การสอนวรรณกรรมแนวนิเวศ การเล่าเรื่องใหม่ผ่านมุมมองของสัตว์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ศึกษาการตีความของผู้เรียนที่มีต่อภาพสะท้อนของสัตว์ในเรื่องสั้น “The Great Whale’s Mistake” (1974) ของ Russell Baker และการเล่าเรื่องใหม่ของผู้เรียนจากมุมมองบริบทสังคมไทย งานวิจัยใช้กรอบแนวคิดเรื่อง “posthumanism” (Buell, 2011) ที่ตั้งคำถามกับความมีอภิสิทธิ์และคุณค่าของมนุษย์ที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ posthumanism เสนอความคิดว่า มุมมองที่มนุษย์เป็นศูนย์กลางคือรากฐานของการใช้ประโยชน์และการทำลายสัตว์สิ่งแวดล้อม ผู้วิจัยซึ่งเป็นผู้สอนวรรณกรรมประยุกต์ใช้แนวคิดนี้ในชั้นเรียนโดยมอบหมายให้นิสิตอ่านเรื่องสั้นของ Baker และสร้างสรรค์เรื่องขึ้นมาใหม่ งานวิจัยอิงแนวคิดหลักเรื่องภาพแทนของสัตว์ที่เสนอผ่านมุมมองของมนุษย์ (anthropomorphism) (Buell, 2005) เป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อมูล แนวคิดนี้หมายถึง การใช้ความรู้สึกและลักษณะของมนุษย์เพื่ออธิบายสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ บทความวิจัยศึกษาว่าผู้เรียนเล่าเรื่องสัตว์และสะท้อนความวิตกกังวลของสัตว์ท่ามกลางสภาวะแวดล้อมที่ปนเปื้อนอย่างไร บทความนี้เป็นบทความวิจัยเชิงคุณภาพ ข้อมูลที่นำมาวิเคราะห์ได้มาจากการสังเกตการณ์และการแสดงความคิดเห็นของนิสิตปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ที่มีต่อเรื่องสั้นและกิจกรรมละครในค่ายภาษาอังกฤษ จัดโดยภาควิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประจำปีการศึกษา 2561 บทความวิจัยเสนอความคิดว่า การใช้เรื่องสั้นและการเล่าเรื่องใหม่ผ่านกิจกรรมละครทำให้ผู้เรียนได้ปรับเปลี่ยนมุมมองจากที่มนุษย์เป็นศูนย์กลางสู่สิ่งแวดล้อมเป็นศูนย์กลางโดยตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตสัตว์ การเรียนเรื่องสั้นและการเล่าเรื่องใหม่ทำให้ผู้เรียนเข้าใจถึงภัยอันตรายที่สัตว์เผชิญจากวิกฤตสภาวะแวดล้อมและผู้เรียนเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาโดยการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จริยศาสตร์และการตระหนักถึงคุณค่าของสัตว์ ผู้เรียนยังได้พัฒนาแนวคิดสหวัฒนธรรมโดยเชื่อมโยงปัญหาสิ่งแวดล้อมในเรื่องสั้นเข้ากับปัญหาที่เกิดขึ้นในบริบทสังคมไทยของผู้เรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Baker, R. (1974). Retrieved April 19, 2018, from https://www.nytimes.com/1974/06/23/archives
/the-great-whales-mistake-sunday-observer.html.
Buell, L. (1995). The environmental imagination. Cambridge: Harvard University Press.
Buell, L. (2005). The future of environmental criticism: Environmental crisis and literary imagination.
Malden, MA: Blackwell Publishing.
Buell, L., Heise, U. K., & Thornber, K. (2011). Literature and environment. The Annual Review of
Environment and Resources. 36: 417-440.
Garrard, G. (2012). Teaching ecocriticism and green cultural studies. Basingstoke: Palgrave
Macmillan.
Kerridge, R. (2006). Environmentalism and ecocriticism. In P. Waugh (Ed.), Literary theory and
criticism: An oxford guide (pp. 530-543). New York: Oxford University Press.
Kramsch, C. (2011). The symbolic dimensions of the intercultural. Language Teaching. 44.3,
-367.
Küchler, U. (2014). Where foreign language education meets, clashes and grapples with the
environment. In R. Bartosch & S. Grimm (Eds.), Teaching environments: Ecocritical
encounters (pp. 23-34). Frankfurt: Peter Lang.
Matthewman, S. (2011). Teaching secondary English as if the planet matter. Oxon: Routledge.
Welling, B. H. & Kapel, S. (2012). The return of the animal: Presenting and representing non-human
beings response-ably in the (post-)humanities classroom. In G. Garrard (Ed.), Teaching
ecocriticism and green cultural studies (pp. 104-116). Basingstoke: Palgrave Macmillan.
White, L., Jr. (1996). The historical roots of our ecologic crisis. In C. Glotfelty & H. Fromm (Eds.),
The ecocriticism reader: Landmarks in literary ecology (pp. 3-14). Georgia: University of
Georgia Press.
Worster, D. (1993). The wealth of nature: Environmental history and the ecological imagination.
New York: Oxford University Press.
