สุนทรียศาสตร์และการเมืองในภาพยนตร์ของคงเดช จาตุรันต์รัศมี

Main Article Content

สุรศักดิ์ บุญอาจ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสุนทรียศาสตร์และการเมืองในภาพยนตร์ของคงเดช จาตุรันต์รัศมีผู้กำกับภาพยนตร์ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของสังคมไทยอย่างมีชั้นเชิงและลึกซึ้ง ผ่านภาพยนตร์ที่มีหลากหลายมิติ ทำการศึกษาตัวบทของภาพยนตร์ที่คัดเลือกมา 7 เรื่อง ได้แก่ สยิว (2546) เฉิ่ม (2548) กอด (2551) แต่เพียงผู้เดียว (2555) ตั้งวง (2556) แค่ได้คิดถึง (2558) และที่ตรงนั้นมีฉันหรือเปล่า (2562) โดยมีเกณฑ์พิจารณาจากภาพยนตร์บันเทิง มีเหตุการณ์ทางการเมืองของไทย ในช่วงเวลาปี พ.ศ. 2535-2562 และได้รับรางวัลหรือถูกกล่าวถึงในวงกว้าง


ผลการวิจัยพบว่า ภาพยนตร์ทั้ง 7 เรื่อง มีลักษณะร่วมกัน ดังนี้ 1) ด้านสุนทรียศาสตร์หรือความงามในภาพยนตร์มีลักษณะของสัจนิยมใหม่ เป็นศิลปะที่สื่อความหมาย เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ชมตีความตามกรอบประสบการณ์ของตนเอง มักมีการใช้สัญลักษณ์ทางภาพและเสียง ผ่านตัวละครที่มีความหลากหลาย ทั้งเพศสภาพ ชนชั้น อาชีพ และช่วงวัยของคนในแต่ละยุค 1.1) ความงามด้านองค์ประกอบของภาพ เพื่อสื่อความรู้สึกของตัวละครที่ถวิลหาอดีต ต้องการหลบหนีความจริงเพื่อตามหาความรักและความสุข มีการตัดต่อ/ลำดับภาพในการเล่าเรื่องด้วยความเรียบง่าย เน้นอารมณ์ความรู้สึก และใช้ภาพสลับกับตัวอักษร 1.2) ความงามด้านองค์ประกอบของเสียง การใช้เสียงประกอบด้วยพลังของความเงียบแทนการพูดผ่านบทสนทนา และเพลงประกอบภาพยนตร์เพื่อสื่อความหมาย 2) ด้านการเมืองในภาพยนตร์ มีการแทรกสาระสำคัญที่มีนัยยะทางการเมืองในแต่ละช่วงเวลาและสถานที่ของประเทศไทย มีการสื่อความหมายโดยตรงและความหมายโดยแฝง ภาพยนตร์จึงไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดการเข้าใจในความหลากหลายของมนุษย์ และเป็นจดหมายเหตุที่สะท้อนความหลากหลายของผู้คนในสังคมไทย 2.1) การผลิตภาพยนตร์ในช่วงแรกระหว่างปี พ.ศ. 2546-2551 ใช้เพียงเหตุการณ์ทางการเมืองมาเป็นฉากหลัง มีการใช้สัญลักษณ์ ธงชาติไทย การร้องเพลงชาติไทย ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อหาการเมืองโดยตรง 2.2) การผลิตภาพยนตร์ในช่วงหลังระหว่างปี พ.ศ. 2555-2562 ใช้ลักษณะของการตั้งคำถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย มีการนำเสนอพัฒนาการของเทคโนโลยีการสื่อสารผ่านการใช้งานของตัวละครในแต่ละเรื่อง เพื่อลดทอนความเครียดจากการเมือง จึงเป็นการบันทึกภาพประวัติศาสตร์ทางการเมืองของประเทศไทยผ่านภาพยนตร์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บุญอาจ ส. (2021). สุนทรียศาสตร์และการเมืองในภาพยนตร์ของคงเดช จาตุรันต์รัศมี. Asian Creative Architecture, Art and Design, 32(1), 16–27. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/archkmitl/article/view/250050
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤษดา เกิดดี. (2556). ทฤษฎีภาพยนตร์แนวสัจนิยมใหม่: ทฤษฎีการวิจารณ์ภาพยนตร์เบื้องต้น. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เขมพัทธ์ พัชรวิชญ์. (2558). ภาพยนตร์ไทยนอกกระแสกับภาพสะท้อนปัญหาสังคมไทย. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์และการออกแบบ คณะศิลปกรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา).

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2550). ความคิดทางการเมืองของฌาคส์ ร็องซีแยร์. กรุงเทพฯ: สนพ.สมมติ.

วาด รวี. (2563). โอลด์รอยัลลิสต์ดาย. กรุงเทพฯ: สนพ.สมมติ.

วิระชัย ตั้งสกุล. (2556). ทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์เบื้องต้น. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วีระยุทธ ทรัพย์ประเสริฐ. (2559). โครงสร้างการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ที่กำกับโดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยนิเทศศาสตร์, มหาวิทยาลัยรังสิต).

อุสุมา สุขสวัสดิ์. (2559). การศึกษาวิเคราะห์ภาพยนตร์ไทยนอกกระแสที่ได้รับรางวัลระหว่าง พ.ศ. 2543-2555. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

Dixon, V.K. (2009). Understanding the Implications of a Global Village. Retrieved from: http://www.inquiriesjournal.com/articles/1681/understanding-the-implications-of-a-global-village.

Giannetti, L. (2001). Understanding Movies, 9th Edition. New Jersey: Prentice Hall.

McLuhan, M. (2013). Understanding Media: The Extension of Man. California: Gingko Press.

Pungente, J.J (1999). Canada's Key Concepts of Media Literacy. Retrieved from: http://www.medialit.org/reading-room/canadas-key-concepts-media-literacy#bio.

Rancière, J. (1992). On the shores of Politics. (L. Heron, Trans.). London: Verso.

Rushton, R. (2013). The Politics of Hollywood Cinema: Popular Film and Contemporary Political Theory. London: Palgrave Macmillan.