พฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ส่งผลต่อความปลอดภัยทางถนนสำหรับการท่องเที่ยวในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักที่ได้สร้างรายได้ให้กับประเทศไทย ซึ่งมีแนวโน้มเติบโตสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทว่าพบว่าสิ่งที่เป็นภัยคุกคามต่อคุณภาพของการเดินทางท่องเที่ยวในปัจจุบันคือ ปัญหาด้านความปลอดภัยทางถนนอันจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน ดังนั้นการศึกษานี้จึงได้ทำการคัดเลือกพื้นที่ศึกษาจากจังหวัดที่เป็นจุดดึงดูดการท่องเที่ยว และมีอัตราการเกิดอุบัติเหตุสูง โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติด้วยแบบสอบถามจำนวน 800 ชุด
ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวกับพฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติล้วนมีอิทธิพลต่อระดับความเสี่ยงด้านความปลอดภัยทางถนนทั้งสิ้นอันประกอบด้วยการเตรียมตัววางแผนการท่องเที่ยว การรับทราบข้อมูลข่าวสารความรู้ด้านวินัยและกฎจราจร รวมถึงรูปแบบการเดินทาง ดังนั้นในการส่งเสริมความปลอดภัยทางถนนจึงควรส่งเสริมให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติปรับพฤติกรรมและทัศนคติในการเดินทางที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ รวมถึงการสนับสนุนนโยบายด้านการท่องเที่ยวให้สอดคล้องต่อการส่งเสริมความปลอดภัยอันเป็นมาตรการที่สำคัญต่อภาพลักษณ์ของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในประเทศไทยรวมถึง เพื่อเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้กับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุทางถนน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[2] กรมการท่องเที่ยว. (2556). สรุปสถานการณ์นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติปี 2555. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
[3] กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2550). มาตรฐานการป้องกันอุบัติเหตุทางถนน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย.
[4] กัลยา วานิชย์บัญชา. (2551). การวิเคราะห์ข้อมูลหลายตัวแปร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[5] ฝ่ายเลขานุการ คณะกรรมการศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน. (2554). แผนที่นําทางเชิงกลยุทธ์ทศวรรษแห่งความปลอดภัยทางถนน พ.ศ. 2554-2563. กรุงเทพมหานคร: กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย.
[6] ทวีศักดิ์ แตะกระโทก. (2555). แผนแม่บทความปลอดภัยทางถนนกรมป้องกันและบรรเทา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ.
[7] สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
[8] Allen, L. R., Long, P. T., Perdue, R. R. & Dieselbach, S. (1996). The impact of tourism development on the resident’s perception of community life. Journal of Travel Research, 27(1), 16-21.
[9] Cook, R. L. & McCleary, K. W. (1983). Redefining Vacation Distances in Consumer Minds. Journal of Travel Research, 38(1), 62-65.
[10] Elizabeth, K. & Cropper, M. (2003). Traffic Fatalities and Economic Growth. Washington: The World Bank Development Research Group Infrastructure and Environment.
[11] Host Communications, Inc. (1996). National Traveler Safety Team: Background and Goals. Lexington: Host Communications.
[12] Kantowitz, B. H., Hanowski, R. J. & Kantowitz, S. C. (1997). Driver acceptance of unreliable traffic information in familiar and unfamiliar settings. Human Factors, 39(1), 164–176.
[13] Krysan. (1965). Transportation: Past, Present, and Future. Dearborn: Henry Ford.
[14] Mendiratta, A. (2010). Taking Care of Tourists: Beyond Safety & Security. London: CNN’s TASK Group.
[15] Pond, K. L. (1993). The Professional Guide: Dynamics of Tour Guiding. New York: Van Nostrand Reinhold.
[16] Pond, K. L. (1993). The professional guide−The Traveller. New York: John Wiley and Sons. Inc.
[17] Robert, C. M. (1995). Tourism international business. Zurich: the Jacobs Foundation.
[18] World Tourism Organization (WTO). (1996). Tourist Safety and Security: Practical Measures or Destinations. Madrid, Spain: World Tourism Organization.
[19] World Health Organization. (2013). Global status report on road safety. Switzerland: Department of Violence and Injury Prevention and Disability.
