เที่ยวทิพย์ฝ่าวิกฤต COVID-19: นวัตกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ด้วยเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริง เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวจังหวัดอุบลราชธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากผลกระทบของการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 ที่ส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยว โดยเฉพาะในจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากมาย แต่กลับประสบปัญหาการลดลงของนักท่องเที่ยวและรายได้จากการท่องเที่ยวอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น การพัฒนานวัตกรรมด้านการท่องเที่ยวด้วยเทคโนโลยีเสมือนจริงจึงถูกมองว่าเป็นแนวทางที่สามารถช่วยฟื้นฟูอุตสาหกรรมนี้ ส่งเสริมการเข้าถึงข้อมูล และสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวที่น่าสนใจ แม้ในช่วงเวลาที่การเดินทางถูกจำกัด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้การวิจัยในเรื่องนี้มีความสำคัญและจำเป็นต้องดำเนินการ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อพัฒนานวัตกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ด้วยเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริง และยกระดับการท่องเที่ยวจังหวัดอุบลราชธานี และ 2) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยนวัตกรรมเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริง ผู้วิจัยได้กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธี Quota Sampling จากแหล่งท่องเที่ยวละ 20 คนของทั้ง 5 แห่ง และเก็บรวบรวมข้อมูลแบบบังเอิญ จำนวน 100 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพื้นฐานค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการจัดกลุ่มเนื้อหาเพื่อระบุประเด็นที่สำคัญ และประเมินผลความพึงพอใจในการใช้งานนวัตกรรมจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ซึ่งสามารถนำไปสู่แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการท่องเที่ยวที่มีประสิทธิภาพและตอบสนองต่อความต้องการของนักท่องเที่ยวและชุมชน และอธิบายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) นวัตกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ด้วยเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริง หรือ “เที่ยวทิพย์” Ubon Virtual Tour" เป็นเว็บไซต์ที่ใช้เทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริง โดยช่วยให้ผู้ใช้งานสามารถสำรวจและสัมผัสประสบการณ์แหล่งท่องเที่ยวได้เสมือนจริงผ่านมุมมอง 360° พร้อมฟีเจอร์ต่าง ๆ ที่ช่วยเพิ่มความน่าสนใจ เช่น การแสดงภาพพาโนรามา เสียงบรรยาย และการแชร์ข้อมูลบนแพลตฟอร์มออนไลน์ และ 2) การส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยนวัตกรรมเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเสมือนจริงผ่านเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน จังหวัดอุบลราชธานี จัดกิจกรรมค่ายเด็กดิจิทัล เผยแพร่และสาธิตเว็บไซต์ Ubon Virtual Tour จัดทำป้ายประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ 5 แห่ง พร้อม QR Code เชื่อมโยงสู่เว็บไซต์ ผู้ใช้เว็บไซต์มีความพึงพอใจอยู่ในระดับสูง ( = 4.44, S.D = 0.68) สะท้อนถึงความแปลกใหม่และความสะดวกในการใช้งาน โดยช่วยลดข้อจำกัดด้านการเดินทาง ขยายการเข้าถึง และสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวที่แปลกใหม่ อีกทั้งยังเป็นรากฐานสำหรับการพัฒนานวัตกรรมการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนในอนาคต ซึ่งตอบสนองต่อความต้องการของนักท่องเที่ยวและชุมชนในท้องถิ่น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Anucharn, T. & Anucharn, P. (2023). The Development of Augmented Reality Application for the Historical Tourism Sites following the Trace of King Rama V in Songkhla Province. The Journal of King Mongkut's University of Technology North Bangkok, 33(3), 1–15.
Ardrugsa, I. (2013). A Development of a Virtual Museum Model on Computer Technology. Srinakharinwirot University.
Heim, M. R. (2017). Virtual Reality Wave 3. Elsevier Inc.
Kaiyachon, K. (2022). Innovations for New Way Tourism. https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2565-feb6
Kanchanawong, S., Kanchanawong, S. & Chantraprayoon, O. S. (2016). Development of Virtual Tourism Media for Tourism Promotion: A Case Study of Agricultural Tourism at Maejo University. Maejo University.
Kavak, M., Oktay, E. & Arslantürk, Y. (2024). A New Alternative in the Field of Tour Guiding Emerging After COVID-19: Online Guided Virtual Tour. Journal of Tourism, Leisure and Hospitality, 6(1), 59–71.
Kulpornphan, T. (2015). Location–based Online Tourism Information System with 360–degree Video: A Case of Wat Sri Chum Historic Site, Sukhothai. Thammasat University.
Mahn, C. (2014). The Virtual Tourist Gaze in Greece, 1897–1905. Annals of Tourism Research, 48, 193–206.
Ministry of Tourism and Sports (MOTS). (2020). Report on the Economic Situation of Tourism. Bangkok.
Namphol, C., Kampoo, W. & Pengthong, S. (2022). The Development of 3D Graphics Media Using Augmented Reality Technology for Promoting Tourism in Ubon Ratchathani Province: A Case Study of Buddhist Tourism and Buddhist Places in Ubon Ratchathani Province. Journal of Industrial Technology, Ubon Ratchathani Rajabhat University, 12(2), 123–134.
Noamna, S., Thongphun, K. & Yodmongkol, P. (2020). Application Virtual World for Cultural Tourism. Journal of Information Science and Technology, 10(2), 71–76.
Rawengwan, W. & Munpru, S. (2024). Development of Digital Media Technology AR and VR in Three Languages (Thai–English–Chinese) to Promote Sustainable Ecotourism (Nakhon Sawan Bird Park) in Bueng Boraphet Wetlands Nakhon Sawan Province. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 14(2), 240–255.
Sanchez–Vives, M. V. & Slater, M. (2005). From Presence to Consciousness through Virtual Reality. Nature Reviews Neuroscience, 6(4), 332–339.
Steuer, J. (1992). Defining Virtual Reality: Dimensions Determining Telepresence. Journal of Communication, 42(4), 73–93.
Udomkasemsap, P. (2017). A Development Virtual Reality Technology for Tourism Case Study of Hua–Hin Tourism. Bangkok University.
Walsh, K. R. & Pawlowski, S. D. (2002). Virtual Reality: A Technology in Need of IS Research. Communications of the Association for Information Systems, 8(20), 297–313.
Wongsarodge, R. (2022). 8 Technologies Addressing New Forms of Tourism. https://www.nia.or.th/8-Travel-Technologies
Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. Harper and Row.
