ความสัมพันธ์ระหว่างคุณสมบัติสระกับขนาดบริเวณสระในภาษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

บทคัดย่อ

บริเวณสระ คือ บริเวณการปรากฏค่าความถี่สั่นพ้องของเสียงสระในเชิงกลสัทศาสตร์ ซึ่งค่าความถี่สั่นพ้องนี้ก็หมายถึง ค่าความถี่สั่นพ้องเด่น ที่ใช้อธิบายคุณสมบัติของเสียงสระในเชิงกลสัทศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างคุณสมบัติสระกับขนาดบริเวณสระเป็นประเด็นที่นักสัทศาสตร์และนักวิจัยหลายท่านกล่าวถึงมาอย่างยาวนาน แต่งานวิจัยที่ผ่านมาในอดีตนั้นไม่ได้มุ่งทดสอบความสัมพันธ์ดังกล่าวเป็นสำคัญ

งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างคุณสมบัติสระกับขนาดบริเวณสระ โดยมีสมมติฐานคือ คุณสมบัติสระในระบบ ได้แก่ ความสั้น-ยาว คุณสมบัติโอษฐ์-นาสิก และคุณสมบัติน้ำเสียง ไม่มีความสัมพันธ์กับขนาดของบริเวณสระ

งานวิจัยนี้ศึกษาสระเดี่ยวในภาษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 5 ภาษา ได้แก่ ภาษากะเหรี่ยงโป ภาษาแสก ภาษาอึมปี ภาษาละเม็ด และภาษาบรู โดยใช้ผู้บอกภาษาเพศชาย จำนวนภาษาละ 3 คน รวม 15 คน โปรแกรมที่ใช้บันทึกเสียงและใช้วิเคราะห์ข้อมูลทางกลสัทศาสตร์ คือ โปรแกรม Praat สำหรับรายการคำทดสอบ สร้างขึ้นตามจำนวนสระเดี่ยวในระบบของแต่ละภาษา และจะถูกคัดเลือกมา 5 คำ ต่อ 1 สระ เพื่อวิิเคราะห์ข้อมููลทางกลสััทศาสตร์ ได้แก่ ค่าความถี่สั่นพ้องเด่นที่ 1 และที่ 2 และนำมาปรับค่าเพื่อลดความแตกต่างในการออกเสีียงระหว่างบุุคคลด้วยวิิธีีการเอส-เซนทรอยด์ การคำนวณขนาดบริิเวณสระใช้สููตรการคำนวณพืืนที่ของรููปหลายเหลี่ยม

ผลการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ประเด็น ได้แก่ ประเด็นแรก คุณสมบัติความสั้นยาวมีความสัมพันธ์กับขนาดบริเวณสระ ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐาน เนื่องจากสระที่มีคุณสมบัติสระยาวในภาษาบรูมีบริเวณสระกว้างกว่าสระที่มีคุณสมบัติสระสั้นอย่างมีนัยสำคัญ ประเด็นที่สอง คุณสมบัติโอษฐ์-นาสิกไม่มีความสัมพันธกับขนาดบริเวณสระ ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐาน เนื่องจากสระที่มีคุณสมบัติสระโอษฐ์ในบางภาษามีบริเวณสระแคบกว่าสระที่มีคุณสมบัติสระนาสิก และในทางกลับกันสระที่มีคุณสมบัติสระโอษฐ์ในบางภาษามีบริเวณสระกว้างกว่าสระที่มีคุณสมบัติสระนาสิก ประเด็นที่สาม คุณสมบัติน้ำเสียงไม่มีความสัมพันธ์กับขนาดบริเวณสระ ซึ่งเป็นไปตาม
สมมติฐาน เนื่องจากสระเสียงพูดปรกติในบางภาษามีบริเวณสระทั้งกว้างกว่าและแคบกว่าสระเสียงพูดต่ำลึก และสระเสียงพูดปรกติในบางภาษามีบริเวณสระทั้งกว้างกว่าและแคบกว่าสระเสียงพูดลมแทรก