ความคิดเห็นของนักศึกษาต่างชาติที่มีต่อหลักสูตรการสอนวิชาภาษาไทยพื้นฐาน กรณีศึกษานักศึกษาชาวจีน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาในครั้งนี้เป็นการสำรวจความคิดเห็นของนักศึกษาจีน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ที่ศึกษาวิชาทักษะการสื่อสารภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ รหัสวิชา KH160 ในปีการศึกษา 2561 จำนวน 201 คน ผลการศึกษาแบ่งออกเป็น 6 ตอน ดังนี้ 1) ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับนักศึกษา 2) ประสบการณ์และความสามารถทางภาษาไทยก่อนเรียนวิชา KH160 3) ทัศนคติและความเห็นต่อการเรียนภาษาไทย 4) ความเห็นต่อเนื้อหาในการเรียนภาษาไทยวิชา KH160 5) ความเห็นต่อสื่อการสอนและกิจกรรมการเรียนที่ใช้ในวิชา KH160 6) แนวโน้มในการศึกษาภาษาไทยต่อและการเรียนภาษาไทยเพื่อพัฒนาอาชีพ จากการศึกษาพบว่า นักศึกษากลุ่มนี้ไม่ใช่ผู้ศึกษาเฉพาะทางด้านภาษา กล่าวคือ ร้อยละ 65 ของนักศึกษา เดินทางมาศึกษาต่อที่ประเทศไทยโดยเรียนภาษาไทยมาก่อนไม่ถึง 1 เดือน สามารถสื่อสารภาษาไทยอยู่ในระดับน้อยมากจนถึงไม่สามารถสื่อสารภาษาไทยได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อนักศึกษาได้เรียนวิชาทักษะการสื่อสารภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ (KH160) ด้วยระบบสัทอักษร เกิดทัศนคติที่ดีต่อภาษา วัฒนธรรม และประเทศไทย นักศึกษากลุ่มดังกล่าวสนใจวัฒนธรรมไทย อักษรไทยมากขึ้น ร้อยละ 34.33 ของนักศึกษาต้องการเลือกภาษาไทยเป็นวิชาโท และต้องการให้เพิ่มเนื้อหาความรู้ด้านธุรกิจ การท่องเที่ยว วัฒนธรรมไทยและการแปลภาษาไทยให้มากยิ่งขึ้นในการสอน เพราะเล็งเห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อการประกอบอาชีพของตนในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นริศา ไพเจริญ. (2559). การวิเคราะห์บทสนทนาในแบบเรียนภาษาไทยสำหรับผู้เรียนต่างชาติ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาภาษาศาสตร์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2547). การสอนภาษาและวัฒนธรรมไทยแก่ชาวต่างประเทศ. วรรณวิทัศน์, 4(พฤศจิกายน), 268-278.
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2551). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีนที่เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วรรณวิทัศน์, 8(พฤศจิกายน), 146-159.
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2552). การจัดหลักสูตรการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วรรณวิทัศน์, 9(พฤศจิกายน), 107-120.
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2556). ภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ: แนวทางการจัดการเรียนการสอนระดับพื้นฐาน. วรรณวิทัศน์, 13(พฤศจิกายน), 213-235.
ปรียา หิรัญประดิษฐ์. (2545). รายงานผลการวิจัยเรื่องสถานภาพการเรียนและการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างประเทศในประเทศไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สิระ สมนาม และคณะ. (2552). ลักษณะการเรียนรู้และกลวิธีการเรียนรู้ภาษาของนักศึกษาชาวจีนที่เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ณ สถาบันอุดมศึกษา เขตภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 2(2), 80-87.
สุรีย์วรรณ เสถียรสุคนธ์. (2554). การสอนภาษาไทยให้แก่นักศึกษาชาวจีน: สภาพปัญหาและแนวทางแก้ไข. วารสารมนุษยศาสตร์, 18(1), 127-140.