การแปรทางภาษา: การแปรของภาษาอังกฤษ ในกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การแปรของภาษาอังกฤษได้มีการแปรในระบบภาษามาตั้งแต่ภาษาอังกฤษยุคเก่าจนมาถึงภาษาอังกฤษในยุคปัจจุบันที่เกิดจากผู้ใช้ภาษาต่างกลุ่มต่างท้องถิ่น รูปแบบของภาษาอังกฤษแต่ละสำเนียงมีรูปแบบที่แตกต่างกันซึ่งเป็นความหลากหลายของภาษาอังกฤษสำเนียงต่างๆ โดยเริ่มจากภาษาอังกฤษรูปแบบต่างๆ ที่ใช้ในยุคแรกๆ และเป็นภาษาอังกฤษดั้งเดิม หลังจากนั้นได้ขยายกว้างข้ามทวีป ตลอดจนกลายเป็นภาษาที่สองและภาษาต่างประเทศที่ใช้ในทวีปเอเชีย ความหลากหลายของภาษาอังกฤษที่ใช้ในทวีปเอเชียถูกมองว่าปัจจัยหลักทางสังคมที่ทำให้เกิดการแปรของภาษาคือกลุ่มผู้ใช้ภาษาหลากหลายชาติพันธุ์ที่มีภาษาแม่เป็นของตนเอง จนเกิดเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงเฉพาะของแต่ละกลุ่ม บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอทฤษฎีการแปรทางภาษาที่ช่วยในการอธิบายการแปรของภาษาอังกฤษ การจัดกลุ่มภาษาอังกฤษ การแปรของภาษาอังกฤษในกลุ่มประเทศเอเชีย พร้อมทั้งแสดงให้เห็นว่ามีการแปรคุณสมบัติทางภาษาอังกฤษและการแปรภาษาอังกฤษของกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงในประเทศไทย ซึ่งนำเสนอความแตกต่างของภาษากะเหรี่ยงและภาษาอังกฤษที่นำมาสู่ลักษณะการแปรทางคุณสมบัติและการผสมทางภาษาของภาษาอังกฤษโดยชาวกะเหรี่ยง แสดงถึงการเกิดภาษาอังกฤษสำเนียงกะเหรี่ยง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ดียู ศรีนราวัฒน์ และชลธิชา บำรุงรักษ์. (2558). ภาษาและภาษาศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Bell, A., Sharma D., & Britain, D. (2016). Labov in Sociolinguistics: An Introduction. Journal of Sociolinguistics, 20(4), 1-9.
Edwards, J. H. (2016). Sociolinguistic Variation in Asian English: The Case of Coronal Stop Deletion.
English World-Wide, 37(2), 138-167.
Hazen, K. (2010). Labov: Language variation and change. Research Gate of West Virgnia University, 23-39. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/293091756.
Intajamornrak, C. (2012). Variation and change of the Phrae Pwo Karen vowels and tones induced by
Language contact with the Tai language. MANUSYA; Journal of Humanities Regular, 15(2), 1-20.
Kachru, Y. & Nelson, C. (2006). Asian Englishes Today: World Englishes in Asian Contexts. Hong Kong:
Hong Kong University Press.
Kiesling, S. (2004). A variable, a style, a stance: Word-final-er and ethnicity in Australian English. Australia. Retrieved from https://www.academia.edu/2699018/A_variable_a_style_a_stance_Word_final_er_and _ethnicity_ in_Australian_English.
Kirkpatrick, A. (2010). The Routledge Handbook of World Englishes. USA: Routledge.
Labov, W. (1972). Sociolinguistic Patterns. Philadelphia: University of Pensylvania Press.
Manson, K. (2011). The Subgrouping of Karen Languages. Paper presented at the 21st Southeast Asian Linguistics Society, Bangkok.
Reyes, A. (2010). Language and Ethnicity. In N. Hornberger & S. McKay, (Series Ed.), Sociolinguistics and Language Education (pp. 398-426). UK: Short Run Press.
Rogers, U. (2013). Thai English as a Variety (Doctoral Dissertation in Philosophy), Ariisona State University, Arisona.
Singhasak, P. & Methitham, P. (2016). Non-native English Varieties: Thainess in English Narratives.
English Language Teaching, 9(4), 128-138.
Stell G. (2010). Ethnicity in Linguistic Variation: White and Coloured Identities in Afrikaans-English
Code-Switching. International Pragmatics Association, 20(3), 425-447.
Trudgill, P. (1995). Sociolinguistics: An introduction to language and society (3rd ed.). England: Clays Ltd.
Vu, P. (2012). English in Southeast Asian Countries. Literature. Retrieved from https://dumas.ccsd.cnrs.fr/dumas-00931949.
Wardhaugh, R. (1992). An Introduction to Sociolinguistics. Cambridge, MA: Blackwell.
Wardhaugh, R. (2006). An Introduction to Sociolinguistics. New York: Wiley-Blackwell.
Wong, A. (2007). Two Vernacular Features in the English of Four American-Born Chinese in New York City. University of Pennsylvania Working Papers in Linguistics, 13(2), 215-230.
