The Internal Corporate Communication Strategy for small and medium sized Corporates.

  • เบญริสา ตันเจริญ
Keywords: Organization Communication, Strategy, the management of the corporate

Abstract

          Today is the age of infomation that humans can recognize learn and access to various information.They can changes and affecting to the corporate and staff not be avoided.Corporates need to adjust and develop continuously in order to increase the ability to manage the organization to be able to continue and gain competitive advantage for leadership at the pace. Among the various strategies That the management must use effectively "communication"

          Communication has become an important factor or element of management, which is both a factor and a resource to be used in corporate management. If there is no communication, it will not be able to effectively manage the organization to make the work of the organization continue and help coordinate the agency. Although communication is the most important strategy in corporate management. If executives do not have leadership and cannot use communication strategies wisely and effectively Will inevitably lead the organization to failure No matter how the organization will change and the management of the organization will use any strategy to manage it. The leadership of the executive who can lead the organization to success is still an important science and art that has remained unchanged.

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. ทองใบ สุดชารี. (2542). วิเคราะห์แนวความคิด ทฤษฎี และการประยุกต์. พิมพ์ครั้งที่ 2. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.

2. ธิติภพ ชยธวัช. (2548). แม่ไม้บริหาร. กรุงเทพฯ: ซี.พี. บุ๊ค แสตนดาร์ด.

3. นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2542). การสื่อสารรณรงค์เชิงยุทธศาสตร์เพื่อเปลี่ยนพฤติกรรมนุษย์เน้นการเจาะจงกลุ่ม. เชียงใหม่: รั้วเขียว.

4. นิตยา เงินประเสริฐศรี. (2544). ทฤษฎีองค์การ : แนวการศึกษาเชิงบูรณาการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

5. พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2558). สื่อสารภายในองค์กรแบบไหนโดนใจ-ได้ผลที่สุด กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

6. พัชรี เชยจรรยา และคณะ. (2541). แนวคิดหลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

7. ระวีวรรณ ประกอบผล. (2540). “องค์ประกอบและกระบวนการของการสื่อสาร” เอกสารการสอนชุดวิชา หลักและทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 1 – 8, 134 – 140. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.

8. วันชัย มีชาติ. (2548). พฤติกรรมการบริหารองค์การสาธารณะ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

9. วิรัช สงวนวงศ์วาน. (2547). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เพียร์สันดูเคชั่น อินโดไชน่า.

10. วิโรจน์ โสวัณณะ. (2545). คู่มือสู่ความสำเร็จอันไร้ขอบเขต. กรุงเทพฯ: นิตยสารโลกทิพย์.

11. เสนาะ ติเยาว์. (2538). การสื่อสารในองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

12. โอภส์ แก้วจำปา. (2547). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารธุรกิจ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

13. บุหงา โปซิว. (2546). การจัดการเชิงกลยุทธ์: การสื่อสารภายในองค์กร. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
Published
2019-06-27
Section
บทความวิชาการ