แรงจูงใจของนักท่องเที่ยวเชิงศาสนาชาวไทยที่มีความภักดีต่อแหล่งท่องเที่ยวในประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แรงจูงใจและปัจจัยที่ส่งผลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวเชิงศาสนาชาวไทยต่อแหล่งท่องเที่ยวในประเทศไทย กับกลุ่มตัวอย่างอายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน ซึ่งข้อมูลที่ได้ถูกวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม SPSS โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวส่งผลเชิงบวกต่อการรับรู้ของนักท่องเที่ยว โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยที่ ( = 0.723, p < 0.001) และการรับรู้ของนักท่องเที่ยวส่งผลในเชิงบวกต่อความภักดีต่อแหล่งท่องเที่ยว โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยที่ (
= 0.654, p < 0.001) อย่างไรก็ตาม การทดสอบอิทธิพลของตัวแปรกำกับและตัวแปรคั่นกลาง พบว่า ปัจจัยแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวมีระดับความสัมพันธ์ที่อ่อนแอลงต่อการรับรู้ของนักท่องเที่ยวเมื่อมีความเชื่อในศาสนาเป็นตัวแปรกำกับ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ที่ (
= -0.044, p = 0.176) ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐาน ในทางกลับกัน ปัจจัยด้านการรับรู้ส่งผลในเชิงบวกต่อความภักดีต่อแหล่งท่องเที่ยวเมื่อมีประสบการณ์ด้านจิตวิญญาณเป็นตัวแปรกำกับ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยที่ (
= -0.105, p = 0.004) และปัจจัยด้านแรงจูงใจยังส่งผลในเชิงบวกต่อความภักดีต่อแหล่งท่องเที่ยวเมื่อมีการรับรู้ของนักท่องเที่ยวเป็นตัวแปรคั่นกลาง โดยมีขนาดอิทธิพลทางอ้อมเท่ากับ 0.238 ซึ่งอยู่ในช่วง 0.110 ถึง 0.380 (p < 0.05) แม้ว่าการท่องเที่ยวเชิงศาสนาในประเทศไทยจะเติบโตขึ้น และมีความสำคัญในการกระตุ้นเศรษฐกิจและเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างศาสนา แต่ยังมีการศึกษาที่จำกัดเกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวเชิงศาสนาในบริบทของประเทศไทย การศึกษานี้จึงมีความสำคัญในการเติมเต็มช่องว่างดังกล่าว โดยการทำความเข้าใจแรงจูงใจและปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเชิงศาสนาในประเทศ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนากิจกรรมหรือประสบการณ์ที่เสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างแหล่งท่องเที่ยวกับนักท่องเที่ยวเชิงศาสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Ajzen, I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Ali, S., Maharani, L. & Untari, D. T. (2019). Development of Religious Tourism in Bandar Lampung, Indonesia. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 8(5), 1–8.
Bahari, R. S. (2023). Tourist Intention to Visit Al – Jabbar Mosque Using Theory of Planned Behavior (TPB). Daengku: Journal of Humanities and Social Sciences Innovation, 3(5), 781–795.
Best, J. W. (1977). Research in Education. Prentice–Hall.
Boonprasom, N., Chumnanchar, B., Suriya, S., Reangsuwan, A., Weanrawee, P. & Chupradit, W. (2021). Motivations and Perceptions on Cultural Tourism of Thai Tourists Affecting Revisit Intention: Case Study of Famous Temples in Samutprakan Province. APHEIT Journal, 27(1), 113–127.
Buddhalerd, P. (2018). The Impact of Religious Tourism on Intangible Heritage within the Temple. KKU International Journal of Humanities and Social Sciences, 8(2), 1–27.
Chanagumchokcharoen, F. (2020). Influence of Experiential Marketing towards Satisfaction through Intention to Recommend and Revisit of Thai Tourists in Museum Siam. Silpakorn University.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. John Wiley & Sons Inc.
Department of Religious Affairs (DRA). (2018). Religious Relation. https://catalog.dra.go.th/religious
Future Market Insights. (2024). Faith–Based Tourism Market Outlook from 2024 to 2034. https://www.
futuremarketinsights.com/reports/faith-based-tourism-sector-overview
Jacoby, J. & Chestnus, R. W. (1979). Brand Loyalty: Measurement and Management. John Wiley.
Kessler, K. (2016). Conceptualizing Mosque Tourism: A Central Feature of Islamic and Religious Tourism. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 3(2), 11–32.
Kim, B., Kim, S. & King, B. (2020). Religious Tourism Studies: Evolution, Progress, and Future Prospects. Tourism Recreation Research, 45(2), 185–203.
Krungsri. (2025). Muteluh: Faith in the Market Place. https://www.krungsri.com/en/research/research-intelligence/Muteluh-2024
Lochrie, S., Baxter, I. W., Collinson, E., Curran, R., Gannon, M. J., Taheri, B. & Yalinay, O. (2019). Self–Expression and Play: Can Religious Tourism be Hedonistic? Tourism Recreation Research, 44(1), 2–16.
Moaven, Z. (2020). Therapy, Spirituality, and Spiritual Well–being: A Qualitative Study of Holy Places Tourists. Health, Spirituality and Medical Ethics, 48–59.
Mu’ammar, Z. S. (2023). The Understanding of the Islamic Community’s Intention toward Religious Tourism. Asian Journal of Islamic Management (AJIM), 5(2), 117–128.
National Statistical Office (NSO). (2024). Number of Religious Followers Classifies by Religion for the Year 2008–2018. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/statistics_and_indicators?impt_branch=304
Nunnally, J. C. (1978). An Overview of Psychological Measurement. In Wolman, B. B. (eds.), Clinical Diagnosis of Mental Disorders: A Handbook. Springer.
Oppermann, M. (2000). Tourism Destination Loyalty. Journal of Travel Research, 39(1), 78–84.
Parsons, H., Houge Mackenzie, S. & Filep, S. (2019). Facilitating Self–Development: How Tour Guides Broker Spiritual Tourist Experiences. Tourism Recreation Research, 44(2), 141–152.
Rosak–Szyrocka, J., Zywiołek, J., Wolniak, R. & Santos, G. (2023). Main Reasons for Religious Tourism – From a Quantitative Analysis to a Model. International Journal of Quality Research, 17(1), 109–120.
Rybina, L. & Lee, T. J. (2020). Traveler Motivation and Destination Loyalty: Visiting Sacred Places in Central Asia. Tourism and Hospitality, 2(1), 1–14.
Seedaphromma, W., Wingwon, B. & Piriyakul, M. (2022). Cultural Motivation and Behavioral Loyalty: A Modulated Mediation Perspectives of Authenticity of Elderly Tourists in the Upper Northern Region of Thailand. Journal of Yala Rajabhat University, 17(3), 1–10.
Srichampa, S. (2015). India and Thailand: Soft Power Ties. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 1, 121–150.
Tran, P. K. T., Nguyen, P. D., Le, A. H. N. & Tran, V. T. (2022). Linking Self–Congruity, Perceived Quality and Satisfaction to Brand Loyalty in a Tourism Destination: the Moderating Role of Visit Frequency. Tourism Review, 77(1), 287–301.
Unthanon, T., Kammoongkoon, N., Taocome, N., Suksoponjit, S. & Jongjiraphat, S. (2024). Motivation of Religious Tourism in Bang Phli Yai Subdistrict, Bang Phli District, Samut Prakan Province. Journal of Suvarnabhumi Institute of Technology (Humanities and Social Sciences), 10(1), 213–220.
Wang, K. Y. (2022). Sustainable Tourism Development Based upon Visitors’ Brand Trust: A Case of “100 Religious Attractions”. Sustainability, 14(4), 1977.
Wara, J. (2021). Faith Marketing: Belief, Faith, and Marketing. https://www.brandage.com/article/24741/Faith-Marketing
Wiharjokusumo, P. & Saragih, N. R. (2023). Religious Tourism as a Tradition of the Christian Community: Religious Tourism as a Tradition of the Christian Community. Jurnal Ilmiah Akomodasi Agung, 10(2), 41–52.
Worapongpat, N. (2023). Guidelines for Developing Marketing Strategies to Promote Sustainable Religious Tourism: A Case Study of Khao Chongphran Temple, Tao Poon Subdistrict, Photharam District, Ratchaburi Province. Journal of Value Chain Management and Business Strategy, 2(2), 66–79.
