การตีความทางอรรถศาสตร์ที่สัมพันธ์กับโครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ของภูมินามไทยที่เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศส
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยชิ้นนี้มุ่งเน้นศึกษาการตีความความหมายของชื่อสถานที่ไทยที่สัมพันธ์กับโครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ที่ปรากฏอยู่ในหนังสือนำเที่ยวที่เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศส โดยเน้นไปที่ชื่อสถานที่ดัดแปลงโครงสร้างจากหนังสือนำเที่ยวประเทศไทยที่เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศส จำนวน 4 เล่ม ได้แก่ Le Routard, le Guide vert, Petit Futé และ Encyclopédie du voyage ผลการศึกษาพบว่า การดัดแปลงโครงสร้างของชื่อสถานที่มีผลต่อการตีความวิธีการอ้าง 2 รูปแบบ คือ การตีความเชิงอุปลักษณ์และการสร้างจินตภาพ ชื่อสถานที่ในเชิงอุปลักษณ์จะถ่ายโอนจากสิ่งที่อ้างอิงปกติไปยังสิ่งที่อ้างอิงใหม่ที่มีคุณลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งที่คล้ายกัน สิ่งที่อ้างอิงปกติจะกลายเป็นต้นแบบที่ผู้อ่านสามารถจินตนาการว่าสิ่งอ้างอิงใหม่นั้นมีลักษณะเช่นไร ส่วนการตีความแบบสร้างจินตภาพ จะมีโครงสร้างเหมือนกับชื่อสถานที่
เชิงอุปลักษณ์ แต่การอ้างถึงสถานที่จะแตกต่างกัน คือจะเป็นการอ้างถึงสถานที่เดิมที่เป็นต้นแบบแต่จะนำเสนอเพียงมุมเดียวในสถานการณ์ที่แตกต่างกันเท่านั้น ผลการศึกษายังทำให้เห็นว่าแม้ว่านามชื่อเฉพาะจะเป็นสิ่งที่ไม่มีความหมายในแง่ของปรัชญาภาษา แต่การตีความชื่อสถานที่ที่มีการดัดแปลงโครงสร้างทำให้เห็นการถ่ายโอนความหมายจากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่หนึ่ง นอกจากนี้ยังสะท้อนให้เห็นว่ากฎเกณฑ์การนิยามนามชื่อเฉพาะที่กล่าวว่าต้องมีหนึ่งเดียวอาจจะได้รับการโต้แย้งได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว. (2562). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย ปี 2561. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2562 จาก https://www.mots.go.th/more_news.php?cid= 502&filename=index
ประพนธ์ เรืองณรงค์. (2558). ชื่อบ้าน นามเมืองภาษามลายูในคาบสมุทรไทย. ดำรงวิชาการ, 14(1), 11-32.
สำนักราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสภา.
Bakah, E. K. (2010). Analyse du discours oral des guides touristiques et du discours écrit des guides de voyage: régularités discursives et perspectives didactiques. (Thèse de doctorat). Université de Strasbourg, Strasbourg.
Cappelli, G. (2013). Travelling words: Languaging in English tourism discourse In A. Yarrington, S. Villani, & J. Kelly (Eds.), Travels and Translations. Anglo-Italian Cultural Transactions (pp. 353-374). Amsterdam/New York: Rodopi.
Chansuriya, K. (2004). Analyse du discours des guides de voyage en français sur la Thaïlande. (Thèse de octorat). Université Chulalongkorn, Bangkok.
Gary-Prieur, M.-N. (1991). La modalisation du nom propre. Langue française, 92(1), 44-63.
Gary-Prieur, M.-N. (1994). Grammaire du nom propre. Paris: Puf.
Gary-Prieur, M.-N. (2001). Individu pluriel: les noms propres et le nombre. Paris: CNRS.
Gary-Prieur, M.-N. (2011). Le nom propre comme « nom du discours », In Y. Baudelle, & E. Nardout-Lafarge (Eds.), Nom propre et écriture de soi (pp. 233-247). Montréal: Les presses de l’Université de Montréal.
Jonasson, K. (1991). Les noms propres métaphoriques: constructions et interprétations. Langue française, 92, 64-81.
Jonasson, K. (1994). Le nom propre: constructions et interprétations. Louvainla-Neuve: Duculot.
Kleiber, G. (1981). Problèmes de référence: descriptions définies et noms propres. Paris: Klincksieck.
Leroy, S. (2004). Le nom propre en français. Paris: Ophrys.
Leroy, S. & Muni Toke, V. (2007), Une date dans la description linguistique du nom propre: l’Essai de grammaire de la langue française de Damourette et Pichon. Lalies, 27, 115-190.
Léchauguette, S. (2011). Le traitement du nom propre dans la traduction des ouvrages pragmatique : Le cas des guides touristiques. Forum, 9(1), 59-89.
Margarito, M. (Ed.) (2000). L’Italie en stéréotypes. Paris: L’Harmattan.
Mastercard. (2018). Mastercard’s 2018 Global Destination Cities Index. Retrieved June 8, 2018, from https://newsroom.mastercard.com/press-releases/big-cities-big-business-bangkok-london-and-paris-leadthe-
way-in-mastercards-2018-global-destination-cities-index/
Mourhon-Dallies, F. (1992). Travailler avec les écrits touristiques. Français dans le monde, 251, 54-58.
Noailly, M. (1991). L’énigmatique Tombouctou : nom propre et position de l’épithète. Langue française, 92, 1014-113.
PIPAME. (2011). Prospective du M-Tourisme, novembre 2011. Paris: Ministère de l’Économie, des Finances et de l’Industrie.
Reboul-Touré, S. (2000). « C’est très italien » : quelques marqueurs linguistiques pour déjouer les stéréotypes. In M. Margarito (Ed.), L’Italie en stéréotypes (pp. 153-171). Paris: L’Harmattan.
Roungtheera, T. (2014). Stéréotypes sur les Thaïlandais dans deux guides touristiques sur la Thaïlande: études de quelques marqueurs linguistiques. Bulletin de l’ATPF, 128, 13-23.
Seoane, A. (2013). Les mécanismes énonciatifs dans les guides touristiques : entre genre et positionnements discursifs. Paris: L’Harmattan.
Wansen-Kaseva, A. (2008). Stéréotypisation d’un peuple dans le discours touristique : étude sur la représentation des Finlandais en tant qu’habitants d’un pays cible touristique . (Mémoire de maîtrise ). Université de Tampare, Tampare.
