การศึกษาองค์ประกอบของพื้นที่ต่อเนื่องย่านวัดเกต-ฟ้าฮ่าม-สันป่าข่อย จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อกำหนดอัตลักษณ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งสำรวจองค์ประกอบของพื้นที่และวิเคราะห์บทบาทในการกำหนดอัตลักษณ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของพื้นที่ต่อเนื่องย่านวัดเกต-ฟ้าฮ่าม-สันป่าข่อย จังหวัดเชียงใหม่ มีปัญหาการวิจัย คือ การสำรวจองค์ประกอบของพื้นที่ที่กำหนดอัตลักษณ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมในพื้นที่ศึกษาจะได้ผลลัพธ์อย่างไร สามารถระบุบทบาทและความสำคัญอย่างไรบ้าง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ มุ่งเน้นการสำรวจภาคสนามที่ใช้แบบสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรม และแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ชุมชนคัดสรรภายในย่าน จำนวน 4 ชุมชน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 44 คน จากนั้นใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงกายภาพและข้อมูลจากการสัมภาษณ์ โดยนำเสนอข้อมูลผ่านการบรรยาย แผนที่ และภาพประกอบ ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบเชิงพื้นที่ที่กำหนดอัตลักษณ์ของภูมิทัศน์วัฒนธรรมภายในพื้นที่ศึกษา สามารถจำแนกพื้นที่ออกเป็น 9 กลุ่ม ได้แก่ พื้นที่เปิดโล่งเพื่อนันทนาการในชุมชนบ้านสันป่าข่อย พื้นที่เปิดโล่งริมแม่น้ำปิงบริเวณสะพานนวรัฐ พื้นที่พาณิชยกรรมย่านตลาดสันป่าข่อย พื้นที่พาณิชยกรรมถนนแก้วนวรัฐ ย่านสถานศึกษา และโรงพยาบาล พื้นที่พาณิชยกรรมถนนเจริญเมือง พื้นที่พาณิชยกรรมถนนบำรุงราษฎร์ พื้นที่พาณิชยกรรมริมแม่น้ำปิง บริเวณโบสถ์คริสตจักรที่ 1 เชียงใหม่ (หลังเก่า) พื้นที่พาณิชยกรรมริมแม่น้ำปิงย่านวัดเกต และพื้นที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค ส่วนการวิเคราะห์บทบาทในการกำหนดอัตลักษณ์ของภูมิทัศน์วัฒนธรรม สามารถจำแนกออกเป็น 5 บทบาท ได้แก่ พื้นที่ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม พื้นที่พาณิชยกรรมและกิจกรรมทางเศรษฐกิจ พื้นที่สถาปัตยกรรมและชุมชน พื้นที่ทางศาสนาและจิตวิญญาณ และพื้นที่สาธารณะ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
Copyright Transfer Statement
The copyright of this article is transferred to Journal of The Faculty of Architecture King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang with effect if and when the article is accepted for publication. The copyright transfer covers the exclusive right to reproduce and distribute the article, including reprints, translations, photographic reproductions, electronic form (offline, online) or any other reproductions of similar nature.
The author warrants that this contribution is original and that he/she has full power to make this grant. The author signs for and accepts responsibility for releasing this material on behalf of any and all co-authors.
เอกสารอ้างอิง
Chaiyasit, W., & Sucher, W. (2018). Cultural landscape management for tourism: a case study of a train station, Lamphun province. Journal of Fine Arts, Chiang Mai University, 9(1), 258-300. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fineartsJournal/article/view/97814/96302 (in Thai)
Jackson, J. B. (1984). Discovering the vernacular landscape. Yale University.
Jeenjaitrong, C., & Haocharoen, K. (2020). Cultural landscape of traditional community: a case study of Klong Kwae-om community, Samut Songkhram province. Built Environment Inquiry Journal (BEI), 19(3), 1-21. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/arch-kku/article/view/241397/165490 (in Thai)
Kerdsiri, K. (2014). Holistic cultural landscapes of community and vernacular architecture in the area of Songkhla lake watershed. NAJUA: History of Architecture and Thai Architecture, 11, 176-213. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NAJUA/article/view/27539/23629 (in Thai)
Kitika, C. (2020). Integrated cultural landscape conceptual plan with community network participation on a case study of Chang Moi area, Chiang Mai province. NAJUA: History of Architecture and Thai Architecture, 17(1), 152-184. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NAJUA/article/view/244049 (in Thai)
Meinig, D. W. (1979). The interpretation of ordinary landscapes: geographical essays. Oxford University.
Paepuang, P., & Povatong, B. (2021). Adaptation strategies of hotel business entreprenuers in Chiang Mai to Covid-19 situation in 2020. Sarasatr, 4(3), 624-636. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sarasatr/article/view/251235/172140 (in Thai)
Pongsakornvasu, T., & Agmapisarn, C. (2017). A study of boutique coffee shop service marketing strategies: a case study of downtown area in Chiang Mai. Panyapiwat Journal, 9(3), 107-119.https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pimjournal/article/view/107093/84738 (in Thai)
Sauer, C. O. (1956). Man's role in changing the face of the earth. University of Chicago.
Siriwatchaipor, P., & Issarathumnoon, W. (2018). Adaptive re-use of vernacular houses for tourism in Wat Ket community, Chiang Mai. Journal of Environtmental Design, 5(2), 26-45. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jed/article/view/133465/119282 (in Thai)
Spirn, A. W. (1998). The language of landscape. Yale University.
Suwatcharapinun, S. (2016). Chiang Mai-Mai: modern architecture in the city of Chiang Mai between the years B.E. 2427-2518. Chiang Mai University. (in Thai)
Tansukanun, P. (2023). The spirit of place: neighborhoods in the city of Chiang Mai. Chiang Mai University. (in Thai)
Thumwimol, V., & Thumwimol, P. (2022). Cultural landscape components of ancient Chaiya, Surat Thani. Sarasatr, 2, 345-357. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sarasatr/about (in Thai)
Tuan, Y. F. (1977). Space and place: the perspective of experience. University of Minnesota.
Vanachayangkul, P., & Dankittikul, C. (2019). Cultural landscape management of Kadkongta, Lampang. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 12(6), 1430-1447.https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/201069/156480 (in Thai)
