การพัฒนาระบบการเรียนแบบภควันตภาพในกิจกรรมเสริมหลักสูตรด้านดนตรีไทยสำหรับนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

Main Article Content

อภินันท์ จุลดิษฐ์

บทคัดย่อ

 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาระบบการเรียนแบบภควันตภาพในกิจกรรมเสริมหลักสูตรด้านดนตรีไทย 2. ทดสอบประสิทธิภาพชุดการเรียนตามระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ 3. เปรียบเทียบคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนผ่านระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ 4. ศึกษาความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ และ 5. ประเมินรับรองระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ จากผู้ทรงคุณวุฒิ


 


การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1. ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีการศึกษาและด้านดนตรีไทย จำนวน 10 คน 2. นิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เข้าร่วมกิจกรรมเสริมหลักสูตร ด้านเสริมสร้างสมรรถนะ (กิจกรรมพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม) กับชมรมดนตรีไทยจำนวน 40 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) ระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ (2) แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน (3) แบบประเมินทักษะปฏิบัติการตีฆ้องวงใหญ่ขั้นพื้นฐาน (4) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ และ (5) แบบประเมินรับรองระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ จากผู้ทรงคุณวุฒิ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, E1/E2 และ t-test


 


ผลการวิจัย พบว่า


 


  1. ระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ ประกอบด้วย 1) บริบท 2) ปัจจัยนำเข้า 3) กระบวนการ ได้แก่ (1) การเตรียมความพร้อม (2) สอนสาธิตและฝึกปฏิบัติ (3) นำเสนอผลงานนิสิต (4) ผลผลิต (5) ประเมินผล 4) ผลลัพธ์ และ 5) ข้อมูลป้อนกลับเพื่อปรับปรุงระบบ

 


  1. ระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ มีประสิทธิภาพ (E1/E2) 82.24/82.50 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด

 


  1. การเปรียบเทียบคะแนนหลังเรียนกับก่อนเรียนผ่านระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

 


  1. ความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ อยู่ในระดับมากที่สุด

 


  1. ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินรับรองระบบการเรียนแบบภควันตภาพฯ ในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2558). คู่มือกิจกรรมเสริมหลักสูตร
โครงการก้าวแรกสู่บัณฑิตยุคใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

กิดานันท์ มลิทอง. (2548). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

จิรพันธ์ แดงเดช. (2547). ปัญหาของการพัฒนาระบบสารสนเทศ. เอกสารการสัมมนาเพื่อนำเสนอผลการออกแบบระบบในภาพรวมและการกำหนดแผนแม่บทและแผนปฏิบัติการเทคโนโลยีสารสนเทศ กรมทรัพยากรน้ำบาดาล.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). หน่วยที่ 1 ภาพอนาคตการศึกษาไทย: สู่การศึกษาภควันตภาพ. (คู่มืออบรมปฏิบัติการบูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา. (Tablet) เพื่อยกระดับการเรียนการสอน).กรุงเทพฯ: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียน การสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). ภาพอนาคตการศึกษาไทย: สู่การศึกษาภควันตภาพ. (คู่มืออบรมปฏิบัติการบูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา. (Tablet) เพื่อยกระดับการเรียนการสอน). กรุงเทพฯ: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. เข้าถึงได้จาก www.educ.su.ac.th/2013/images/stories/210655_0.pdf.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และเชาวเลิศ เลิศชโลฬาร. (2536). ระบบและการจัดระบบ ในประมวลสาระชุดวิชาการจัดระบบทางการศึกษา หน่วยที่ 1. (หน้า 1-62). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ณัฏฐ์สิตา ศิริรัตน์. (2548). แนวทางการสร้างและพัฒนาบทเรียน E-Learning. กรุงเทพฯ:
สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ทิศนา แขมมณี. (2548). ศาสตร์องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2544). นิยามเว็บช่วยสอน Definition of web-based instruction. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(34), 53-56.

วรัท พฤกษากุลนันท์. (2550). การเรียนการสอนผ่านเว็บ (Web-based instruction).
เข้าถึงได้จาก http: //www.kroobannok.com/133.

วาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2554). รายงานการวิจัยการพัฒนาชุดฝึกอบรมทางไกล เรื่องการใช้แหล่งเรียนรู้สาหรับการเรียนการสอนสาหรับครู. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สิทธิชัย ลายเสมา. (2557). การเรียนรู้ร่วมกันด้วยทีมเสมือนจริงในสภาพแวดล้อม การเรียนแบบภควันตภาพ โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้ำพระนครเหนือ, นนทบุรี.

อภินันท์ จุลดิษฐ์. (2552). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรี โดยใช้คู่มือปฏิบัติการเรียนดนตรีไทยด้วยตนเอง เรื่องฆ้องวงใหญ่ สำหรับนิสิตชมรมดนตรีไทย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Smith, W. A. (1982). Management systems: Analysis and application. Japan: CBS College Publishing.

Tseng, G., Wu, C. H., & Hwang, G. (2010). A collaborative Ubiquitous learning approach for Conducting personal computer-assembling activities. in 10th IEEE International Conference on Advanced Learning Technologies, pp. 726-727.