Effects of Enhancing English Speaking Abilities of Young Tour Guides by Using Community-Based Training Package through Experiential Learning Model

  • Euamporn Foutemwong
Keywords: Training Package through Experiential Learning Model, English Speaking

Abstract

          The purposes of the research were to develop a training package to enhance English speaking experience in an effective community context for young tour guides, to compare the English speaking ability achievement before and after employing the training package, and to study the students' satisfaction with the training package.  The samples were 14 students studying in Prathom Suksa 3 and Prathom 4 of Wat Phra That Lampang Luang School, academic year 2019. They were selected by purposive sampling method. Three research instruments were the training package, the English speaking ability test and the questionnaire on students’ satisfaction towards the training package. Data were analyzed by using basic static data such as percentage, average mean, standard deviation and t- test statistic.        

          The results revealed that the efficiency of the training package was at 81.29/80.24.  The students’ English speaking abilities achievement after employing the training package was higher than before with statistical significance at 0.05 and students' satisfaction with the training package was at a high level.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น

รติมัย โยธาคำมี และสุชาดา สุขทอง. (2552). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมมัคคุเทศก์น้อย ตามรอยพระศาสดาสู่เวียงฟ้าห้วยต้ม สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3. การศึกษาค้นคว้าด้วยตัวเอง. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.

รุ่งทวี พรรณนา. (2554). การพัฒนาเว็บฝึกอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวด้วยเทคนิคการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สาหรับยุวมัคคุเทศก์ โรงเรียนอุ้มผางวิทยาคม จังหวัดตาก.ภาคนิพนธ์ หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วิเชียร อินทรสมพันธ์ และคณะ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมยุวมัคคุเทศก์เพื่อการ ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสาร บัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. 13(1) มกราคม-เมษายน 2562. 155-166.

ศิรินาถ ศรีอนันต์ และนิธิดา อดิภัทรนันท์. (2560). การใช้การเรียนรู้ภาษาแบบประสบการณ์ เพื่อพัฒนาความสามารถในการฟังพูดภาษาอังกฤษและความมั่นใจในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. พิฆเนศวร์สาร. 13(1), มกราคม – มิถุนายน, 2560, 85-96.

ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

หทัยวรรณ จันทร์อยู่ และคณะ (2558). ผลการเรียนรู้ด้วยชุดฝึกอบรมแบบสร้างเสริมประสบการณ์ การพูดภาษาอังกฤษด้วยบริบทท้องถิ่นสำหรับมัคคุเทศก์น้อย. วิทยานิพนธ์. หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

เอื้อมพร ฟูเต็มวงค์ และคณะ. (2561). การพัฒนาศักยภาพในการสื่อสารของกลุ่มเยาวชน เพื่อรองรับการท่องเที่ยวของบ้านศาลาบัวบก ตำบลท่าผา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

Abdulwahed, M. (2009). Applying Kolb’s Experiential Learning Cycle for Laboratory Education. Journal of Engineering Education. 98(3). 283-294.

Anisa, I. (2016). Enhancing Students’ English Proficiency through Experiential Learning. International Journal of Active Learning, 1(1).

Hamer, L.O. (2000). The Additive Effects of Semi-structured Classroom Activities on Student Learning: An Application of Classroom-based Experiential Learning Techniques. Journal of Marketing Education, 22(1), 25-34.

Kolb, D.A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey: Prentice-Hall Inc.

Moreno-Lopez, I, et al. (2017). Transforming Ways of Enhancing Foreign Language Acquisition in the Spanish Classroom: Experiential Learning Approaches. Foreign Language Annals. 50(2). 398-409.
Published
2020-06-30
Section
บทความวิจัย