละ 54.0 มีโรคประจำตัว ร้อยละ 50.9 สำหรับจำนวนสมาชิกในครอบครัว 1-3 คน ร้อยละ 45.5 บุคคลที่ดูแลผู้สูงอายุเป็นสมาชิกในครอบครัวมากถึง ร้อยละ 71.0 นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างมีรายได้เฉลี่ยของครอบครัวต่อเดือน น้อยกว่า 5,000 บาท ร้อยละ 32.6 รองลงมา มีรายได้ 5,000-10,000 ร้อยละ 26.0
ในภาพรวมผู้สูงอายุได้รับสวัสดิการสังคมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 2.73) เมื่อพิจารณาสวัสดิการสังคมที่ได้รับเป็นรายด้านเรียงตามลำดับ ได้แก่ 1) ด้านสุขภาพอนามัย (ค่าเฉลี่ย 3.58) และ 2) ด้านความมั่นคงทางสังคม (ค่าเฉลี่ย 3.57) อยู่ในระดับมาก 3) สวัสดิการด้านการศึกษา (ค่าเฉลี่ย 3.14) 4) ด้านที่อยู่อาศัย (ค่าเฉลี่ย 2.78) 5) ด้านนันทนาการ (ค่าเฉลี่ย 2.75) 6) ด้านบริการทางสังคม (ค่าเฉลี่ย 2.66) ทั้งหมดอยู่ในระดับปานกลาง และ7) ด้านรายได้และการมีงานทำ (ค่าเฉลี่ย 2.59) อยู่ในระดับน้อย ด้านการดูแลตนเองในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 2.16) เมื่อพิจารณารายด้านเรียงตามลำดับ ได้แก่ 1) ด้านร่างกาย อยู่ในระดับมาก 2) เศรษฐกิจ 3) ด้านจิตใจ และ 4) ด้านสังคม ทั้งหมดอยู่ในระดับปานกลาง ด้านความต้องการสวัสดิการของผู้สูงอายุภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 2.82)
ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า 1) ข้อมูลส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษาที่ต่างกัน ทำให้สวัสดิการสังคมที่ได้รับแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ 2) ด้านครอบครัว ได้แก่ รายได้เฉลี่ยของครอบครัวและช่วงเวลาในการดูแลที่ต่างกัน ทำให้สวัสดิการสังคมที่ได้รับแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ 3) ข้อมูลส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษาที่ต่างกันทำให้การดูแลตนเองด้านร่างกาย จิตใจและเศรษฐกิจแตกต่างกัน และ4) ข้อมูลด้านครอบครัวได้แก่ รายได้เฉลี่ยของครอบครัวและช่วงเวลาในการดูแลที่ต่างกันทำให้การดูแลตนเองทำให้การดูแลตนเองด้านร่างกาย จิตใจและเศรษฐกิจของผู้สูงอายุแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ
เอกสารอ้างอิง
สาขาบริหารสวัสดิการสัคม คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตรและสวัสดิการสังคม
มหาวิทยาหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
กวิน วันวิเวก. (2551). แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมสาหรับผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตาบล
ในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาพัฒนาสังคม, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จันทร์เพ็ญ ลอยแก้ว. (2555). การศึกษาความต้องการในการได้รับสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุ ในเขต
เทศบาลเมืองอโยธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขารัฐประศาสนศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย,มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
จารี ศรีปาน. (2554). พฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร.
วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 6 (กรกฎาคม - ธันวาคม): 123-130.
ชาญวิทย์ บ่วงราบ. (2551). ความต้องการได้รับสวัสดิการของผู้สูงอายุในตาบลเสาธงหินอำเภอบาง
ใหญ่ จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการจัดการโครงการและการประเมินโครงการ, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
บุญศรี นุเกตุ,ปาลีรัตน์ พรทวีกัณทา และคณะ. (2550). การพยาบาลผู้สูงอายุ. นนทบุรี : โครงการ
สวัสดิการวิชาการ สถาบันพระบรมราชชนก.
ปรารถนา มะลิไทย, คทารัตน์ เฮงตระกูล และเกียรติพงษ์ มีเพียร. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อความ
ต้องการบริการสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาล จังหวัดมหาสารคาม. วารสารความหลากหลายทางวัฒนธรรม, 7(18), 101-113.
พูลศักดิ์ พุ่มวิเศษ. (2554). ศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุ จังหวัดนนทบุรี.
นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2560). รายงานประจำปี สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.
2559. นนทบุรี: เอสเอส พลัส มีเดีย.
ระพีพรรณ คำหอม. (2554). สวัสดิการสังคมกับสังคมไทย (เอกสารประกอบการสอน วิชาแนวคิด
และทฤษฎีปฏิบัติงานสวัสดิการสังคม). กรุงเทพฯ: คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วิทิต ตฤณตียะกุล. (2550). ปัญหาและความต้องการบริหารสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขต
องค์การบริหารส่วนตาบลบ้านฉาง จังหวัดระยอง. รายงานการศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการปกครองท้องถิ่น, วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิภาพร สิทธิสาตร์ และสุชาดา สวนนุ่ม. (2550). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในชุมชนเขต
ความรับผิดชอบของสถานีอนามัยบ้านเสาหินตำบลวัดพริก อำเภอเมืองจังหวัดพิษณุโลก.
รายงานวิจัยวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีพุทธชินราช สถาบันพระบรมราชชนก
สำนักงานปลัด กระทรวงสาธารณสุข.
วีรศักดิ์ เมืองไพศาล. (2562). นวัตกรรมทางสุขภาพและสังคมสำหรับประชากรผู้สูงอายุ.กรุงเทพฯ : สมาคม
พฤฒาวิทยาและเวชศาสตร์ผู้สูงอายุไทย.
ศิริวรรณ อรุณทิพย์ไพฑูรย์. (2562). สังคมสูงวัย : พัฒนาการด้านนโยบายประเทศไทย. กรุงเทพฯ : สมาคม
พฤฒาวิทยาและเวชศาสตร์ผู้สูงอายุไทย.
ศิริสุข นาคะเสนีย์. (2561). ศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร.วารสารวิจัย
รำไพพรรณี, ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม - เมษายน 2561.
สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (2563). สถิติประชากร. สืบค้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 จาก
https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=3507&filename=social (
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). รายงานการสำรวจประชากรผู้สูงอายุแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ :
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักทะเบียนเขตพื้นที่เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย (2564). สถิติประชากร. สมุทรปราการ: เทศบาลเมือง
ปู่เจ้าสมิงพราย (ข้อมูล ณ พฤษภาคม 2564)
สำนักบริหารการทะเบียน. รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี 2563. ท้องถิ่นเทศบาลเมือง
ปู่เจ้าสมิงพราย. หน้า 3. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2564 จาก https://stat.bora.dopa.go.th/xstat/p5311_03.html
อุชุกร เหมือนเดช. (2552). ความต้องการในการได้รับสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาล
จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
Orem, D. E. (1985). Nursing: Concepts of practice (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมภิวัฒน์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
