ประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงตามหลักอิทธิบาทธรรม ของเทศบาลตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

Main Article Content

วิมลวรรณ ซาวฟู

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลอุโมงค์ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลอุโมงค์ 3) เสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงตามหลักอิทธิบาทธรรมของเทศบาลตำบลอุโมงค์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนที่มีสิทธิ์เลือกตั้งที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปในเขตเทศบาลตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน จำนวน 389 คน เครื่องมือที่ใช้แบบสอบถาม ตรวจสอบค่า IOC ตั้งแต่ 0.60 – 1.00 และได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.959 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีและค่าเอฟ และการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 10 รูปหรือคน วิเคราะห์เชิงเนื้อหา


         ผลการวิจัยพบว่า


         1) ระดับความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลอุโมงค์ พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับปานกลาง


         2) การเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลอุโมงค์ พบว่า เพศ การศึกษา และรายได้ พบว่า ไม่แตกต่างกันจึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ส่วนอายุ และอาชีพ พบว่า แตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย


          3) แนวทางการเพิ่มประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงตามหลักอิทธิบาทธรรมของเทศบาลตำบลอุโมงค์ พบว่า 1) ฉันทะการทำให้เกิดใจรักด้วยการปลูกฝังจิตสำนึกในการสนับสนุนศูนย์เศรษฐกิจพอเพียง 2) วิริยะการหมั่นเพียรด้วยการสนับสนุนอยู่เป็นประจำต่อเนื่อง          3) จิตตะตั้งใจสนับสนุนด้วยการสร้างความรับผิดชอบร่วม 4) วิมังสาการทบทวนผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียง

Article Details

How to Cite
ซาวฟู ว. (2024). ประสิทธิผลการดำเนินงานของศูนย์เศรษฐกิจพอเพียงตามหลักอิทธิบาทธรรม ของเทศบาลตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 8(2), 342–257. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/a-023
บท
บทความวิจัย

References

ธรรมรักษ์ การพิศิษฎ์. (2547). วิวัฒนาการการวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศไทยในห้าทศวรรษ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภา.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2537). เศรษฐศาสตร์ตามแนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ปภพ จี้รัตน์. (2561). “ปัจจัยที่มีผลต่อการทำเกษตรกรรมในระดับครัวเรือนตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของเกษตรกรในเขตเทศบาลตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน”. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาทรัพยากรและส่งเสริมการเกษตร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

ชัชชัย ชัยปัญญา. (2565). “ประสิทธิผลการบริหารงบประมาณของที่ทำการปกครองอำเภอ เมืองลำพูน จังหวัดลำพูน”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พีรพล ไชยณรงค์ศักดิ์. (2562). “ประสิทธิผลการดำเนินงานตามแผนพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระภักดี มหาวิริโย (สอนแก้ว). (2562). “การส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าซาง อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย”. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระปลัดธนา ชินทตฺโต (ชินทนาม). (2560). “การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรม ในการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระโยธิน ญาณวโร (แสนมนตรี). (2561). “ประสิทธิผลการบริหารจัดการน้ำเสียในเขตเทศบาลเมืองพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.