แนวทางเชิงกลยุทธ์และการพัฒนามาตรฐานการจัดการการท่องเที่ยวคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ในอุทยานแห่งชาติทางทะเลของประเทศไทยเพื่อความยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยและผลกระทบที่เกี่ยวข้องกับการปล่อยคาร์บอนจากกิจกรรมการท่องเที่ยวในประเทศไทย ตลอดจนเสนอแนวทางเชิงกลยุทธ์และกำหนดมาตรฐานที่ชัดเจนสำหรับการบริหารจัดการการท่องเที่ยวคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ เพื่อส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืนในภาคการท่องเที่ยว โดยเน้นความสำคัญของทรัพยากรทางธรรมชาติทางทะเล อาทิ แนวปะการัง ป่าชายเลน และชายหาด ซึ่งเป็นฐานทรัพยากรหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสีน้ำเงิน (Blue Economy) และมีส่วนสำคัญในการดูดซับและกักเก็บคาร์บอนผ่านกระบวนการทางธรรมชาติ (Nature-Based Solutions) แนวทางการบริหารจัดการการท่องเที่ยวที่ผสมผสานระหว่างการประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ (Carbon Footprint) ของกิจกรรมท่องเที่ยว การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Mitigation) และการชดเชยคาร์บอน (Carbon Offsetting) ทั้งในภาคการขนส่ง ที่พัก และกิจกรรมในแหล่งท่องเที่ยว ตลอดจนแนวทางบูรณาการมิติทางสิ่งแวดล้อมและสังคมเข้ากับหลักการตลาดและการบริการ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (Sustainable Tourism) ซึ่งสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ของสหประชาชาติ เพื่อเสนอกรอบแนวทางการกำหนดมาตรฐานการท่องเที่ยวคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ในบริบทของประเทศไทย ตั้งแต่กระบวนการประเมินสถานการณ์การท่องเที่ยว การพัฒนาความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชนท้องถิ่น ไปจนถึงการยกระดับผู้ประกอบการในธุรกิจท่องเที่ยวให้ปรับตัวตามหลักการจัดการที่ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรม พร้อมทั้งตอกย้ำความจำเป็นของการปรับตัวเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change) อันจะนำไปสู่ความมั่นคงและยั่งยืนทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Department of Tourism. (2019). Tourism standards in Thailand. Ministry of Tourism and Sports.https://tts.dot.go.th/home
Department of Marine and Coastal Resources. (2014). Coastal erosion.https://km.dmcr.go.th/c_55/d_1210
Gössling, S. (2009). Carbon neutral destinations: A conceptual analysis. Journal of Sustainable Tourism, 17(1), 17–37.
Huang, T., & Tang, Z. (2021). Estimation of tourism carbon footprint and carbon capacity. International Journal of Low-Carbon Technologies, 16(3), 1040–1046.
Kotler, P. G., Armstrong, J., Saunders, J., & Wong, V. (2005). Principles of marketing. Prentice Hall.
Lenzen, M., Sun, Y. Y., Faturay, F., Ting, Y. P., Geschke, A., & Malik, A. (2018). The carbon footprint of global tourism. Nature Climate Change, 8(3), 522–528.
Mandic, A. (2019). Nature-based solutions for sustainable tourism development in protected natural areas: A review. Environment Systems and Decisions, 39(3), 249–268.
Millennium Ecosystem Assessment. (2005). Ecosystems and human well-being: Biodiversity synthesis. World Resources Institute.
National Statistical Office. (2019). Tourism and sports statistics. http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/17.aspx
Rico, A., Martínez-Blanco, J., Montlleó, M., Rodríguez, G., Tavares, N., Arias, A., & Oliver-Solà, J.(2019). Carbon footprint of tourism in Barcelona. Tourism Management, 70(4), 491–504.
Uyarra, M. C., Côté, I. M., Gill, J. A., Tinch, R. R., Viner, D., & Watkinson, A. R. (2005). Island-specific preferences of tourists for environmental features: Implications of climate change for tourism-dependent states. Environmental Conservation, 32(4), 11–19.
