การออกแบบเชิงพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวประเภทน้ำตก กรณีศึกษา น้ำตกวังหินลาด จังหวัดตรัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาแนวทางพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวน้ำตกวังหินลาดในด้านการออกแบบเชิงพื้นที่ และการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โดยการสำรวจพื้นที่ด้านกายภาพ ลักษณะภูมิประเทศ ทรัพยากรแหล่งท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวก การใช้ประโยชน์ที่ดิน และการเข้าถึง รวมถึงความต้องการของชุมชนจากการประชุมกลุ่มย่อย และพฤติกรรมนักท่องเที่ยวจากการสังเกตการณ์ แล้ววิเคราะห์ข้อมูลเพื่อเสนอแนวทางพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในด้านการใช้ประโยชน์พื้นที่ ความสามารถในการรองรับนักท่องเที่ยว การวางผังบริเวณ และการบริหารจัดการพื้นที่ ผลการศึกษา พบว่า น้ำตกวังหินลาดมีธรรมชาติที่สวยงามและได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว แต่ยังขาดการพัฒนาในด้านโครงสร้างพื้นฐาน ระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก การวางแผนการใช้ประโยชน์ที่ดิน และปัญหาความแออัดของนักท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นน้ำตกขนาดเล็กสามารถรองรับจำนวนนักท่องเที่ยวได้จำกัด โดยมีแนวทางพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวน้ำตกวังหินลาด ดังนี้ ควรกำหนดการแบ่งเขตการใช้ประโยชน์พื้นที่และจัดลำดับการเข้าถึงให้มีความชัดเจน ได้แก่ พื้นที่ธรรมชาติ พื้นที่กิจกรรม พื้นที่บริการและที่ทำการ พื้นที่ค้าขาย พื้นที่จอดรถ และพื้นที่ทางเข้าโครงการ ควบคุมจำนวนนักท่องเที่ยวไม่เกิน 300 คน ในช่วงเวลาเดียวกัน มีจุดควบคุมทางเข้าออก เพื่อลดความแออัด เพิ่มความหลากหลายของกิจกรรม เช่น การเรียนรู้ธรรมชาติ วัฒนธรรม และวิถีชีวิต พัฒนาเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ออกกฎระเบียบของสถานที่ให้ชัดเจน เพื่อให้การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวและการอนุรักษ์ธรรมชาติอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
Copyright Transfer Statement
The copyright of this article is transferred to Journal of The Faculty of Architecture King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang with effect if and when the article is accepted for publication. The copyright transfer covers the exclusive right to reproduce and distribute the article, including reprints, translations, photographic reproductions, electronic form (offline, online) or any other reproductions of similar nature.
The author warrants that this contribution is original and that he/she has full power to make this grant. The author signs for and accepts responsibility for releasing this material on behalf of any and all co-authors.
เอกสารอ้างอิง
Arayanimitskul, C. (2015). Plants in landscape architecture. Chulalongkorn University Press. (in Thai)
Bahee, B., Jehno, N., Samahae, A., Samoh, N., Kenanga, A., Waranantakul, W., Kaewfai, J., & Waranantakul, O. (2021). The study of potential of eco-tourist attraction: A case study of Than To waterfall, Than To district, Yala province. Journal of Liberal Arts, RMUTT. 3(1), 1-13. (in Thai)
Breiby, M. A. (2014). Exploring aesthetic dimensions in a nature-based tourism context. Journal of vacation marketing, 20(2), 163-173. https://doi.org/10.1177/1356766713514243
Chougule, B. (2011). Environmental carrying capacity and ecotourism development. International Journal of Economic Issues, 4(1), 45-54.
Department of the Interior, Bureau of Outdoor Recreation. (1967). Outdoor recreation space standards. n.p.
Department of Tourism. (2014a). Ecotourism quality standards assessment guide (2nd ed.). The War Veterans Organization of Thailand. (in Thai)
Department of Tourism. (2014b). Guide to assessment of tourist attraction quality standards waterfall type (2nd ed.). The War Veterans Organization of Thailand. (in Thai)
European Union European Regional Development Fund. (2020). Guidelines for developing a sustainable tourism in protected areas. n.p.
Irina-Ramona, P. (2016). Ecotourism and sustainable development. Annals of the ‘Constantin Brancusi’University of Targu Jiu’, Enginnering Series, 3, 189-192.
Kosol, O., & Suttawet, C. (2014). Sustainable tourism management for supporting ASEAN economics community. Journal of Politics and Governance, 4(1), 220-232. (in Thai)
Kueseng, T., Rukwong, M., Sawaain, R., Wilairat W., & Phuaamnat, L. (2016). Tourists, expectation and satisfaction regarding on-site environment management in Sai Khao waterfall. The 5th National and International Academic Conference 2016. Think globally, act locally: paradigms in research creativity. (pp. 296-306). Yala Rajabhat University. (in Thai)
Lertpongmanee, K. (2022). Community-based tourism management for sustainable tourism development. The Journal of Pacific Institute of Management Science (Humanities and Social Science), 8(1), 19-33. (in Thai)
Ministry of Tourism & Sports. (2017). National tourism development plan no. 2 (2017–2021). The War Veterans Organization of Thailand. (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports. (2019). A complete report on the project to promote sustainable tourism. n.p. (in Thai)
Mree, C. L., Das, S., Ray, T. K., Chowdhury, P., & Saha, N. (2020). Residents’ perception of ecotourism in Ratargul freshwater swamp forest of Bangladesh. Asian Journal of Research in Agriculture and Forestry, 5(3), 1-11. https://doi.org/10.9734/ajraf/2020/v5i330083
Mueangkaeo, M. (2019, February 20). Chi Chut Laeng Thiao Mai: Wang Hin Lat Pai Thiao Phakphon Samphat Akat Borisut. MGR Online. https://mgronline.com/south/detail/9620000017781 (in Thai)
Naktae, W., Kutintara, U., & Emphandhu, D. (2014). Participatory assessment of natural tourism resources potential at reservoir area of Rajjaprapha dam in Khaosok national park, Suratthani province. Journal of Social Research. 37(1), 125-150. (in Thai)
Nguanson, C. (2017). Development and guidelines for sustainable development of Yan Ta Khao, Trang province. Journal of Environmental Design, 4(2), 51-66. (in Thai)
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2015). Natural Environment Quality Standard Manual Waterfall type. n.p. (in Thai)
Swangkong, K. (2015). The potential assessment of waterfall attractions in Saraburi province. Suthiparithat (Journal of Business and Innovation: SJBI), 29(89), 179-194. (in Thai)
Thittiyanin, N. (2022). Guidelines for bicycle route-based ecotourism: The case study of Yan Ta Khao district, Trang province. Journal of Environmental Design, 9(2), 114-137. (in Thai)
Thumsai, N., & Pookongchai, K. (2020). Civil partnership model in tourist attraction management: A case study of Tham Phra waterfall Seka subdistrict Bueng Kan province. Pa~n~na Panithan Journal, 5(1), 203-217. (in Thai)
Tourism Authority of Thailand. (1984). Guide to the development of tourist attractions in the waterfall type. n.p. (in Thai)
Wechtunyagul, P. (2020). Ecotourism to sustainable tourism. Journal of Sustainable Tourism Development, 2(1), 50-63. (in Thai)
Yimsrual, S., & Theppituck, T. (2017). The use of local identity to design facilities for developing Lanna hot spring tourism cluster. n.p. (in Thai)
Yimsrual, S. (2018). Tourism facilities and landscape design guideline for natural hot spring tourist attraction. Journal of Environmental Design, 5(2), 100-129. (in Thai)
