ถ้อยคำบูลลี: ความหมายตามการรับรู้ของผู้พูดภาษาไทย รุ่นอายุวาย (Y) และซี (Z)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การนิยามคำศัพท์เกี่ยวกับความ(ไม่)สุภาพจากมุมมองของผู้ใช้ภาษาเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจจากนักวัจนปฏิบัติศาสตร์และคำว่า บูลลี ก็เป็นคำที่ใช้อย่างกว้างขวางในสังคมไทยปัจจุบัน
บทความวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมายของคำว่า ถ้อยคำบูลลี หรือคำพูดที่จัดเป็นการบูลลีจากการรับรู้ของผู้พูดภาษาไทยรุ่นอายุวาย (Y) และ (Z) ตามแนวคิดความ(ไม่)สุภาพลำดับที่หนึ่ง เก็บข้อมูลด้วยการสำรวจสื่อออนไลน์ การตอบแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการศึกษาพบว่า ถ้อยคำบูลลี มีมิติทางความหมายหลายประการตามการรับรู้ของผู้พูดภาษาไทยรุ่นอายุดังกล่าว แต่มิติทางความหมายส่วนใหญ่เป็นการรับรู้ในทำนองเดียวกัน ทั้งนี้ “เนื้อความ” และ “ผลที่เกิดขึ้น” เป็นมิติทางความหมายเด่น กล่าวคือเป็นข้อคำนึงถึงพื้นฐานในการตัดสินถ้อยคำว่าจัดเป็นการบูลลี นอกจากนี้ ถ้อยคำบูลลี ตามการรับรู้ของผู้พูดภาษาไทย รุ่นอายุดังกล่าวมีขอบเขตทางความหมายกว้างกว่าคำว่า บูลลี ที่สังเคราะห์โดยนักวิชาการด้วย อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษานี้สามารถนำมาสังเคราะห์เป็นข้อเสนอทางความหมายของคำว่า ถ้อยคำบูลลี ในภาษาไทยและนำไปประยุกต์ใช้ในการพิจารณาตัดสินถ้อยคำที่จัดเป็นการบูลลีในสังคมไทยได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2566). วัจนปฏิบัติศาสตร์กับความสุภาพและวัฒนธรรม: แนวคิดและแนวทางวิจัยภาษาไทย. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐรัชต์ สาเมาะ. (2556). การรับรู้ของเยาวชนต่อการรังแกในพื้นที่ไซเบอร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทัศนีย์ เมฆถาวรวัฒนา. (2554). ปัจจัยที่ใช้ในการตัดสิน “ความสุภาพ” ในการสนทนาของเพศชายและเพศหญิงในกลุ่มตัวอย่างระดับอุดมศึกษาของไทย. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 51(3), 141-166.
แนวหน้า. (2567, 24 กุมภาพันธ์). ‘กลั่นแกล้ง-รังแก’ จุดเริ่มต้น ‘สังคมรุนแรง’. https://www.naewna.com/politic/columnist/58095
ภัทรธิดา ชัยเพชร, และพิมลพรรณ ไชยนันท์. (2564). การคุกคามทางเพศในสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการสื่อสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 4(3), 1-38.
ศิรวัตร ไทยแท้. (2562). การตัดสินความสุภาพจากถ้อยคําการตอบกลับการตําหนิในภาษาไทย: มุมมองจากคนสองวัย. วารสารอักษรศาสตร์, 48(1), 77-96.
สกล วรเจริญศรี. (2559). การข่มเหงรังแก. สารานุกรมศึกษาศาสตร์, 51, 13-20.
สำนักข่าวไทย. (2563, 21 สิงหาคม). รณรงค์ไม่ทน “บูลลี่”. https://url.in.th/xIvDm
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2563). พจนานุกรมศัพท์นิเทศศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสภา. สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
Brown, P., & Levinson, S. C. (1978). Universals in language usage: Politeness phenomena. In E. N. Goody (Ed.), Questions and politeness: Strategies in social interaction (pp. 56-311). Cambridge University Press.
Brown, P., & Levinson, S. C. (1987). Politeness: Some universals in language usage. Cambridge University press.
Culpeper, J. (2011). Politeness and impoliteness. In K. Aijmer & G. Andersen (Eds.), Sociopragmatics, Volume 5 of Handbooks of Pragmatics (pp. 391-436). Mouton de Gruyter.
Culpeper, J. (2021). Impoliteness and hate speech: Compare and contrast. Journal of Pragmatics, 179, 4-11.
Culpeper, J., & Haugh, M. (2021). The metalinguistics of offence in (British) English: A corpus-based metapragmatic approach. Journal of Language Aggression and Conflict, 9(2), 185-214.
Fraser, B., & Nolan, W. (1981). The association of deference with linguistic form. International Journal of the Sociology of Language, 27, 93-109.
Haugh, M. (2007). The discursive challenge to politeness theory: An interactional alternative. Journal of Politeness Research, 3(2), 295-317.
Kanetsuna, T., & Smith, P. K. (2002). Pupil insights into bullying, and coping with bullying: A bi-national study in Japan and England. Journal of school violence, 1, 5-29.
Koo, H., Kwak, K., & Smith, P. K. (2008). Victimization in Korean schools: The nature, incidence, and distinctive features of Korean bullying or wang-ta. Journal of School Violence, 7(4), 119-139.
Lampert, M., & Ervin-Tripp, S. (2006). Risky laughter: Teasing and self-directed joking among male and female friends. Journal of Pragmatics, 38, 51-72.
Lee, S., Smith, P. K., & Monks, C. P. (2012). Meaning and usage of a term for bullying-like phenomena in South Korea: A lifespan perspective. Journal of Language and Social Psychology, 31(3), 342-349.
Locher, M. A. (2004). Power and politeness in action: Disagreement in oral communication. De Gruyter Mouton.
Locher, M. A. (2008). Relational work, politeness, and identity construction. In G. Antos, E. Ventola & T. Weber (Eds.), Handbook of interpersonal communication (pp. 509-540). De Gruyter Mouton.
Locher, M. A., & Watts, R. J. (2005). Politeness theory and relational work. Journal of Politeness Research, 1(1), 9-33.
Locher, M. A., & Watts, R. J. (2008). Relational work and impoliteness: Negotiating norms of linguistic behavior. In D. Bousfield, & M. A. Locher (Eds.), Impoliteness in language: Studies on its interplay with power in theory and practice (pp. 77-99). De Gruyter Mouton.
Macklem, G. L. (2003). Bullying and teasing: Social power in children’s groups. Springer Science & Business Media.
Madsen, K. C. (1996). Differing perceptions of bullying and their practical implications. Educational and Child Psychology, 13(2), 14-22.
Monks, C. P., & Smith, P. K. (2006). Definitions of bullying: Age differences in understanding of the term, and the role of experience. British Journal of Developmental Psychology, 24(4), 801-821.
Noknoi, N., & Srichampa, S. (2024). “Bully” in Thai context: A semantic componential analysis. Journal of Language Research and Practice, 1(1), 21-39.
Olweus, D. (1993). Bullying at school: What we know and what we can do (Understanding children’s worlds). Blackwell Publishing.
Rigby, K. (2002). New perspectives on bullying. Jessica Kingsley.
Sifianou, M. (2019). Im/politeness and in/civility: A neglected relationship?. Journal of Pragmatics, 147, 49-64.
Smith, P. K., & Thompson, D. (1991). Dealing with bully/victim problems in the UK. In P. K. Smith & D. Thompson (Eds.), Practical approaches to bullying (pp. 1-12). David Fulton.
Smorti, A., Menesini, E., & Smith, P. K. (2003). Parents’ definitions of children’s bullying in a five-country comparison. Journal of Cross-Cultural Psychology, 34(4), 417-432.
Steer, O. L., Betts, L. R., Baguley, T., & Binder, J. F. (2020). “I feel like everyone does it”-Adolescents’ perceptions and awareness of the association between humour, banter, and cyberbullying. Computers in Human Behavior, 108, 1-10.
Taki, M. (2003). ‘Ijime bullying’: Characteristic, causality and intervention. In Oxford-Kobe seminars: Measures to reduce “Bullying in Schools” (pp. 97-113). Japan.
Taylor, C. (2017). The relationship between irony and sarcasm: Insights from a first-order metalanguage investigation. Journal of Politeness Research, 13(2), 209-241.
Vaillancourt, T., McDougall, P., Hymel, S., Krygsman, A., Miller, J., Stiver, K., & Davis, C. (2008). Bullying: Are researchers and children/youth talking about the same thing?. International Journal of Behavioral Development, 32(6), 502-511.
Vandebosch, H., & Van Cleemput, K. (2008). Defining cyberbullying: A qualitative research into the perceptions of youngsters. Journal of Cybertherapy and Rehabilitation, 11(4), 499-503.
Watts, R. J. (2003). Politeness. Cambridge University Press.
Watts, R. J. (2005). Linguistics politeness research: Quo Vadis? In R. J. Watts, S. Ide & K. Ehlich, (Eds.), Politeness in language: Studies in its history, theory and practice (pp. xi-xlvii). De Gruyter Mouton.
Ypulse. (2022, June 14). The biggest problem gen Z & Millennials say they’re facing in 2022. https://www.ypulse.com/article/2022/06/14/the-biggest-problem-gen-z-and-millennials-say-theyre-facing-in-2022/
