Quaility Development Guidelines for OTOP Product of Community Enterprise in Muang District, Samutsongkhram Province

  • สุดถนอม ตันเจริญ 0982899495
Keywords: Quality Development, OTOP, Community Enterprise

Abstract

     The objectives of this research is to study the direction of product development of Dao-rueng Housewife Community Enterprise in Muang District, Samutsongkhram Province and product differentiation effecting OTOP product development. Qualitative data was gathered from community enterprise’s leader and members including quantitative data from 200 Thai tourists in 7 famous temples of Bangkantaek Sub-district, Muang District, Samutsongkhram Province. Most tourists are female and male with 20-60 of ages, undergraduated, and they were enterpreneurs. The result was found that most Thai Tourists require for product development as much as the services, packaging, and label.  Especially they recommend to services more than product besides the local wisdom product or traditional product combining Thai culture, they required the development of the identity design of Thai style packages and products’ labels. For the whole view of package and label, Thai tourists focus on quality, properties, and design. The comparison between quality and image, most Thai tourists gave priority to quality more than image such as benefits, taste, cleanliness, safty, and convenience more than the design of local wisdom, cultural or Thai style, and environment preservation.

Downloads

Download data is not yet available.

References

1.คณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. วิสาหกิจชุมชน. [Online] Available: https://www.sceb.doae. go.th/Ssceb2. htm ค้นเมื่อ [2560, ธันวาคม 9]

2.คณิดา ไกรสันติ และรัสมนต์ คำศรี. (2559). แนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสุชาวดี ตำบลปริก อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7 วันที่ 23 มิถุนายน 2559 มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

3.นภาลักษณ์ บวรวัฒนาชัย. (2550). ปัจจัยภายในและภายนอกที่จำแนกความสำเร็จของการผลิตสินค้าด้านอาหารในดครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ในจังหวัดกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. กรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

4.ปิยลักษณ์ เบญจดล. (2549). บรรจุภัณฑ์กับการออกแบบกราฟิกบนบรรจุภัณฑ์. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

5.รสดา เวษฎาพันธุ์ และ สุมาลี สันตพลวุฒิ. (2555). แนวทางการพัฒนา OTOP ในเขตภาคกลาง. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

6.สุดถนอม ตันเจริญ. (2559). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของชุมชนบางขันแตก จ.สมุทรสงคราม, วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ 13(2) หน้า 1-24.

7.สุดถนอม ตันเจริญ. (2560). รายงานผลโครงการพัฒนาบัณฑิตให้มีคุณภาพและมีคุณลักษณะเป็นไปตามอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย: เรียนรู้คู่ความเป็นไทย ร่วมใจทำดีกับผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน OTOP ต.บางขันแตก อ.เมือง จ.สมุทรสงคราม. 25 มีนาคม 2560, กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

8.ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.

9.Armstrong, G.and Kotler, P. (2009). Marketing, an introduction (9th Ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.

10.Fuller, G.W. (1994). New Product Development: from concept to marketplace.” Florida: CRC Press.

11.Kotler, P. (2000). Marketing management: Analyzing consumer marketing and Buyer behavior (The Millennium). New Jersey: Prentice Hall.
Published
2018-11-19