การปรับปรุงที่อยู่อาศัยผู้มีรายได้น้อยในชุมชนริมคลองลาดพร้าว ตามแนวทางการออกแบบเพื่อคนทั้งมวล

Main Article Content

มณฑล จันทร์แจ่มใส

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจ รวบรวม และวิเคราะห์ข้อมูลสภาพปัญหาการใช้สอยพื้นที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุและผู้พิการในโครงการบ้านมั่นคงชุมชนริมคลองลาดพร้าว  พร้อมทั้งเสนอแนวทางการออกแบบปรับปรุงแก้ไข ตลอดจนประสานดำเนินการจัดทำต้นแบบในการปรับปรุงที่อยู่อาศัยให้มีความสะดวกและปลอดภัย ตามแนวทางการออกแบบเพื่อคนทั้งมวล (universal design) โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ เครือข่ายชุมชนริมคลองลาดพร้าวจำนวน 16 ชุมชน ที่มีการย้ายเข้าพักอาศัยในบ้านที่มีการก่อสร้างใหม่ โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ในแต่ละชุมชนที่พบปัญหาการใช้งานจากผู้สูงอายุ ผู้ป่วย และผู้พิการ จำนวนรวม 41 ราย ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มแรกเป็นผู้สูงอายุที่มีปัญหากล้ามเนื้ออ่อนแรง สามารถเดินได้เองได้แต่ไม่สะดวกต้องใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือ อีกกลุ่มหนึ่งเป็นผู้สูงอายุ ผู้พิการ หรือผู้ป่วยติดเตียง ที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินได้เอง ต้องมีญาติคอยช่วยเหลือ หรือใช้รถเข็นในการเคลื่อนที่ ส่วนการใช้งานของบ้านพักอาศัย พบว่า มีปัญหาใน 2 พื้นที่หลัก ประกอบด้วย พื้นที่แรก คือ ห้องน้ำ ส่วนใหญ่มีปัญหาในการเคลื่อนที่ และมีความต้องการอุปกรณ์ราวจับ เพื่อช่วยในการเคลื่อนที่และพยุงตัว มีความต้องการเปลี่ยนกระเบื้องให้มีพื้นผิวกันลื่น และต้องการให้ยกเลิกบานประตูห้องน้ำ โดยใช้ม่านพลาสติกมาทดแทน เนื่องจากไม่สะดวกในการเปิดประตูเข้าออกอีกพื้นที่หนึ่ง คือส่วนทางเข้าบ้าน พบว่า บานประตูมีขนาดความกว้างที่ไม่สะดวกต่อการใช้รถเข็น (กว้างเพียง 80 เซนติเมตร)  และระดับภายในบ้านกับพื้นที่นอกบ้านมีความแตกต่างกันมาก (ตั้งแต่ 30 - 50 เซนติเมตร) ทำให้การเข้าออกมีความยากลำบาก ทั้งผู้สูงอายุที่สามารถเดินได้เอง และใช้รถเข็น ซึ่งจากการสำรวจมีความต้องการให้เพิ่มทางลาดเข้าสู่ตัวบ้าน รวมทั้งต้องการเพิ่มอุปกรณ์ราวจับเพื่อพยุงตัวเข้าบ้าน โดยค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงแก้ไข ขึ้นอยู่กับสภาพปัญหาในแต่ละกรณี เช่น การติดตั้งอุปกรณ์ราวจับในห้องน้ำอยู่ระหว่าง 2,000 – 4,500 บาท และสำหรับการจัดทำทางลาด อยู่ระหว่าง 3,500 - 12,000 บาท ขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่และวัสดุ ซึ่งการออกแบบที่อยู่อาศัยสำหรับชุมชนผู้มีรายได้น้อยในอนาคตควรกำหนดเงื่อนไขของการออกแบบให้ครอบคลุมและมีความยืดหยุ่นเพื่อรองรับการใช้งานของผู้สูงอายุและผู้พิการได้อย่างมีประสิทธิภาพภายใต้งบประมาณที่จำกัด นอกจากนั้น การสนับสนุนให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้กระบวนการออกแบบเพื่อคนทั้งมวล รวมทั้งการพัฒนาทีมช่างชุมชนจะช่วยแก้ปัญหาและปรับปรุงที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมกับทุกคนได้ในอนาคต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทร์แจ่มใส ม. . (2022). การปรับปรุงที่อยู่อาศัยผู้มีรายได้น้อยในชุมชนริมคลองลาดพร้าว ตามแนวทางการออกแบบเพื่อคนทั้งมวล. Asian Creative Architecture, Art and Design, 35(2), 37–53. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/archkmitl/article/view/259025
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกอร ทองกลึง. (2560). การศึกษาปัจจัยสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยเพื่อลดความเสี่ยงต่อการหกล้มในผู้สูงอายุ: กรณีศึกษา ชุมชนหัวตะเข้ เขตลาดกระบัง จังหวัดกรุงเทพมหานคร. Veridian E-Journal. 10(2), 2909-2921.

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2553). พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546. กรุงเทพมหานคร: เทพเพ็ญวานิสย์.

จิราพร เกศพิชญวัฒนา และภัทรพร คงบุญ. (2563). โครงการศึกษานโยบายและการดำเนินงานการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุในประเทศไทย. เข้าถึงได้จาก: https://thaitgri.org/?wpdmpro=โครงการการศึกษานโยบายและการดำเนินงานการป้องกันหกล้มในผู้สูงอายุในประเทศไทย.

ธัญญรัตน์ อโนทัยสินทวี. (2557). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบเรื่องมาตรการการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ นนทบุรี โครงการประเมินเทคโนโลยีและนโยบายด้านสุขภาพ. เข้าถึงได้จาก: https://thaitgri.org/?p=36704.

ไตรรัตน์ จารุทัศน์. (2558). คู่มือการออกแบบเพื่อทุกคน. พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

นพดล วิวัฒน์กมลวัฒน์, อัฏฐมา บุญปาลิต และนุชนภางค์ แก้วนิล. (2560). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีอายุยืนยาวเพื่อการออกแบบที่พักผู้สูงวัย. Veridian E-Journal. 10(3), 2763-2774.

นพพันธุ์ ทองเกลี้ยง. (2545). กระบวนการออกแบบที่อยู่อาศัยแบบมีส่วนร่วมของชุมชนไบเล่ย์-หลังจวนฯ จังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ (เคหการ) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2547). การมีส่วนร่วม: หลักการพื้นฐาน เทคนิค และกรณีตัวอย่าง. เชียงใหม่: สิริลักษณ์การพิมพ์.

พิมวรินทร์ ลิ้มสุขสันต์. (2551). ปัจจัยทำนายการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติครอบครัว บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

มหาวิทยาลัยมหิดล. (2562). ประเทศไทยกับสังคมผู้สูงอายุ. เข้าถึงได้จาก: https://il.mahidol.ac.th/th/i-Learning-Clinic/general-articles/ประเทศไทยกับสังคมผู้สูงอายุ.

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. (2557). “โครงการบ้านมั่นคง”การพัฒนาที่อยู่อาศัยโดยองค์กรชุมชนและท้องถิ่น. เข้าถึงได้จาก: https://ref.codi.or.th/attachments/article/28/Project_Guide%20_111158.pdf.

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. (2558). การพัฒนาที่อยู่อาศัยชุมชนริมคลอง. เข้าถึงได้จาก: https://web.codi.or.th/development_project/20190321-126.

สถาบันสิรินธรเพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ. (2557). คู่มือสำหรับประชาชนในการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์ขั้นพื้นฐานสำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหว. เข้าถึงได้จาก: http://www.snmri.go.th/wpcontent/uploads/2019/11/bookCBR_rehab59n.pdf.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2557). คู่มือบ้านใจดี บ้านที่ออกแบบเพื่อทุกคน. เข้าถึงได้จาก: http://www.thaihealth.or.th/Books/39/คู่มือบ้านใจดี+บ้านที่ออกแบบเพื่อทุกคน(Universal+Design+Home).html.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). สังคมผู้สูงอายุ การเตรียมความพร้อมและรับมือกับสังคมผู้สูงอายุในประเทศไทย. เข้าถึงได้จาก: https://researchcafe.org/aging-society.

อนงค์ ดิษฐสังข์, นรีมาลย์ นีละไพจิตร และพัชระกรพจน์ ศรีประสาร. (2558). อุบัติการณ์และปัจจัยการเกิดการพลัดตกหกล้มที่บ้านของผู้ป่วยภายหลังออกจากโรงพยาบาล. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 29(3), 78-89.

Story, M., Mueller, J., & Mace, R. (1998). The University Design file: Designing for people of all ages and abilities. (Revised edition). State University, NC: Center for Universal Design.

University of Cambridge, Engineering Design Centre. (2015). What is inclusive design?. Retrieved From: https://www.Inclusivedesigntoolkit.com/whatis/whatis.html.