แนวทางการพัฒนาบุคลากรที่ขาดแคลนในอุตสาหกรรมไมซ์ กรณีศึกษา : สถานที่จัดงานประเภทโรงแรม

Article Sidebar

PDF
เผยแพร่แล้ว: มิ.ย. 21, 2017
คำสำคัญ:
การพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์

Main Article Content

Chollada Mongkhonvanit
มหาวิทยาลัยสยาม
Rattanaporn Chattiwong
มหาวิทยาลัยสยาม

บทคัดย่อ

              ในปัจจุบันธุรกิจไมซ์ขยายตัวอย่างต่อเนื่องทั่วโลกทำให้บุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์ขาดแคลน การศึกษาเรื่อง “แนวทางการพัฒนาบุคลากรที่ขาดแคลนในอุตสาหกรรมไมซ์ กรณีศึกษา: สถานที่จัดงานประเภทโรงแรม” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) แนวทางการพัฒนาบุคลากรที่ขาดแคลนในอุตสาหกรรมไมซ์ของสถานที่จัดงานประเภทโรงแรม 2) ตำแหน่งงานที่ขาดแคลนและปัญหาการขาดแคลนบุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์ของสถานที่จัดงานประเภทโรงแรม ประชากรที่ทำการศึกษา คือ บุคลากรระดับผู้บริหารหรือหัวหน้างานขึ้นไป แผนกทรัพยากรบุคคลหรือแผนกไมซ์ที่ปฏิบัติงานอยู่ในสถานประกอบการในอุตสาหกรรมไมซ์ประเภทโรงแรมในประเทศทั้งหมด จำนวน 352 โรงแรม กำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้เกณฑ์ร้อยละ 20 ของประชากรทั้งหมด ได้โรงแรมที่เป็นกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 70 โรงแรม จากนั้นทำการเลือกกลุ่มตัวอย่างอย่างง่ายโดยใช้ตารางเลขสุ่ม (Random Table) โรงแรมละ 1 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเป็นสถิติพื้นฐานร้อยละ


            ผลการศึกษา พบว่า สถานที่จัดงานประเภทโรงแรมในอุตสาหกรรมไมซ์ยังคงขาดแคลนบุคลากรหลายตำแหน่ง โดยตำแหน่งที่ขาดแคลนมากที่สุด คือ พนักงานต้อนรับส่วนหน้า (Receptionist) และพนักงานต้อนรับและบริการ (Guest Service Agent) รองลงมาคือ พนักงานขาย (Sales) และแม่บ้าน (Housekeeper) สำหรับแนวทางในการพัฒนาบุคลากรที่ขาดแคลนในอุตสาหกรรมไมซ์ในธุรกิจโรงแรม ควรให้ความสำคัญในเรื่องต่าง ๆ ดังนี้ 1) การจัดอบรมด้านภาษาอังกฤษและภาษาที่ 3 2) จัดอบรมด้านธุรกิจบริการ เน้นเรื่องการมีจิตบริการ (Service Mind) 3) จัดอบรมด้านธุรกิจไมซ์ โดยส่งเสริมให้บุคลากรได้เข้าร่วมอบรม สัมมนา ทางธุรกิจไมซ์ เพื่อเพิ่มความรู้ ความเข้าใจในการทำงานให้ดียิ่งขึ้น 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Mongkhonvanit, C., & Chattiwong, R. (2017). แนวทางการพัฒนาบุคลากรที่ขาดแคลนในอุตสาหกรรมไมซ์ กรณีศึกษา : สถานที่จัดงานประเภทโรงแรม. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 12(1), 50–65. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tourismtaat/article/view/90262
ฉบับ
ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (2017): วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย (มกราคม - มิถุนายน 2560)
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

[1] Choochom, Oraphin. (2012). Work Motivation: Theory and Application. Journal of Phychology, 2(2), 52-61.

[2] Chuaysook, Dudsadee & Kovathanakul, Donruetai. (2015). Khon Kaen MICE Industry Development Plan towards Leading MICE City of Thailand. Journal of Thai Hospitality & Tourism, 10(1), 15-29.

[3] Douglas, M. (1969). The Human Side of Enterprise. Now York: McGraw – Hill Book Company.

[4] International Congress and Convention Association. (2013). ICCA Statistics Report 2013. Retrieved August 1, 2015, from http://www.iccaworld.com

[5] Maslow, A. (1970). Motivation and Personality. New York: Harper and Row Publishers. McGregor.

[6] Pacific Asia travel Association. (2011). MICE Come of Age in Asia Pacific. Issues & Trends, 16(3), 1-2.

[7] Pengsawat, Waro. (2008). Research Methodology. Bangkok: Suweeriyasarn.

[8] Siksamat, Somsajee. et al. (2011). Thai Labour Market and its Roles in Strengthening the Thai Economy. Bank of Thailand. Bangkok.

[9] Suraphee, Watcharaporn & Pimonsompong, Chalongsri (2012). The Study of Employees’ Competency Requirement in MICE Industry of Thailand. Journal of Business, Economics and Communications, 8(2), 82-88.

[10] Thailand Convention and Exhibition Bureau (TCEB). (2015). Thailand’s MICE Industry Report 2015. Retrieves March 13, 2016, from http://elibrary.tceb.or.th/Home.aspx

[11] Thailand Convention and Exhibition Bureau (TCEB). (2016). MICE Review 2016. Thailand Convention and Exhibition Bureau

[12] Veneri, C. M. (1999). Can Occupational Labor Shortages be identified Using Available Data. Monthly Labor Review, March, 15-16.