การบริหารงานกิจการนักเรียนในการป้องกันปัญหาอบายมุขของโรงเรียนปทุมวิไล จังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการบริหารงานกิจการนักเรียนในการป้องกันปัญหาอบายมุขของโรงเรียนปทุมวิไล 2) แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนในการป้องกันปัญหาอบายมุขของโรงเรียนปทุมวิไล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูโรงเรียนปทุมวิไล จำนวน 113 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีการจับฉลาก และผู้ให้ข้อมูล จำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 100 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 88.50 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับการบริหารงานกิจการนักเรียนในการป้องกันปัญหาอบายมุขของโรงเรียนปทุมวิไล ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนในการป้องกันปัญหาอบายมุขของโรงเรียนปทุมวิไล สถานศึกษาต้องมีการดำเนินการอย่างเป็นระบบและมีการบูรณาการ โดยมีการวางแผนบนพื้นฐานข้อมูลที่ชัดเจน กำหนดเป้าหมาย โครงสร้างการบริหาร หน้าที่และความรับผิดชอบที่ตรวจสอบได้ เปิดโอกาสให้นักเรียนและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการดำเนินงาน ควบคู่กับการประสานความร่วมมือกับผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานภายนอก มีการส่งเสริมวินัย คุณธรรม จริยธรรม และค่านิยมประชาธิปไตยผ่านกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่คำนึงถึงความแตกต่างรายบุคคล มีการนิเทศ ติดตามและประเมินผลอย่างสม่ำเสมอเพื่อใช้เป็นแนวทางในการนำผลไปปรับปรุงพัฒนาต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2554). การวิการวิเคราะห์สถิติ: สถิติสําหรับการบริหาร และวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 13). ภาควิชาสถิติคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุสินา รอดทอง. (2561). การบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี.
การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สุราษฎร์ธานี.
จันจิรา แกล้วหาญ. 2557. การศึกษาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนตามความคิดเห็นของครูและผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2.
ภาคนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2558). เทคนิคการเขียนเค้าโรงวิจัย: แนวทางสู่ความสำเร็จ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ณัฐนนท์ ค้าขาย. (2562). การบริหารจัดการงานกิจกรรมนักเรียนแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ณัฐวุฒิ บุตรธนู. (2564). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2554). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. ครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร
ลาดกระบัง.
พัฐจักร พร้าวไธสง. (2566). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาส
ทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พิภัทร์อนันต์ เทพพิทักษ์. (2565). แนวทางพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานครตามแนวคิดทักษะอารมณ์และสังคม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุทธนา เลิศคลัง. (2565). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฎ์ สังกัดสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วริยา สายสว่าง. (2566). สภาพและปัญหาการบริหารกิจการนักเรียนเพื่อป้องกันปัญหายาเสพติดของโรงเรียนในเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมพิศ โห้งาม. (2550). การจัดการและการบริหารงานกิจการนักเรียน (Student personnel management and administration). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562).
มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2560 (ปรับปรุง พ.ศ. 2562). โรงพิมพ์สำนักงาน
พระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สุรพัชร เกตุรัตน์. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธวาทิตย์ ทองทับ. (2564). แนวทางพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนสังกัดเทศบาลตำบลปลายบางจังหวัดนนทบุรีตามแนวคิดการสร้างวินัยเชิงบวก. สารนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). สุวีริยาสาส์น.
Good, C. V. (1975). Dictionary of education. McGraw-Hill.
