บทบาทของนิทานมุกตลกเรื่องเพศเกาหลี: กรณีศึกษาจากนิทานที่ปรากฏตัวละครบุรุษ

Main Article Content

ศิวัสว์ สุรกิจบวร

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทและหน้าที่ของนิทานมุกตลกเรื่องเพศเกาหลี โดยศึกษาจากนิทานที่มีตัวละครบุรุษเป็นตัวละครหลัก จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์และพฤติกรรมของตัวละครเพศชายในนิทานมุกตลกเรื่องเพศเกาหลี พบว่าตัวละครบุรุษที่เป็นตัวละครหลักในนิทานประกอบด้วยพระสงฆ์ ขุนนางและชนชั้นสูง บัณฑิต พ่อค้าและชาวบ้านธรรมดา ซึ่งจะมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครสตรีหลากหลายชนชั้นในนิทาน และจากการศึกษาบทบาทหน้าที่ของนิทานมุกตลกเรื่องเพศผ่านการศึกษาตัวละครบุรุษที่มาจากหลากหลายชนชั้นสามารถจำแนกบทบาทของนิทานมุกตลกเรื่องเพศออกเป็น 5 บทบาทหลัก คือ บทบาทด้านการตอกย้ำการครองอำนาจของชนชั้นปกครอง บทบาทด้านการผดุงความยุติธรรมให้สังคม บทบาทด้านการสั่งสอนเรื่องเพศศึกษาและการปรับตัวเพื่ออยู่เป็นครอบครัวใหญ่ บทบาทด้านการสะท้อนและเติมเต็มความปรารถนาของผู้คน และบทบาทด้านการเสียดสีและยั่วล้อเพื่อระบายความคับข้องหมองใจ โดยบทบาททั้งหมดที่กล่าวมาขึ้นอยู่กับว่าจะวิเคราะห์จากมุมใดและให้ความสำคัญกับสิ่งใดเป็นพิเศษ เพราะนิทานหนึ่งเรื่องอาจจะแสดงออกถึงบทบาทหน้าที่ที่มากกว่าหนึ่งบทบาท

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ประคอง นิมมานเหมินท์. (2545). นิทานพื้นบ้านศึกษา. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิราพร ณ ถลาง. (2557). ทฤษฎีคติชนวิทยา: วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน (พิมพ์ครั้งที่ 3). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิวัสว์ สุรกิจบวร. (2563ก). กลวิธีการสร้างอารมณ์ขันในนิทานพื้นบ้านเกาหลีแนวเชาวน์ปัญญา. การประชุมวิชาการระดับชาติ สรรพศาสตร์ สรรพศิลป์ ประจำปี 2563 (น. 910-927). คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศิวัสว์ สุรกิจบวร. (2563ข). วิเคราะห์นิทานพื้นบ้านเกาหลีแนวขบขัน (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์). มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศิวัสว์ สุรกิจบวร. (2565). การวิเคราะห์นิทานมุกตลกเรื่องเพศเกาหลี: กรณีศึกษาจากมุกตลกเกี่ยวกับพระสงฆ์. ใน การประชุมวิชาการระดับนานาชาติการศึกษาภาษาเกาหลีในประเทศไทย ครั้งที่ 15 (น. 89-116). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ศิวัสว์ สุรกิจบวร, และสุนันทา เทศสุข. (2566). การศึกษาเปรียบเทียบนิทานมุกตลกเกาหลีกับนิทานมุกตลกพม่า. ใน การประชุมวิชาการระดับนานาชาติการศึกษาภาษาเกาหลีในประเทศไทย ครั้งที่ 16 (น. 75-102). คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Bascom, W. (1965). Four functions of folklore. In A. Dundes (Ed.), The study of folklore, (pp. 279-298). Prentice-Hall.

Thompson, S. (1955-1958). Motif-index of folk literature (Revised edition) (6 Vols). Indiana University Press.

김기창과 박미영. (2004). 한국구전설화집 9. 민속원.

김민수. (2016). 한국 구비설화에 나타난 성적 욕망의 억압과 해소 양상 연구. 건국대학교 석사학위논문.

김민영. (2013). 육담에 나타난 성의식 연구. 한남대학교 대학원 박사학위논문.

김영균. (2012). 조선시대의 해학과 육담: 한국야담. 일문서적.

김선풍 외. (1993). 민속문학이란 무엇인가. 집문당.

김준형 역. (2019). 조선 후기 성 소화 선집. 문학동네.

민족문학사연구소 편. (2018). 한국 고전문학 작품론: 구비문학. 휴머니스트.

서대석, 박종성. (2016). 구비문학의 세계. 한국방송신대학교출판문화원.

이원규역. (2011). 팔도 음란서생들의 남녀상열지사: 육담. 지성사.

이지환. (2019). 문헌 육담의 성 경제와 남근자본주의 비판: <어면순> <속어면순>을 중심으로. 한국고전연구 46집. 한국고전연구학회, 241-288.

정병설. (2010). 조선의 음담패설. 예옥.

정철. (2006). 한국 전례 성해학 민담과 중국 황제 성비방. 종합출판.

최운식 외. (2009). 한국구전설화집 7. 민속원.

최웅 외. (2006). 강원설화총람 VII. 북스힐.

편집부 역. (2012). 조선을 뒤흔든 야담. 레드북.

한유진. (2022). 구비설화에 나타난 여성에 대한 성적 폭력의 양상과 성 인식 연구. 이화여자대학교 대학원 박사학위논문.