การประเมินสมรรถนะการวิจัยของบัณฑิตหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยปทุมธานี

ผู้แต่ง

  • ไพฑูรย์ โพธิสาร มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • นีรนาท จุลเนียม มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • ทองหล่อ วงษ์อินทร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

การประเมิน, สมรรถนะการวิจัย, หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินสมรรถนะการวิจัยของบัณฑิตหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยปทุมธานี และเปรียบเทียบสมรรถนะการวิจัยของบัณฑิตที่มีสถานภาพต่างกัน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรในปีการศึกษา 2563 จำนวน 35 คน ที่ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) ใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว

ผลการวิจัย พบว่า

  • ผลการประเมินสมรรถนะการวิจัยของบัณฑิตโดยภาพรวมและรายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ด้านคุณลักษณะความเป็นนักวิจัย รองลงมาคือ ด้านความรู้และด้านทักษะการปฏิบัติ
  • ผลการเปรียบเทียบสมรรถนะการวิจัยของบัณฑิตที่มีสถานภาพแตกต่างกัน พบว่า บัณฑิตที่มีประสบการณ์ในการทำงานต่างกัน มีสมรรถนะการวิจัย ด้านความรู้ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนด้านอื่นๆ และโดยรวมไม่แตกต่างกัน และบัณฑิตที่มีขนาดโรงเรียนที่ทำงาน ระดับชั้นที่สอนและตำแหน่งงานต่างกัน มีสมรรถนะการวิจัยทั้งโดยภาพรวมและรายด้านทุกด้าน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Downloads

Download data is not yet available.

References

ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. (2562). ราชกิจจานุเบกษา (เล่มที่ 136 หน้า 18-20)

นพพร แหยมแสง (2560) การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยองกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1), หน้า 95-103.

ปิยวรรณ บุญเพ็ญ, ยุทธยา ไชยจูกุล และดุษฏี โยเหลา (2561) สมรรถนะวิจัยและตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยให้ประสบความสำเร็จ:กรณีศึกษานักวิจัยในมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ. วารสารเกษมบัณฑิต, 19(1) หน้า 73-88.

พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา (2562) ราชกิจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก. หน้า 54-78.

มหาวิทยาลัยตามคำแห่ง, คณะศึกษาศาสตร์ (2560) หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคณิตศาสตร์ศึกษา. (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2560) (เอกสารอัดสำเนา.

สุทธิพร สายทอง (2562) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการวิจัของอาจารย์มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ กลุ่มภาคเหนือตอนบน . วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(2), หน้า 129-139.

อัญชลี สุขในสิทธิ์ และ อนุพันธ์ คำปัน (2560) การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวโรฒ, 20(20), หน้า 342-354.

อดุลย์ สนั่นเอื้อเม็งไธสง (2560) การศึกษาสภาพปัญหาการวิจัยในชั้นเรียนของครู สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. Journal of Nakhon Ratchasima College, 11(3), pp.156-166.

อรอุมา รุ่งเรืองวณิชกุล (2556) การพัฒนารูปแบบเสริมสร้างสมรรถนะครูนักวิจัยด้วยการบูรณาการกระบวนการเรียนรู้ สำหรับข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาผู้ใหญ่) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ : สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2564 สืบค้นจาก http://ir.swu.ac.th/xmlui/bitstream/handle/123456789/4153/on-uma_R.pdf?sequence=1

Gall, Joyce P., Gall, M.D., & Borg, Walter R. (2005). Applying Educational Research: A Practical Guide. Boston: Peason.

McClelland, D.C. (1973). Testing for Competence Rather than for “Intelligence”. American Psychologist. 28(1), 1-14. Retrieved November 10, 2021, from https://www.therapiebreve.be/documents/mcclelland-1973. pdf

Spencer, L.M., & Spencer, S.M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. New York: John Wiley & Sons, Inc.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2022-06-20