การสร้างสรรค์เดี่ยวฆ้องวงใหญ่ “เพลงเดี่ยวคู่ วิเวกเวหา-สาลิกาชมเดือน สามชั้น”

Main Article Content

อัศนีย์ เปลี่ยนศรี

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มุ่งต่อยอดและพัฒนาองค์ความรู้จากงานวิจัยเรื่อง องค์ความรู้ศิลปินดนตรีไทย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์สงบศึก ธรรมวิหาร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทและสร้างสรรค์เพลงวิเวกเวหาและเพลงสาลิกาชมเดือน สามชั้น เป็นเพลงเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ในลักษณะ “เพลงเดี่ยวคู่” ตลอดจนบันทึกเป็นโน้ตและสื่อสารสนเทศ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและวิจัยสร้างสรรค์ ประกอบด้วยการศึกษาเอกสารวิชาการ การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ การสร้างสรรค์เพลงเดี่ยว การบันทึกโน้ตและสื่อสารสนเทศ
การวิเคราะห์ผลงานสร้างสรรค์และการเผยแพร่สื่อสารสนเทศต่อสาธารณะ (สื่อออนไลน์)


          ผลการวิจัยพบว่าเพลงวิเวกเวหาและเพลงสาลิกาชมเดือน สามชั้น ไม่ทราบนามผู้แต่ง สันนิษฐานว่าประพันธ์ขึ้นช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยตั้งชื่อให้คล้องจองกัน โครงสร้างเพลงมีท่อนเดียว 4 จังหวะ หน้าทับปรบไก่ ทำนองไพเราะเยือกเย็น ลีลาสำนวนเรียบๆ แบบโบราณ ทำนองอยู่ในทางนอก (รมฟxลทx) และทางใน (ลทดxมฟx) บางช่วงมีการเปลี่ยนบันไดเสียงกะทันหัน สังคีตลักษณ์ คือ กขกค // และ กขคข // ตามลำดับ


          การสร้างสรรค์ทางเดี่ยวมีความสอดคล้องและเชื่อมโยงอย่างเป็นระบบกับแนวคิดและทฤษฎีที่ใช้ประพันธ์ในลักษณะ “เพลงเดี่ยวคู่” ลีลาทางเดี่ยวส่วนใหญ่ยึดทำนองหลัก บันไดเสียงและแปรทำนองหลักเป็นทางเดี่ยวอย่างชัดเจน เที่ยวแรกประหนึ่งทางหวาน เที่ยวกลับทางเก็บ ลีลาเน้นทักษะการสร้างความคมชัดของเสียงฆ้อง ความแม่นยำและความคล่องแคล่วมือซ้ายขวาของผู้บรรเลง โดยเฉพาะทางเดี่ยวเที่ยวกลับ เพลงวิเวกเวหาเน้นทักษะในการใช้มือขวาและเพลงสาลิกาชมเดือนเน้นทักษะในการใช้มือซ้าย อัตลักษณ์คือมีบางประโยคหยุดบรรเลงขณะที่มีการดำเนินจังหวะฉิ่งและจังหวะหน้าทับ มีกลวิธีพิเศษ “การตีไล่เสียงต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว” ซึ่งพบได้น้อยในทางเดี่ยวสำนวนอื่น


          การสร้างสรรค์เดี่ยวฆ้องวงใหญ่ครั้งนี้เป็นการเพิ่มเติมและขยายขอบเขตเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ให้กว้างขวางยิ่งขึ้นและแสดงถึงความสามารถในการประพันธ์ทางเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ของผู้วิจัย ทั้งยังเป็นส่วนหนึ่งในการอนุรักษ์ สืบสานและต่อยอดองค์ความรู้ในวัฒนธรรมดนตรีไทยอันเป็นสมบัติทางศิลปวัฒนธรรมอันดีงามของชาติให้มีความยั่งยืนและรุ่งโรจน์สืบไป

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2542). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอเดียนสโตร์.

ไชยยะ ทางมีศรี. (2566, 26 มีนาคม). ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) พ.ศ. 2566. [บทสัมภาษณ์].

ณัชชา โสคติยานุรักษ์. (2548). ทางเดี่ยวเปียโนเพลงไทย. วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 30(2), 540-553.

ธนเนตร์ ชำพาลี. (2549). วิเคราะห์เปรียบเทียบเดี่ยวฆ้องวงใหญ่เพลงอาเฮีย 3 ชั้น ทางครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) กับทางครูสอน วงฆ้อง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์. (2565). สังคีตวิเคราะห์. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิชิต ชัยเสรี. (2556). การประพันธ์เพลงไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิชิต ชัยเสรี. (2559). สังคีตลักษณ์วิเคราะห์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิชิต ชัยเสรี. (2566, 28 พฤศจิกายน). อาจารย์พิเศษ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [บทสัมภาษณ์].

มนตรี ตราโมท. (2538). ดุริยสาส์นของนายมนตรี ตราโมท. ธนาคารกสิกรไทย จำกัด.

มนตรี ตราโมท, และวิเชียร กุลตัณฑ์. (2523). ฟังและเข้าใจเพลงไทย. ไทยเขษม.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2545). สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย ภาคคีตะ-ดุริยางค์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2549). สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย ภาคประวัติและบทร้องเพลงเถา (พิมพ์ครั้งที่ 4). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิชา ศรีผ่อง. (2543). วิเคราะห์ทำนองหลักและทางเดี่ยวฆ้องวงใหญ่เพลงแขกมอญ 3 ชั้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วิชา ศรีผ่อง, และปราโมทย์ ด่านประดิษฐ์. (2563). กลวิธีการเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ของครูสอน วงฆ้อง กรณีเพลงแขกมอญสามชั้น. วารสารดนตรีและการแสดง, 6(2), 7-22.

สงบศึก ธรรมวิหาร. (2567, 31 มกราคม). ข้าราชการบำนาญ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [บทสัมภาษณ์].

อัศนีย์ เปลี่ยนศรี. (2561). รายงานการวิจัยเรื่องอัตลักษณ์ในเพลงเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ กรณีศึกษา: หลวงบำรุงจิตรเจริญ (ธูป สาตนวิลัย). กองทุนวิจัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อัศนีย์ เปลี่ยนศรี. (2566). รายงานการวิจัยเรื่ององค์ความรู้ศิลปินดนตรีไทย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์สงบศึก ธรรมวิหาร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.