ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา การพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการให้มีประสิทธิภาพ ในการยกระดับคุณภาพการศึกษาในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยวิเคราะห์จากเอกสารทางวิชาการและงานวิจัย องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการประกอบด้วย การกำหนดวิสัยทัศน์และพันธกิจ การจัดการหลักสูตรและการสอน การนิเทศการศึกษา การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ การส่งเสริมบรรยากาศการเรียนรู้ การพัฒนาบุคลากร การส่งเสริมนวัตกรรมและเทคโนโลยี การวัดและประเมินผล ตลอดจนการพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายใน บทความนี้เสนอว่า ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาองค์ประกอบเหล่านี้อย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ เพื่อให้สามารถขับเคลื่อนโรงเรียนสู่ความเป็นเลิศด้านวิชาการอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญญามน อินหว่าง. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารระดับคณะวิชาที่มีผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต.
ธีร์ธนพัชร ร้อยดาพันธุ์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นิศามณี พงพันธ์. (2565). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงวิชาการ กับการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ปรียาภรณ์ เรืองเจริญ. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
ปวีณา บุทธิจักร. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พิพัฒน์พงษ์ วิเศษ. (2561). ภาวะผู้นาทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ ค.ม.
ผกากรอง ศรีประไหม. (2558). การศึกษาภาวะผู้นำทางวชาการของผู้บรหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานผลการวิเคราะห์สถานการณ์การศึกษาไทยเพื่อพัฒนาแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2566–2580. สกศ.
เสาวลักษณ ชัยสอน. (2561). ความสัมพันธระหว่างภาวะผู้นําเชิงวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา และพฤติกรรมการสอนโดยใชสื่อ DLIT ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อัศนีย์ สุกิจใจ. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิชาการตามหลักพุทธธรรม ของผู้บริหารโรงเรียนวิถีพุทธ ในจังหวัดนครสวรรค์. ดุษฎีนิพนธ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Blase, J., & Blase, J. (2004). Handbook of instructional leadership: How successful principals promote teaching and learning (2nd ed.). Corwin Press.
Davis, K. I., and Thomas, P. I. (1989). Human characteristic and school learning. McGraw Hill.
Hallinger, P. (2003). Leading educational change: Reflections on the practice of instructional and transformational leadership. Cambridge Journal of Education, 33(3), 329–352.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.
Hallinger, P., and Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principal. The Elementary School Journal, 86(2), 221-224.
Hansman,C.S. & Goldring, E.B, (2001). Teacher ratting of effective principal leadership : A Comparison of magnet and nonmagriet elementary School. Journal School Leadership. 11(5).
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2008). Seven strong claims about successful school leadership. School Leadership and Management, 28(1), 27–42.
Robinson, V. M. J., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635–674.
