ห้าในห้า: แนวคิดการประพันธ์บทเพลงเบญจรงค์สำหรับวงเครื่องลมไม้ลิ้นเดี่ยว

Main Article Content

ธนภาค ไชยศร
ฉัตรติยา เกียรตินาวี
ศรัณย์ นักรบ

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เรื่อง บทประพันธ์เพลงเบญจรงค์สำหรับวงเครื่องลมไม้ลิ้นเดี่ยว (The Benjarong Musical Composition for Single Reed Woodwind Ensemble) โดยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการศึกษาข้อมูลเอกสารเพื่อเสนอแนวคิดการประพันธ์แบบ “ห้าในห้า” ร่วมกับการศึกษาเรื่องสีของเครื่องเบญจรงค์ โดยอ้างอิงองค์ประกอบของสีที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของมนุษย์และถ่ายทอดออกมาเป็นจินตภาพทางเสียงสำหรับวงเครื่องลมไม้ลิ้นเดี่ยว บทเพลง “เบญจรงค์” จัดอยู่ในประเภทดนตรีพรรณนา (Program Music) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการถ่ายทอดแนวคิด อารมณ์และจินตนาการของผู้ประพันธ์ผ่านองค์ประกอบทางดนตรี โดยมีลักษณะการประพันธ์แบบอิสระ (Free Form) มิได้ยึดติดอยู่กับโครงสร้างดนตรีแบบคลาสสิกหรือรูปแบบดั้งเดิมที่เคร่งครัด ทั้งนี้ผู้ประพันธ์ได้เลือกใช้แนวคิด “ห้าในห้า” เป็นแกนหลักในการสร้างสรรค์บทเพลง โดยตีความแรงบันดาลใจจากสีทั้งห้า ได้แก่ สีเขียว สีแดง สีเหลือง สีน้ำเงินและสีขาว ซึ่งเป็นสีประจำของเครื่องเบญจรงค์ ถ่ายทอดผ่านการจัดวางทำนอง จังหวะ และโครงสร้างทางดนตรีที่สะท้อนถึงอารมณ์ ความรู้สึกและภาพจินตนาการที่แตกต่างกันตามลักษณะของแต่ละสี การประพันธ์เนื้อหาทางดนตรีในบทเพลงนี้มีความซับซ้อนและหลากหลาย โดยผู้ประพันธ์เลือกใช้เทคนิคทางดนตรีที่สำคัญ ได้แก่ เทคนิคการขยายทำนอง (Augmentation) การย่อทำนอง (Diminution) การใช้ซีเควนซ์ (Sequence) และการเลียนเสียง (Imitation) ซึ่งล้วนเป็นกลวิธีในการพัฒนาแนวทำนองให้มีมิติทางดนตรีที่ลุ่มลึกยิ่งขึ้น ตลอดจนช่วยเสริมสร้างความต่อเนื่องทางดนตรีระหว่างช่วงต่างๆ ของบทเพลง อันส่งผลให้บทประพันธ์มีความสมบูรณ์ทั้งในด้านอารมณ์และโครงสร้างทางดนตรีอย่างเด่นชัด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ผกามาศ ผจญแกล้ว. (2543). การพิมพ์ระบบพ่นหมึก. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. ราชบัณฑิตยสถาน.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. ราชบัณฑิตยสถาน.

สมภพ จงจิตต์โพธา. (2554). องค์ประกอบศิลป์. วาดศิลป์.