กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก ของกลุ่มนาน้อย 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารเครือข่ายความร่วมมือ ฯ 2) เพื่อพัฒนากลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือ ฯ และ 3) เพื่อประเมิน ตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของกลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือ ฯ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในการสนทนากลุ่ม จำนวน 11 คน เป็นผู้บริหารสถานศึกษา ข้าราชครู บุคลากรทางการศึกษา รวม 204 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้มี 3 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม โดยการหาค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.87 ค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือสภาพปัจจุบัน 0.978 และสภาพที่พึงประสงค์ 0.965 2) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างสำหรับการสนทนากลุ่ม และ 3) แบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันมีค่าเฉลี่ยระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์มีค่าเฉลี่ยระดับมาก ความต้องการจำเป็น เท่ากับ 0.140 2) การพัฒนากลยุทธ์ประกอบไปด้วย 6 กลยุทธ์ ได้แก่ 1) สร้างเครือข่ายที่แข็งแกร่งและยั่งยืน โดยเน้นการมีส่วนร่วมของสมาชิก 2) เสริมสร้างการมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมของสมาชิกเครือข่าย 3) พัฒนาการสื่อสารและปฏิสัมพันธ์เชิงแลกเปลี่ยนในการดำเนินงานของเครือข่าย 4) เสริมสร้างศักยภาพผู้นำในการบริหารจัดการและพัฒนาเครือข่าย 5) พัฒนาระบบการสนับสนุนและระดมทรัพยากรของเครือข่ายที่มีประสิทธิภาพ 6) ส่งเสริมการนำผลการ ประเมินผลมาปรับปรุงและพัฒนาการดำเนินงานของเครือข่าย และ 3. ผลการประเมิน ตรวจสอบโดยรวมมีความเหมาะสมมากที่สุดและการประเมินความเป็นไปได้ระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ญภา วิทย์นลากรณ. (2567). บทบาทและภาวะผู้นำในการสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านสุขภาพแบบ ยั่งยืนในจังหวัดพะเยา.วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 11(1), 74-85.
ณรงค์ฤทธิ์ ประทุมชัย. (2565). แนวทางการพัฒนาการระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการศึกษาในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นฤมล ฤทธิแสง. (2562). การพัฒนาแนวทางการบริหารกลุ่มเครือข่ายเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาสำหรับสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปรวรรณ อ่ำช่วย. (2565). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารเครือข่ายทางการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
รชธร พูลสิทธิ์. (2567). แนวทางการเสริมสร้างเครือข่ายทางสังคมเพื่อสนับสนุนการขับเคลื่อนงานของสภาเด็กและเยาวชนให้เกิดความเข้มแข็งในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา. สำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 4 จังหวัดนครราชสีมา.
สิรีธร ไหวพริบ (2565). แนวทางการนำผลประเมินมาตรฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาไปใช้เพื่อพัฒนาคุณภาพการบริหารงานด้านวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัด ประเมิน และวิจัยการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2562). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือเพื่อการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา. 30(3), 19-21.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. (2566). รายงานผลการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กปีการศึกษา 2566. น่าน: กลุ่มนโยบายและแผน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. (2566). แนวทางการพัฒนา (แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานปี พ.ศ. 2560-2570 ฉบับทบทวนปี 2568 และแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2568). น่าน: กลุ่มนโยบายและแผน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชา การบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Sood, S. C. and Pattinson, H. M. (2012). 21st Century Applicability of the Interaction Model: Does Ppervasiveness of Social Media in B2B Marketing Increase Business Dependency on the Interaction model. Journal of Customer Behaviour, 11(2), 117-128.
