การสร้างสรรค์บทเพลงเพื่อพัฒนาทักษะการดีดจะเข้จากเพลงพื้นบ้านอีสาน

บทคัดย่อ

การสร้างสรรค์บทเพลงเพื่อพัฒนาทักษะการดีดจะเข้จากเพลงพื้นบ้านอีสานเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิจัยการสร้างสรรค์ทางดุริยางคศิลป์ไทย และวิธีวิจัยทางการศึกษา ซึ่งมีวัตถุประสงค์ คือ สร้างสรรค์บทเพลงสำหรับบรรเลงจะเข้ขั้นต้นจากเพลงพื้นบ้านอีสาน จำนวน 5 บทเพลง และสร้างแบบฝึกทักษะการดีดจะเข้จากเพลงพื้นบ้านอีสานและศึกษาประสิทธิภาพ

ผลการศึกษาวิจัยดังนี้ ตอนที่ 1 การสร้างสรรค์บทเพลงสำหรับบรรเลงจะเข้ขั้นตันจากเพลงพื้นบ้านอีสาน โดยใช้ลักษณะทางดุริยางคศิลป์พื้นบ้านอีสานมาเป็นแนวทางในการสร้างสรรค์ และสอดแทรกกลวิธีการดีดจะข้ตามเกณฑ์ฐานดนตรีไทยขั้น 1-6 จำนวน 5 บทเพลง ดังนี้ 1) จะเข้กลองยาว 2) ลำเพลินจะเข้ 3) จะเข้สะแนน 4) เชิ้งจะเข้ และ 5) เต้ยจะเข้ โดยมีทำนองไม่ซับซ้อนและมีความยาวไม่มาก สั้นกะทัดรัด ใช้กลุ่มโน้ต 5 เสียง (Pentatonic Scale) ที่ใกล้เคียงบันไดเสียง A ไมเนอร์ (A Minor) ตอนที่ 2 สร้างแบบฝึกทักษะการดีดจะเข้จากเพลงพื้นบ้านอีสานและศึกษาประสิทธิภาพ ตามแนวคิดการสอนทักษะคนตรี จำนวน 5 ชุด ชุดละ 4 แบบฝึก รวมเป็น 20 แบบฝึก ครอบคลุมกลวิธีการดีดจะเข้ตามเกณฑ์ฐานคนตรีไทยขั้น 1-6 ประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะจะเข้มีค่า 71.9276.04 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 70/70

การสร้างสรรค์บทเพลงเพื่อพัฒนาทักษะการดีดจะเข้จากเพลงพื้นบ้านอีสานเป็นแนวทางหนึ่งในการสอนดนตรีตามภูมิภาคที่มีความเข้มแข็งทางวัฒนธรรมดนตรีท้องถิ่น การนำบทเพลงที่ผู้เรียนมีความคุ้นเคยมาสร้างสรรค์เป็นหนทางหนึ่งที่จะเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางดนตรีต่างวัฒนธรรมสู่ผู้เรียนท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี