อิทธิพลตัวแปรคั่นกลางพหุของการสร้างสรรค์ในงานในฐานะปัจจัยที่เชื่อมโยงอิทธิพลของวัฒนธรรมองค์การสู่ผลการปฏิบัติงานของพนักงานอุตสาหกรรมผ้าไหมไทยในเขตกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

กนกอร บุญมาเกิด

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาวัฒนธรรมองค์การ การสร้างสรรค์ในงาน (การคิดคล่องแคล่ว การ คิดยืดหยุ่น การคิดริเริ่ม และการคิดละเอียดลออ) และผลการปฏิบัติงานของพนักงาน 2. เพื่อศึกษาอิทธิพลตัวแปรคั่นกลาง พหุของการสร้างสรรค์ในงาน (การคิดคล่องแคล่ว การคิดยืดหยุ่น การคิดริเริ่ม และการคิดละเอียดลออ) ที่เป็นปัจจัยเชื่อม โยงระหว่างวัฒนธรรมองค์การสู่ผลการปฏิบัติงานของพนักงานอุตสาหกรรมผ้าไหมไทยในเขตกรุงเทพมหานคร งานวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณด้วยวิธีการวิจัยเชิงสำรวจกับประชากร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ พนักงานของอุตสาหกรรม ผ้าไหมไทยในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 195 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีการตอบกลับครบทุก ฉบับ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ วิเคราะห์ด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง โดยใช้โปรแกรม Smart PLS 2 ผลการวิจัยพบว่า วัฒนธรรมองค์การ การสร้างสรรค์ในงาน (การคิดคล่องแคล่ว การคิดยืดหยุ่น การคิดริเริ่ม และการคิดละเอียดลออ) และผลการปฏิบัติงานมีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนผลการวิเคราะห์ตัวแบบสมการ โครงสร้างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการปฏิบัติงาน พบว่า 1. อิทธิพลของการสร้างสรรค์ในงานด้านการคิดคล่องแคล่ว การคิด ริเริ่ม และการคิดละเอียดลออเป็นปัจจัยคั่นกลางพหุที่เชื่อมโยงวัฒนธรรมองค์การสู่ผลการปฏิบัติงาน และ 2. อิทธิพลของ การสร้างสรรค์ในงานด้านการคิดยืดหยุ่นไม่เป็นปัจจัยคั่นกลางพหุที่เชื่อมโยงวัฒนธรรมองค์การสู่ผลการปฏิบัติงาน

Article Details

บท
บทความวิจัย

References

ธัญนันท์ บุญอยู่, นิภา รุ่งเรืองวุฒิไกร, มนตรี พิริยะกุล และนภาพร ขันธนภา. (2559). อิทธิพลคั่นกลางแบบอนุกรมของ ทุนทางปัญญาและการเป็นผู้ประกอบการในการถ่ายทอดวัฒนธรรมองค์การสู่ผลการดำเนินงานสำหรับ อุตสาหกรรมต่อตัวถังรถโดยสาร. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ (ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 6(1), 78-94. บุญช่วย ศิริเกษ. (2560). การศึกษาวัฒนธรรมองค์การแบบสร้างสรรค์กับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในหมาวิทยาลัย มหากุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(2), 65-80. สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. (2557). 72 ปี อก. สร้างอัตลักษณ์นวัตกรรมไหมไทยสู่ไหมแคชเมียร์. OIE SHARE, 3(31), 3-6. Akgunduz, Y. (2015). The influence of self-esteem and role stress on job performance in hotel businesses. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 27(6), 1082-1099. Al-Tit, A. A. (2016). The mediating role of knowledge management and the moderating part of organizational culture between HRM Practices and organizational performance. International Business Research, 9(1), 43-54. Aulawi, H., Sudirman, I., Suryadi, K., & Govindaraju, R. (2009). Literature review towards knowledge enablers which is assumed significantly influences ks behavior. Journal of Applied Sciences Research, 5(12), 2262-2270. Girdauskiene, L. (2013). The key factors for creativity implementation and knowledge creation in an organization: The structural approach. Economics and Management, 18(1), 176-182. Isiam, M. A., Jasimuddin, S. M., & Hasan, I. (2015). Organizational culture, structure technology infrastructure and knowledge sharing: Empirical evidence form MNCs based in Malaysia. Emerald Group Publishing Limited, 45(1), 67-88. Mehraban, M., Hoseinzadeh, D., & Esmaili, S. (2013). Studding the effect of organizational culture on creativity: Mediating role of knowledge management. Applied mathematics in Engineering, Management and Technology, 1(4), 269-277.
Naserinajafabady, R., Rangriz, H., & Mehrabi, J. (2013). Effects of organizational culture, structure and strategy on organizational effectiveness by using knowledge management case study: Seven International Transportation Company. International Research Journal of Applied and Basic Sciences, 7(6), 355-361. Soori, Z., & Ferasat, H. (2016). The relationship between creativity and job performance khorramabad municipal departments. Journal of Applied Environmental and Biological Sciences, 6(3S), 192198. Uddin, M. J., Luva, R. H., & Hossian, S. M. M. (2013). Impact of organizational culture on employee performance and productivity: A case study of telecommunication sector in Bangladesh. International Journal of Business and Management, 8(2), 66-77. Vasudevan, H. (2013). The influence of emotional intelligence and creativity on employee’s work commitment and performance. International Journal of Management and Business Research, 3(3), 233-255. Yamana, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.

Translated Thai Reference
Boonyoo, T., Rungruangwuddikrai, N., Piriyakul, M. & Khantanapha, N. (2016). Serial mediated effects of intellectual capital and entrepreneurship in transmitting organizational culture to performance of Bus Body Industry. Doctor of Philosophy in Social Sciences Association Ramkhamhaeng University, 6(1), 78-94. (In Thai). Office of Industrial Economics. (2014). 72th Anniversary Ministry of Industry, Identity & Innovation of Thai Silk to International. OIE SHARE, 3(31), 3-6. (In Thai). Sirikase, B. (2017). A study of constructive organizational culture and learning organization in Makamakut Buddhist University, Srilanchang Campus. Journal of the Association of Researchers, 22(2), 65-80. (In Thai).