การศึกษาตัวบ่งชี้ในการจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์ ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย ตามกรอบแห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551

Main Article Content

เพ็ญพิมพ์ พวงสุวรรณ
และ คณะ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้ในการจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์
ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย ตามกรอบที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 โดยได้ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการฝึกอบรมโดยทั่วไปและที่เกี่ยวข้องกับการจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์โดยเฉพาะ ตลอดจนสัมภาษณ์ผู้รับผิดชอบและบุคลากรในสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประทศไทยที่มีหน้าที่ดำเนินงานจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์  ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informant) ได้แก่ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการฝึกอบรม ในการจัดโครงการอบรมมัคคุเทศก์ ในสถาบันการศึกษาจำนวน 10 สถาบันสถาบันละ 2 คนรวมเป็น 20 คนจากสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งของรัฐบาลและเอกชนที่มีการจัดการฝึกอบรมมัคคุเทศก์อยู่ทั้งหมด 52 สถาบัน จัดการฝึกอบรมในลักษณะจัดเป็นครั้งคราวและจัดต่อเนื่อง โดยจะตรวจข้อมูลโดยใช้วิธีการตรวจสอบสามเส้า (Triangulation Method) ด้านการเปลี่ยนผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผู้วิจัยได้การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi Structured Interview) นำเสนอโดยใช้วิธีการประมวลและสังเคราะห์ตัวบ่งชี้ตามแนวคิดของไมล์และฮูเบอร์แมน (Miles & Huberman, 1994, pp.134-135) คือทำการจัดระเบียบข้อมูล (Data Organizing) แสดงข้อมูล (Data Display) หาข้อสรุปตีความและตรวจสอบความถูกต้องของผลการวิจัย (Conclusion, Interpretation and Verification) เพื่อให้ได้ข้อสรุปเป็นตัวบ่งชี้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาผลการศึกษาได้องค์ประกอบที่เป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญ 7 องค์ประกอบคือ องค์ประกอบด้านวัตถุประสงค์ องค์ประกอบด้านการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ องค์ประกอบด้านบุคลากร องค์ประกอบด้านงบประมาณ องค์ประกอบด้านด้านวางแผน องค์ประกอบด้านปฏิบัติการ และองค์ประกอบด้านผลสัมฤทธิ์ ผู้วิจัยจะนำตัวบ่งชี้ที่ได้มาทำการทดลองปฏิบัติการจริงโดยจะทำการทดลองจัดการฝึกอบรมมัคคุเทศก์ตามตัวบ่งชี้ที่ได้ประมวล สังเคราะห์ วิเคราะห์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พวงสุวรรณ เ., & คณะ แ. (2017). การศึกษาตัวบ่งชี้ในการจัดการฝึกอบรมผู้ประสงค์จะเป็นมัคคุเทศก์ ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย ตามกรอบแห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 12(1), 3–17. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tourismtaat/article/view/90258
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

[1] Buasri, Thomrong. (1999). Theory Course Design and Development. 4th ed. Bangkok: The Teachers’ Council of Thailand. (in Thai)

[2] Charoensuk, Prayoon. (2010). A Development of Academic Performance Indicators in the Basic Education Schools. Doctor of Education Thesis in Educational Administration, The Graduate School, Khon Kaen University. (in Thai)

[3] Cleesuntorn, Athipat. (2013). Project Writing: From Idea into Practice. Retrieved April 25, 2016, from www.moe.go.th/moe/th/news/detail.php?NewsID=32184&Key=news_research.

[4] Clow, K. E., & Baack, D. (2012). Integrated Advertising, Promotion and Marketing Communications.
5th ed. Ohio: Pearson Education.

[5] Department of Tourism. (2014). General Guide's Training Course B.E. 2556. Bangkok: Department of Tourism. (in Thai)

[6] Department of Tourism. (2015a). Statistic Guides. Retrieved May 15, 2016, from https://61.19.55.30/
dotdoc/v3/guide_stat.php. (in Thai)

[7] Department of Tourism. (2016). Tourist Statistics. Retrieved May 15, 2016, from https://newdot2. samartmultimedia.com/home/details/11/221/24246. (in Thai)

[8] Department of Tourism. (2015b). The Number of Tourists. Retrieved April 15, 2016, from https://tourism. go.th/subweb/content/6. (in Thai)

[9] Faculty of Education Sciences, Chiang Mai University. (2013). Guidelines for Writing Program. Retrieved May 15, 2016, from www.edu.cmu.ac.th/wp/data/docs/2013-03-05-230950-1.pdf. (in Thai)

[10] Gulick, L., & Urwick, L. (1939). Papers on the Science of Administration. New York: Institute of Public Administration.

[11] Khajorncheappunngam, Komsun et al. (2010). Managing Project Large and Small. 5th ed. Bangkok: Expernet. (in Thai)

[12] Kirkpatrick, D. L. (1975). Kirkpatrick's Learning and Training Evaluation Theory. Retrieved May 15, 2016, from https://www.mindtools.com/pages/article/kirkpatrick.htm.

[13] Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis A Methods Sourcebook. 2nd ed. Thousand Oaks: Sage.

[14] Office of the Permanent Secretary, Ministry of Tourism & Sports. (2015). Tourism Economic. Tourism Economic Review, 1(July-September), 4. (in Thai)

[15] Patsriruang, Jiratchaya. (2012). International Indicators of School Supervision. Doctor of Education Thesis in Educational Administration, The Graduate School, Silpakorn University, Nakhon Pathom. (in Thai)

[16] Pitiyanuwat, Somwung et al. (2015). Article Project Vol. 4. 9th ed. Bangkok: Chulalongkorn University.

[17] Rambhai Barni Rajabhat University. (2015). Writing project. Retrieved August 14, 2016, from www.rbru.ac.th/news/attach/4943.doc. (in Thai)

[18] Sangngern, Bussayamas. (2010). Action Stage. Retrieved April 25, 2016, from https://www.gotoknow.org/ posts/357072. (in Thai)

[19] Sparrow Press. (2012, July 6). Using the Media for PR. Retrieved May 15, 2016, from https://www.oknation.net/blog/print.php?id=292121. (in Thai)

[20] Stufflebeam, D. L. (2004). The 21st-century CIPP Model. London: SAGE.

[21] Sukhothai Thammathirat Open University. (2011). Documentation of Teaching Subjects Project Evaluation Unit 8-15. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University. (in Thai)

[22] Toethong, Chomyong. (2008). Guidelines for the Production and Development of Personnel in the Services and Tourism in the Era of Free Trade. N.P.: n.p. (in Thai)