การพัฒนาเทมเป้ใบชะพลูอบแห้งเคลือบซอสเมี่ยงคำเชิงสุขภาพ

ผู้แต่ง

  • ราตรี เมฆวิลัย โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต 295 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
  • ภูริวัจฐ์ ชีคำ ภาควิชาคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
  • จรรยา โท๊ะนาบุตร โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต 295 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
  • ณัจยา เมฆราวี โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต 295 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
  • นรินทร์ แนมน้อย โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต 295 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
  • วรารัตน์ ดีเสมอ โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต 295 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300

คำสำคัญ:

เทมเป้, ใบชะพลู, อาหารเพื่อสุขภาพ, การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร, วัฒนธรรมอาหารไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษานวัตกรรมและแนวโน้มกระบวนการผลิตเทมเป้ในปัจจุบัน (2) พัฒนากระบวนการผลิตเทมเป้ใบชะพลูอบแห้งพร้อมเคลือบซอสเมี่ยงคำ และ (3) ประเมินคุณลักษณะผลิตภัณฑ์จากผู้เชี่ยวชาญและการยอมรับของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ต้นแบบ การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ประกอบด้วย การรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลด้านเทคโนโลยีการผลิตเทมเป้ การทดลองพัฒนาปริมาณใบชะพลูป่นในสูตรผลิต และการประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ที่พัฒนา ผลการทดลองพบว่าปริมาณใบชะพลูป่น 15 กรัมให้กลิ่น สี เนื้อสัมผัส และความคงตัวของผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมที่สุด โดยยังคงกลิ่นรสเอกลักษณ์ของเทมเป้หมักร่วมกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวของใบชะพลูและความหวาน เผ็ด เปรี้ยวของซอสเมี่ยงคำอย่างสมดุล ผู้บริโภคมีทัศนคติในระดับดีมากต่อความน่ารับประทาน คุณค่าด้านสุขภาพ และภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การผสมผสานสมุนไพรไทยอย่างใบชะพลูเข้ากับโปรตีนจากพืชสามารถเพิ่มคุณค่าและสร้างความแตกต่างให้แก่ผลิตภัณฑ์อาหารทางเลือก ทั้งยังสอดคล้องกับแนวโน้มการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพและการเพิ่มมูลค่าวัตถุดิบท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

ธัชนัน จัตตุวัฒนา. (2562). Tempeh’s Journey: Tempeh, The Functional Food. นนทบุรี: ห้างหุ้นส่วนจำกัด โรงพิมพ์วัชรินทร์ พี.พี.

อมราภรณ์ วงศ์ฟัก. (2547). สารพัดเมี่ยง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แม่บ้านจำกัด.

Francis, F. J. (1995). Quality as influenced by color. Food Quality and Preference, 6(3), 149–155.

Piggott, J. R. (1988). Sensory analysis of foods. London: Elsevier Applied Science.

Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). New York, NY: Free Press.

Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2007). Consumer behavior (9th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.

Shurtleff, W., & Aoyagi, A. (2012). History of tempeh and tempeh products (1815–2011). Lafayette, CA: Soyinfo Center.

Zeithaml, V. A. (1988). Consumer perceptions of price, quality, and value: A means–end model and synthesis of evidence. Journal of Marketing, 52(3), 2–22.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-27

รูปแบบการอ้างอิง

เมฆวิลัย ร., ชีคำ ภ., โท๊ะนาบุตร จ., เมฆราวี ณ., แนมน้อย น., & ดีเสมอ ว. (2026). การพัฒนาเทมเป้ใบชะพลูอบแห้งเคลือบซอสเมี่ยงคำเชิงสุขภาพ . วารสารวัฒนธรรมอาหารไทย, 8(2), 17–29. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jfood/article/view/276132

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย