King Rama VI's Literary Works: The Concept of Sukhothai and Ayutthaya in the Modern Siam Period
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to study the concepts of Sukhothai and Ayutthaya as presented in the royal compositions of King Vajiravudh (King Rama VI), as well as the relationships between these concepts and the social context of modernizing Siam. In this endeavor, six compositions of King Vajiravudh are closely examined: Tiew Muang Phra Ruang (A Tour around Sukhothai), Tamnan Sua Paa (The Pageant of Wild Tiger Traditions), Bot Lakhon Rum Rueang Phra Ruang Rue Khom Dum Din Lae Thalaeng Rueang (Phra Ruang, or Khom Dum Din, a Lakhon Rum Script with Annotations), Phra Ruang Lakhon Pud Kamklon Sadaeng Tamnan Thai (Phra Ruang, a Lakhon Pud Script with Thai Folklore-focused Annotations), Phra Ruang Bot Lakhon Rong (Phra Ruang, a Lakhon Rong Script), and Bot Lakhon Duekdamban Rueang Thao Saen Pom Lae Phraratchavichan (Phra Ruang, a Lakhon Duekdamban Script with Royal Commentary). The findings show that King Vajiravudh’s six compositions collectively introduce the following four concepts of Sukhothai and Ayutthaya: the kingdom of freedom, the kingdom of early establishment and extensive history, the kingdom of prosperity, and the kingdom of security and relations with various principalities. These concepts are related to the social context of modernizing Siam, a period when the country needed to construct its collective identity and instill nationalism under the threat of colonialism. The four concepts are linked to modern Siamese society in four ways: the conception of truth and reason in old narratives; the construction of the roots of “modern Siam” based on old narratives; the creation of complex relationships among old narratives, all of which contribute to the centralization of power; and the construction of intertextual meaning through modern print formats.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2532). พระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องพระราชพงศาวดาร. สหประชาพาณิชย์.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช, และขัตติยา กรรณสูต. (2530). เอกสารการเมืองการปกครองไทย (พ.ศ. 2417-2477). สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2566). ยุคสมัยอย่างใหม่และกษัตริย์แบบใหม่ในพระราชพิธีสิบสองเดือน. ใน คงสัจจา สุวรรณเพ็ชร์ (บ.ก.), ยุคสมัยอย่างใหม่และกษัตริย์แบบใหม่ในพระราชพิธีสิบสองเดือน (น. 3-114). อิลลูมิเนชันส์ เอดิชันส์.
พิเชฐ แสงทอง. (2564). ณ ธรณีประตูแห่งสมัยใหม่: การกลายเป็น “สยามยุคใหม่” ของหัวเมืองใต้ในทศวรรษ 2440-2460. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 4(1), 294-326.
ภารดี มหาขันธ์. (2518). การปฏิรูปการทหารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2493). บทละครท้าวแสนปมกับหนามยอกเอาหนามบ่ง. ม.ป.พ. (พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพคุณหญิงไผ่ เกษมศุขการี ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยาราม วันที่ 27 กรกฎาคม พุทธศักราช 2493).
มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2521). รวมเรื่องพระร่วง พระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์.
มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2522). ตำนานเสือป่า. สหประชาพาณิชย์.
มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2564). เที่ยวเมืองพระร่วง. ศรีปัญญา.
มณรดา ศิลปบรรเลง, ภารดี มหาขันธ์, และเยาวลักษณ์ แสงจันทร์. (2562). คติความเชื่อเรื่องพระร่วงในสังคมไทย: บทบาทและการดำรงอยู่. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 27(54), 298-319.
มณีปิ่น พรหมสุทธิรักษ์. (2539). ชมเมืองพระร่วงตามพระราชนิพนธ์เรื่องเที่ยวเมืองพระร่วง. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 18(1-2), 54-64.
รสลินน์ ทวีกิตติกุล. (2561). การเมืองเรื่องการแปลซ้ำ กรณีศึกษาการแปลนวนิยายเรื่อง Animal Farm ของจอร์จ ออร์เวลล์ เป็นภาษาไทยผ่านพาราเท็กซ์ (Paratext) ในสำนวนแปลหกฉบับ. วารสารการแปลและการล่าม, 3(2), 138-197.
สมศรี ชัยวณิชยา. (2536). คติความเชื่อเรื่องพระร่วงในงานเขียนประวัติศาสตร์ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 6 (พ.ศ. 2325-2468) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สหะโรจน์ กิตติมหาเจริญ. (2568). พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพกับวรรณคดีไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 33(1), 138-155.
อดินันท์ พรหมพันธ์ใจ. (2567). ธำรงรัฐกษัตรา: เบื้องหลังอำนาจประวัติศาสตร์ความมั่นคงไทย. มติชน.
อัญชลี ภู่ผะกา. (2553). พระราชนิพนธ์ในพระบาทมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว: วรรณคดีกับการสร้างชาติ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Genette, G. (1991). Introduction to the paratext. New Literary History, 22(2), 261-272.
Loos, T. (2006). Subject Siam family, law, and colonial modernity in Thailand (2nd ed.). Silkworm Book.
Sturm, A. (2006). The king’s nation: A study of the emergence and development of nation and nationalism in Thailand [Doctoral dissertation]. University of London.
Vella, W. F. (1978). Chaiyo!: King Vajiravudh and the development of Thai nationalism. University of Hawaii Press.
Winichakul, T. (1995). Siam mapped: A history of the geo-body of nation. (2nd ed.). Silkworm Book.
Winichakul, T. (2000). The quest for “Siwilai”: A geographical discourse of civilizational thinking in the late nineteenth and early twentieth-century Siam. The Journal of Asian Studies, 59(3), 528-549.
