Local Ethnic Food Wisdom for Health
Abstract
Local ethnic food is the food of a cultural group, tradition, language of the same family and descended from the same ancestors and it was prepared their own local identity. There are ingredients that are readily available local. It is a food that has been eaten for generations. It has been in the local area for a long time until there is a feeling of blood and cultural ties. It is the sense of belonging that makes these groups feel close to each other, be united. The ethnic groups in the upper Northern region have many ethnic and cultural diversity, and Including the knowledge of cooking has developed for a long time Invented, inherited, cooked and blended into local ethnic foods. In many ethnic groups, there is local wisdom that produces food that is famous in terms of taste, appetizing, nutritional value. and use seasonal local ingredients so to provide local ethnic food It is a local knowledge of healthy food. Therefore, there should be a study of eating a variety of foods naturally and according to the beliefs of each ethnic group, which food is suitable for the needs of the body make the body receive complete nutrients and it is regarded as a longevity cure. Therefore, it should be studied and preserved to achieve the inheritance of the valuable wisdom of the ancestors to persist and to spread the wisdom of eating healthy food widely, and to guide the health care of ethnic groups to provide good health, and can last a long time, another way to reduce the cost of health care for the family and the public sector.
References
กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2542). ข้อปฏิบัติเพื่อการกินอาหารเพื่อสุขภาพที่ดี
ของคนไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (รสพ.)
ธีรวีร์ วราธรไพบูลย์. (2557). พฤติกรรมการบริโภค : อาหารนิยมบริโภคกับอาหารเพื่อสุขภาพ. วารสารปัญญา
ภิวัฒน์, 5(2), 255-264.
ประเวศ วะสี. (2536). การศึกษาของชาติกับภูมิปัญญาท้องถิ่น. ใน ภูมิปัญญาชาวบ้านกับการพัฒนาชนบท เล่ม 1.
กรุงเทพ ฯ : อมรินทร์พริ้นดิ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
วิทญา ตันอารีย์. (2555). พฤติกรรมการเลือกบริโภคอาหารของประชาชนตำบลสะลวง – ขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัด
เชียงใหม่. รายงานการวิจัย สำนักบริหาร โครงการวิจัยในอุคมศึกษาและพัฒนามหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ
สำนักงานคณะกรรรมการการอุดมศึกษา.
สุนี ศักดาเดช. (2549). อาหารท้องถิ่น. จันทบุรี: คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัย
ราชภัฏรำไพพรรณี.
สามารถ จันทร์สูรย์ (2536). ภูมิปัญญาชาวบ้านกับการพัฒนาชนบท. กรุงเทพฯ : อัมรินทร์พริ้นติ้งกรุ๊ป.
เสรี พงศ์พิศ. (2538). คืนสู่รากเหง้า : ทางเลือกและทัศนะวิจารณ์ว่าด้วยภูมิปัญญาชาวบ้าน. กรุงเทพฯ : เทียนวรรณ.
เสาวภา ศักยพันธ์. (2548). ตำราอาหารท้องถิ่น. เชียงใหม่: คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยราชภัฏ
เชียงใหม่.
อมรา พงศาพิชญ์. (2541). ชาติพันธุ์. สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่ม 23. สืบค้นจาก
https://saranukromthai.or.th/sub/other_sub.php?file=encyclopedia/book23.html
สิริลักษณ์ หิรัญรักษ์ และคณะ. (2561). อาหารเพื่อสุขภาพ. สืบค้นจาก
https://sites.google.com/site/healthyf00dty/xahar-pheux-sukhphaph-food-for-healthy
ศันสนีย์ กระจ่างโฉม. (2556). องค์ความรู้ด้านการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุในกลุ่มชาติพันธุ์ไทยวน ไทลื้อ ไทยอง และไทใหญ่ ภายใต้วัฒนธรรมล้านนา. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Sloan, A.E.. (2002). The top 10 functional food trends: The next generation. Food technology. 56.
-59. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/295932959 _The_ top_ 10_functional_food_trends_The_next_generation
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Suan Dusit School of Culinary Arts
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวัฒนธรรมอาหารไทย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของโรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ห้ามผู้ใดนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรจากโรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นอกจากนี้ เนื้อหาที่ปรากฎในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์