ความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับองค์กรภายนอกเพื่อพัฒนาทักษะกำลังคนในประเทศด้านการท่องเที่ยว

Main Article Content

ณีชรีย์ธร สุวรรณรงค์
อรุณี หงษ์ศิริวัฒน์
วราภรณ์ บวรศิริ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับองค์กรภายนอกเพื่อพัฒนาทักษะกำลังคนในประเทศไทยด้านการท่องเที่ยว และ 2) วิเคราะห์แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศของความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับองค์กรภายนอกเพื่อพัฒนาทักษะกำลังคนในประเทศไทยด้านการท่องเที่ยว เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย (Descriptive Research) ศึกษาสถาบันอุดมศึกษาในไทยที่สอนด้านการท่องเที่ยว 56 สถาบัน เก็บข้อมูลจากการวิเคราะห์เอกสาร และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกสถาบันที่มีความเป็นเลิศในประเทศไทย 10 สถาบัน และต่างประเทศ 10 สถาบัน ผลการวิจัยพบว่า 1) จำแนกความร่วมมือเป็น 10 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การฝึกประสบการณ์วิชาชีพ การวิจัยและพัฒนา การพัฒนาวิชาชีพและการศึกษาต่อเนื่อง การให้บริการด้านการให้คำปรึกษา นวัตกรรมและการเป็นผู้ประกอบการ การส่งเสริมการตลาดและการขาย การพัฒนาและบูรณาการเทคโนโลยี ความร่วมมือระหว่างประเทศและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และความร่วมมือด้านผู้นำการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ซึ่งความร่วมมือเหล่านี้ช่วยพัฒนาทักษะของนักศึกษา และผู้ที่ทำงานในอาชีพนี้ให้เป็นกำลังสำคัญของประเทศในการช่วยฟื้นฟูเศรษฐกิจที่พึ่งพารายได้จากการท่องเที่ยว 2) เมื่อวิเคราะห์แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศแล้วพบว่า หลักการความร่วมมือ ควรวางแผน ทำตามแผนที่กำหนด สร้างเครือข่ายความร่วมมือกับองค์กรภายในและต่างประเทศ โครงสร้างและกลไกความร่วมมือ ควรตั้งเป้าหมายที่เน้นประโยชน์ของนักศึกษา สถาบัน และประเทศชาติ ทรัพยากรที่ใช้สนับสนุนความร่วมมือ ได้แก่ บุคลากร ทรัพยากรธรรมชาติ วัฒนธรรม ภูมิปัญญา เงินสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาชุมชน และสถานที่ให้ลงมือปฏิบัติจริง กระบวนการดำเนินการความร่วมมือควรสร้างเครือข่ายร่วมกับองค์กรต่าง ๆ มีโครงการแลกเปลี่ยนอาจารย์ และนักศึกษาทั้งในและต่างประเทศ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณรงค์ ณ., หงษ์ศิริวัฒน์ อ. ., & บวรศิริ ว. (2025). ความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับองค์กรภายนอกเพื่อพัฒนาทักษะกำลังคนในประเทศด้านการท่องเที่ยว. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 53–66. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/280682
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา, กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถานการณ์ด้านการท่องเที่ยวธันวาคม 2567. สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2568, จาก https://www.mots.go.th/news/category/794

ชัญญา ตันสกุล และ กัญญามน กาญจนาทวีกูล. (2563). การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และบริการ ตามกรอบอาเซียนของสถานประกอบการเขตพื้นที่ภาคใต้ฝั่งอันดามัน. บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 6(2), 23-42.

ณีรนุช ไตรจักร์วนิช. (2564). สตาร์ทอัพแนะ 5 ทางรอดท่องเที่ยวไทยในยุค Next Normal. สืบค้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2564. จาก: https://www2.thepeople.co/next-normal-makalius/

พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562.(2562, 1 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 57. หน้า 54

ลัทธกิตติ์ ลาภอุดมการ และ คณะ. (2568). เศรษฐกิจไทยชะลอตัว เสี่ยงโตต่ำเพิ่มเติมจากนโยบายทรัมป์. KKP Research. สืบค้นเมื่อ10 เมษายน 2568, จาก https://advicecenter.kkpfg.com/th/kkp-research/gdp-cut-to-2-point-3-due-to-tourism

ศิวาพร พยัคฆนันท์, อัครเดช สุพรรณฝ่าย, และอาภาพร บุญประสพ. (2566). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวและการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อความสำเร็จของการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรม หมู่บ้านควายห้วยลำพอก ตำบลกุดหวาย อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(3), 191–212.

สุภางค์ จันทวานิช. (2565). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 26 (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). แผนด้านการอุดมศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ พ.ศ. 2564-2570. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

Deutsch, M. (1973). The Resolution of Conflict: Constructive and Destructive Processes. Yale University Press, New Haven.

Evans, N. Campbell, D. & Stonehouse, G. (2012). Strategic Management for Travel & Tourism. Elsevier, (1st ed.). Oxford.

Faulkner, D. (1995). International Strategic Alliances: Co-operation to Compete. McGraw-Hill Book Company.

Gulati, R. (1998). Alliance and Networks. Strategic. Management Journal, 19,293-317.

Kale, P., & Singh, H. (2009). Managing Strategic Alliances: What Do We Know Now, and Where Do We Go from Here?. Academy of Management Perspectives, 23(3), 45-62.

Phan,P.H. (2000). Knowledge Creation Strategic Alliance: Another Look at Organizational Learning. Asia Pacific Journal of Management, 17(2), 201-222.

Yi Wei. (2007). Factors influencing the success of virtual cooperation within Dutch –Chinesestrategic alliances. (Doctoral dissertation), University of Twen