การพัฒนาระบบการเรียนแบบภควันตภาพในกิจกรรมเสริมหลักสูตรด้านดนตรีไทยสำหรับนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

Main Article Content

อภินันท์ จุลดิษฐ์

Abstract

The objectives of this research were: 1. to develop the ubiquitous learning system in Thai classical music extracurricular for undergraduate students of Kasetsart University; 2. to test the efficiency of the system; 3. to compare the score between pre-test and post-test on learning by the system; 4. to study student’s satisfaction toward the system; and 5. to assess and certify the system from experts.


This research used a Research and development a approach was used in Thai study. The participants population was the sample were 1. 10 educational technology and Thai classical music specialists; 2. 40 undergraduate students of Kasetsart University totally participating within extracurricular learning system in strengthen ability (moral and ethical development) using cluster random sampling technique. The research instruments included: (1) the system prototype, (2) pre-test and post-test, (3) basic Gong skill evaluation form, (4) student’s satisfaction questionnaire, and (5) the ubiquitous learning system in Thai classical music extracurricular evaluation form by experts. The data were analyzed by using percentage, means, Standard Deviation, E1/E2 and t-test.
Major findings:
1. The ubiquitous learning system in Thai classical music extracurricular for undergraduate students of Kasetsart University comprises: 1) Context 2) Input 3) Process; (1) Readiness Establishment (2) Demonstration and Practice (3) Presentation (4) Production (5) Assessment 4) Result and 5) Feedback for System Revision
2. The efficiency of the ubiquitous extracurricular learning system was E1/E2 = 82.24/82.50 which meets the criterion set 80/80.
3. The post-test score was higher than pre-test at .01 level significant.
4. The student’s satisfaction toward the ubiquitous extracurricular learning system was at the highest level.
5. The ubiquitous learning system in Thai classical music extracurricular evaluation by the experts was highly appropriate

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research article

References

กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2558). คู่มือกิจกรรมเสริมหลักสูตร
โครงการก้าวแรกสู่บัณฑิตยุคใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

กิดานันท์ มลิทอง. (2548). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

จิรพันธ์ แดงเดช. (2547). ปัญหาของการพัฒนาระบบสารสนเทศ. เอกสารการสัมมนาเพื่อนำเสนอผลการออกแบบระบบในภาพรวมและการกำหนดแผนแม่บทและแผนปฏิบัติการเทคโนโลยีสารสนเทศ กรมทรัพยากรน้ำบาดาล.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). หน่วยที่ 1 ภาพอนาคตการศึกษาไทย: สู่การศึกษาภควันตภาพ. (คู่มืออบรมปฏิบัติการบูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา. (Tablet) เพื่อยกระดับการเรียนการสอน).กรุงเทพฯ: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียน การสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). ภาพอนาคตการศึกษาไทย: สู่การศึกษาภควันตภาพ. (คู่มืออบรมปฏิบัติการบูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา. (Tablet) เพื่อยกระดับการเรียนการสอน). กรุงเทพฯ: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. เข้าถึงได้จาก www.educ.su.ac.th/2013/images/stories/210655_0.pdf.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และเชาวเลิศ เลิศชโลฬาร. (2536). ระบบและการจัดระบบ ในประมวลสาระชุดวิชาการจัดระบบทางการศึกษา หน่วยที่ 1. (หน้า 1-62). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ณัฏฐ์สิตา ศิริรัตน์. (2548). แนวทางการสร้างและพัฒนาบทเรียน E-Learning. กรุงเทพฯ:
สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ทิศนา แขมมณี. (2548). ศาสตร์องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2544). นิยามเว็บช่วยสอน Definition of web-based instruction. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(34), 53-56.

วรัท พฤกษากุลนันท์. (2550). การเรียนการสอนผ่านเว็บ (Web-based instruction).
เข้าถึงได้จาก http: //www.kroobannok.com/133.

วาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2554). รายงานการวิจัยการพัฒนาชุดฝึกอบรมทางไกล เรื่องการใช้แหล่งเรียนรู้สาหรับการเรียนการสอนสาหรับครู. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สิทธิชัย ลายเสมา. (2557). การเรียนรู้ร่วมกันด้วยทีมเสมือนจริงในสภาพแวดล้อม การเรียนแบบภควันตภาพ โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้ำพระนครเหนือ, นนทบุรี.

อภินันท์ จุลดิษฐ์. (2552). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรี โดยใช้คู่มือปฏิบัติการเรียนดนตรีไทยด้วยตนเอง เรื่องฆ้องวงใหญ่ สำหรับนิสิตชมรมดนตรีไทย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Smith, W. A. (1982). Management systems: Analysis and application. Japan: CBS College Publishing.

Tseng, G., Wu, C. H., & Hwang, G. (2010). A collaborative Ubiquitous learning approach for Conducting personal computer-assembling activities. in 10th IEEE International Conference on Advanced Learning Technologies, pp. 726-727.