Development of e-Learning of the Pheepuya Social Contexts of Huasue Sub-district, Maetha District, Lampang Province

  • มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์ 119 หมู่ 9 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ตำบลชมพู อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง 52100
  • เกษทิพย์ ศิริชัยศิลป์
  • สุทธิมั่น ปิยะโกศล
  • สุธาสินี ยันตรวัฒนา
Keywords: e-Learning, Pheepuya

Abstract

          The purposes of this research were to study the Pheepuya social contexts of the Huasue Subdistrict of the Maetha District in Lampang Province, to create and applyan e-Learning lesson for these contexts to enable efficient usage of the lesson, and to study the learner satisfaction of lesson participants. The target group was comprised of 22 students who were in the second semester of the 2016 academic year at the Huaymakrue School in Huasue Subdistrict. The data collection instruments were direct interviews using a Pheepuya social contexts form and a satisfaction evaluation form. The research was conducted by participated research and emphasized qualitative research. The data obtained was analyzed for means, percentages and efficiency.

The findings of this study were as follows:

  1. The Pheepuya social contexts of the Huasue Subdistrict relate to 9 types of ghosts which are: (1)Phapoung Tubpong Tawji, (2)Khomuelek Phayu Norla Homkhaw, (3)Phorpaenloung, (4)Jaow Ea Hak Lakkham, (5)Jaow Ea Hak Khamdang, (6)Jaowchangphuek, (7)Jaowpholaowkham, (8)Jaowkhomuekham, and (9)Pheepuya Ban Samkha.

          Communication elements (SMCR) between the Pheepuya and descendants were Mahsoung, Tongkhaw, and Jaowdam. Mahsoung was "Horse Rider" would be the figure where the spirits stay alive. Jaowdam was the one who invites the spirits come to the Horse Rider for communicating with their descendants. Tongkhaw will represent Jaowdam to handle as inviting soul in case of the absence of Jaowdam who wasn’t have in the some family in the communities.

          The inheritance of ancestral spirits will inherit the spirits of the mother. The activities of ancestral spirits in the communities were created the advantages following,    (1) conscious loving their hometown, descendants have returned to their hometown for the ceremony. (2) awareness of ancestor’s obligation who take care their descendants until now a day. (3) to fear and to be guilty of the mistake as the spirits punish. (4) to educate children to behave themselves according to their own roots. Do not make trouble for others. (5) the unity of people in the communities, they live in the communities with harmony and mutual help to each other. (6) to bless and create the mental health to people in the communities, and (7) to perform ancestral ghost activity together, Inherit from generation to generation.

  1. The e-Learning of Pheepuya social contexts of Huasue Subdistrict, Maetha District, Lampang Province have the highest qualitative, the average = 4.48. The efficiency of the media were 84.75/83.64, pass the standardization = 80/80.
  2. 3. The satisfaction rating of the e-Learning of Pheepuya social contexts was at a good level.

 

 

Downloads

Download data is not yet available.

References

1.กนิษฐ์กานต์ ปันแก้ว, ปวีณา งามประภาสม, ภานุวัฒน์ รังสรรค์ และ มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์. (2558). ศูนย์การเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นกลุ่มชาติพันธุ์บ้านจำปุย อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง.

2.กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ: เดอะบุคส์.

3.จินตวีร์ คล้ายสังข์. (2544). Desktop Publishing สู่ e-book. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

4.ใจทิพย์ ณ สงขลา.(2550).E-Instructional Design วิธีวิทยาการออกแบบการเรียนการสอนอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

5.ณัฐกร สงคราม. (2553). การออกแบบและพัฒนามัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

6.ถนอมพร (ตันพิพัฒน์) เลาหจรัสแสง. (2545). Designing e-Learning หลักการออกแบบและการสร้างเว็บเพื่อการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

7.ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์. (2545). ศาสนาและปรัชญาในจีน ทิเบตและญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

8.พัชรี จักรชุม. (2552). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนอุ้มเหม้าประชาสวรรค์ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).

9.ไพฑูรย์ ศรีฟ้า. (2551). E-BOOK หนังสือพูดได้. กรุงเทพฯ: ฐานบุ๊คส์.

10.มะยุรีย์ พิทยาเสนย์.(2558). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนด้วยโปรแกรม Adobe Flash Professional . คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

11.วรรณี ลิมอักษร (2541). จิตวิทยาการศึกษา.สงขลา: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.

12.สุมาลี ชัยเจริญ.(2551).เทคโนโลยีการศึกษา หลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.
Published
2018-11-08