ปริจเฉทการโฆษณาแบบอิงกระแส (Real-Time) ของทวิตเตอร์ท็อปส์ไทยแลนด์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างและกลวิธีทางภาษาในปริจเฉทการโฆษณาแบบอิงกระแสของทวิตเตอร์ท็อปส์ไทยแลนด์ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโฆษณาแบบอิงกระแสในทวิตเตอร์ท็อปส์ไทยแลนด์ ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2561 ถึง 30 พฤศจิกายน 2561 โฆษณาแบบอิงกระแสที่นำมาศึกษาวิเคราะห์มีจำนวนทั้งสิ้น 117 ปริจเฉท
ผลการศึกษาพบว่าปริจเฉทการโฆษณาแบบอิงกระแสของทวิตเตอร์ท็อปส์ไทยแลนด์มีโครงสร้าง 3 ส่วน ประกอบด้วย 1) ส่วนเปิดเรื่อง เป็นการนำเนื้อหาจากเหตุการณ์ที่กำลังได้รับความสนใจจากคนในสังคมมาใช้เปิดเรื่อง เนื้อหาที่นำมาใช้มี 3 ประเภท ได้แก่ สื่อบันเทิง กระแสข่าว และเทศกาลหรือวันสำคัญ 2) ส่วนเนื้อเรื่อง เป็นการบรรยายรายละเอียดของสินค้าประกอบด้วยชื่อสินค้า สรรพคุณและรายละเอียดของสินค้า 3) ส่วนปิดเรื่อง เป็นการกล่าวถึงสถานที่ซื้อและเว็บไซต์สำหรับสั่งซื้อสินค้ารวมถึงการใช้เครื่องหมายแฮชแท็ก (#) เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่คนในสังคมกำลังให้ความสนใจ ทั้งนี้โครงสร้างปริจเฉททั้ง 3 ส่วนมีการเรียงลำดับและมีความสัมพันธ์กัน สำหรับกลวิธีทางภาษาที่ใช้ในการโฆษณาแบบอิงกระแสของทวิตเตอร์ท็อปส์ไทยแลนด์มี 5 กลวิธี ได้แก่ การใช้สหบท การเชื่อมโยงความ การใช้เสียงสัมผัส การซ้ำคำ และการเล่นคำ ปริบทในการสื่อสารที่มีผลต่อการเลือกใช้โครงสร้างและกลวิธีทางภาษาเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการโฆษณาสินค้า ได้แก่ แนวคิดกลยุทธ์การตลาดแบบอิงกระแส ผู้ผลิตตัวบท ผู้รับสาร วัตถุประสงค์ในการสื่อสาร และประเภทของสื่อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ สุพิชญ์. (2549). ภาษาโฆษณาในสื่ออินเทอร์เน็ต (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
กระทู้พันทิป. (2561, 18 พฤษภาคม). ยอมใจความเทพของแอดมิน Tops Thailand ที่มีต่อนักแสดง ต่อละคร และต่อกระแสต่างๆ. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2564 จาก https://pantip.com/topic/37679216.
กฤติน ขันละ. (2564). โครงสร้างปริจเฉทโฆษณาออนไลน์ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเพื่อสุขภาพ. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22 มหาวิทยาลัยขอนแก่น (น. 281-292). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จันทิมา อังคพณิชกิจ. (2561). การวิเคราะห์ข้อความ. กรุงเทพฯ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2556). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์: แนวคิดและการนำมาศึกษาวาทกรรมในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบญจวรรณ ศริกุล. (2553). วิเคราะห์ภาษาในแผ่นพับโฆษณาเครื่องสำอาง ปี พ.ศ. 2551 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
ปานดวงใจ บุตรกินรี. (2547). การศึกษาเปรียบเทียบการตีความบทโฆษณาจากนิตยสารคุณภาพและนิตยสารปริมาณ. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี.
ฝ่ายเศรษฐกิจและศูนย์ข้อมูลมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. (2561). กลยุทธ์ยุค 2018 สำหรับตลาดออนไลน์ Real-Time Marketing. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2564 จาก https://www.thaichamber.org/content/file/document/1025181540459744.pdf.
พนมพร นิรัญทวี. (2551). กลวิธีการใช้ภาษาในข้อความโฆษณา: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้ภาษา. วรรณวิทัศน์, 8, 89-145.
มาร์เก็ตติ้ง อุปส์. (28 กุมภาพันธ์ 2561). Thailand Zocial Awards 2018: Data is Sexy เมื่อความฉลาด (Wisdom) ของดาต้า (Data) กลายเป็นตัวทั้งสร้างแบรนด์และพลิกฟื้นแบงก์ในยุค Digital Disruption. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2564 จาก https://www.marketingoops.com/news/biz-news/thailand-zocial-awards-2018-data-is-sexy/.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
ลินิน แสงพัฒนะ. (2557). สัมพันธบทของตัวละครนางเอกในสื่อละครโทรทัศน์ กรณีศึกษาละครโทรทัศน์เรื่องแรงเงา (การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ปทุมธานี.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2550, 21 สิงหาคม 2550). บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2564 จาก http://legacy.orst.go.th/?knowledges=กระแส-21-สิงหาคม-2550).
Brown, G. & Yule, G. (1984). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
Fairclough, N. (1992). Intertextuality in Discourse Analysis. Linguistics and Education (4), 269 -293.
Harris, Z. (1952). Discourse analysis. Language, 28, 1-30.
Stubbs, M. (1983). Discourse Analysis: The sociolinguistic analysis of natural language. Chicago: The University of Chicago Press.
