การศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการใช้งานเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชนน้ำหนาวอาราบิก้า จังหวัดเพชรบูรณ์: Studying the Current Conditions and Needs of Digital Technology and Innovation of Nam Nao Arabica Community Enterprise in Phetchabun Province

ฉันทนา ปาปัดถา; ปาริชาติ  ช้วนรักธรรม; เมทิกา  พ่วงแสง; ดลพร  ศรีฟ้า

ผู้แต่ง

ฉันทนา ปาปัดถา คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
ปาริชาติ ช้วนรักธรรม คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
เมทิกา พ่วงแสง คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
ดลพร ศรีฟ้า คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร

คำสำคัญ:

สภาพปัจจุบัน, ความตองการ, เทคโนโลยีดิจิทัล, นวัตกรรมดิจิทัล

บทคัดย่อ

นวัตกรรม และ (2) ความต้องการการใช้งานเทคโนโลยีและนวัตกรรมของวิสาหกิจชุมชนน้ำหนาวอาราบิก้า จังหวัดเพชรบูรณ์ กลุ่มเป้าหมายมี 3 กลุ่ม ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญการชิมกาแฟ (Q-grader) จำนวน 3 คน สมาชิกวิสาหกิจชุมชนน้ำหนาวอาราบิก้า และประชาชนที่อาศัยในเขต อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 35 คน และผู้เยี่ยมชมบูธในงานประชุมวิชาการ จำนวน 50 คน สถิติที่ใช้ในการ วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพปัจจุบันของการใช้งานเทคโนโลยีและ นวัตกรรม พบว่า 1) อินเทอร์เน็ตมีสัญญาณ มีระดับดี 2) สมาร์ทโฟนมีคุณสมบัติ มีระดับพอใช้ 3) การใช้งานโซเชียลมีเดีย ได้แก่ เพจเฟชบุ๊ก มีระดับพอใช้ 4) ความพร้อมของสมาชิกในการใช้เทคโนโลยี ได้แก่ การใช้ช่องทางการตลาดออนไลน์ มี ระดับพอใช้ และ 5) การพัฒนาตนเองด้านการใช้เทคโนโลยีของสมาชิก ได้แก่ การผลิตสื่อเพื่อประชาสัมพันธ์ มีระดับพอใช้ และ (2) ความต้องการการใช้งานเทคโนโลยีและนวัตกรรม พบว่า 1) อินเทอร์เน็ตมีสัญญาณ มีระดับดี 2) สมาร์ทโฟนมี คุณสมบัติ มีระดับมาก 3) การใช้งานโซเชียลมีเดีย ได้แก่ เพจเฟชบุ๊ก มีระดับมาก 4) ความพร้อมของสมาชิกในการใช้เทคโนโลยี ได้แก่ การใช้ช่องทางการตลาดออนไลน์ มีระดับมาก และ 5) การพัฒนาตนเองด้านการใช้เทคโนโลยีของสมาชิก ได้แก่ การผลิตสื่อเพื่อประชาสัมพันธ์ มีระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กชนิภา วานิชกิตติกูล, ปิยะวรรณ ยางคำ, อมร โททำ, นาวา มาสวนจิก และธีระศักดิ์ เกียงขวา. (2566). การยกระดับ ผลิตภัณฑ์ด้วยนวัตกรรมเพื่อเพิ่มมูลค่าสำหรับเกษตรอัตลักษณ์พื้นถิ่นในจังหวัดมหาสารคาม. Journal of Roi Kaensarn Academi. 8(6), 58-72.

กรมทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2564). สภาพภูมิศาสตร์ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พี.บี.เจ.

กุสุมา สีดาเพ็ง. (2565). การพัฒนารูปแบบเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมศักยภาพผู้ประกอบการ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านกองแหะ ตำบลโป่งแยก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. 6(2), 19-33.

เกศศิริ นวลใยสวรรค์, ทรงกลด พลพวก, วิมลกานต์ นิธิศิริวริศกุลม, ฉัตรชัย

ศรีมาลา, จรัญญา ไชยเสริฐ และสเมธี เทียมสกุล. (2566). การตลาดดิจิทัลในยุคที่ท้าทาย บทบาทความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย. วารสาร วิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. 7(1), 193-207.

โกสินทร์ ชำนาญพล และสุดาใจ โล่ห์วนิชชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมศักยภาพผู้ประกอบการ. วารสารราชพฤกษ์. 17(12), 130-138.

นภดล ชัยสุทธิธรรม. (2558). การจัดการความรู้และนวัตกรรมในการสร้างขีดความสามารถทางการแข่งขัน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นภาพร พงษ์ธนาพันธ์. (2565). ผลกระทบของภูมิประเทศต่อการให้บริการเครือข่ายโทรคมนาคมในประเทศไทย. วารสารการสื่อสารและเทคโนโลยี, 18(4), 48-60.

บุญธรรม ธนสุกาญจน์. (2559). การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีในชุมชนเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปัชฌา ตรีมงคล และกิตติยา ปัญญาเยาว์. (2564). การพัฒนาระบบสารสนเทศการท่องเที่ยวโดยชุมชนของกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 1. RMUTT Global Business and Economics Review. 16(1), 41-54.

พรชัย อัครเศรณี. (2552). การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและการกำหนดกลยุทธ์ในการบริหารธุรกิจ. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการจัดการ.

พิษณุ สุวรรณโณ. (2556). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการพัฒนาองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีระชัย ธรรมะ. (2564). นวัตกรรมการเกษตรและเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในชุมชน. วารสารพัฒนาชุมชน, 45(1), 56-72.

วีระพงษ์ กุลภักดี. (2557). การพัฒนาองค์กรด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลในยุคใหม่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริวรรณ มูลสาร (2563). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อพัฒนาชุมชนในประเทศไทย: แนวทางและปัญหา. วารสารวิจัยและพัฒนา, 37(3), 23-38.

สมพงษ์ จิตระดับ. (2557). การพัฒนาองค์กรในยุคเศรษฐกิจโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สุกัญญา มงคล (2563). การศึกษาปัญหาสัญญาณเครือข่ายโทรคมนาคมในพื้นที่ชนบท: กรณีศึกษาจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาการสื่อสาร, 35(2), 112-130.

อำนวย ทองสวัสดิ์ (2562). การประยุกต์ใช้นวัตกรรมเพื่อพัฒนาทรัพยากรในชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เอ็นพีเอ.

Bagozzi, R. P. (2007). The legacy of the technology acceptance model and a proposal for a paradigm shift. Journal of the Association for Information Systems, 8(4), 244-254.

Christensen, C. M. (1997). The innovator’s dilemma: When new technologies cause great firms to fail. Harvard Business Review Press.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.

Drucker, P. F. (2006). Innovation and entrepreneurship: Practice and principles. HarperBusiness.

Kania, J., & Kramer, M. (2011). Collective impact. Stanford Social Innovation Review, 9(1), 36-41.

Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business Press.

Merisavo, M. and Raulas, M. (2004). The Impact of Email Marketing on Brand Loyalty. Journal of Product & Brand Management, 13(7), 498-505.

Nilsen, P. (2015). Making sense of implementation theories, models and frameworks. Implementation Science, 10(1), 53.

Porter, M. E. (2008). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitors. Free Press.

Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.

Rutherford, M. W. and Holt, D. T. (2007). Corporate entrepreneurship an empirical look at the innovativeness dimension and its antecedents. Journal of Organizational Change Management. 20(3), pp.429-446.

Teece, D. J. (2010). Business models, business strategy and innovation. Long Range Planning, 43(2-3), 172-194.

UNDP. (2020). Harnessing innovation and technology for sustainable development. United Nations Development Programme.

Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425-478.