กระบวนการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นในการผลิตน้ำตาลมะพร้าวสำหรับการปรุงอาหารไทย
คำสำคัญ:
ภูมิปัญญาท้องถิ่น, น้ำตาลมะพร้าว, อาหารไทยบทคัดย่อ
อาหารไทยสะท้อนถึงวัฒนธรรม และวิถีชีวิตของคนไทย ผ่านการใช้วัตถุดิบท้องถิ่นและวิธีการปรุงอาหารที่สืบทอดกันมาทำให้อาหารมีรสชาติเอกลักษณ์ และตกแต่งอย่างสวยงาม มีความพิถีพิถันทั้งในรสชาติที่กลมกล่อมของรสเปรี้ยว เค็ม และหวาน อีกทั้งยังใช้น้ำตาลมะพร้าวหรือน้ำตาลปี๊บเพื่อเพิ่มรสหวานจากวัตถุดิบธรรมชาติ อาหารไทยจึงโดดเด่นในด้านรสชาติและยังคงเสน่ห์แบบดั้งเดิม จากการสัมภาษณ์เชิงลึกจาก ปรีชา เจี๊ยบหยู ผู้นำชุมชนบ้านลมทวน ต.บ้านปรก อ.เมือง จ.สมุทรสงคราม ในการแปรรูปน้ำตาลมะพร้าวแบบดั้งเดิม เพื่อรักษาภูมิปัญญาท้องถิ่น เริ่มจากการเก็บน้ำตาลสดจากบริเวณงวงของดอกมะพร้าว น้ำตาลสดที่เก็บมาได้นำมากรองผ่านผ้าขาวบางเพื่อเอาสิ่งสกปรกออก เช่น เศษฝุ่น และแมลง หลังจากกรองแล้ว น้ำตาลสดถูกเทลงกระทะใบบัวขนาดใหญ่ จากนั้นเคี่ยวน้ำตาลมะพร้าว ระเหยน้ำออก จนได้น้ำตาลมะพร้าวเข้มข้น ในระหว่างการเคี่ยวมีฟองล้นออกจากกระทะ นำภาชนะที่เรียกว่า "กง" ที่สามารถป้องกันไม่ให้น้ำตาลมะพร้าวล้นออกมาได้ หลังจากเคี่ยวได้ที่แล้ว ทำการปั่นให้เนื้อสัมผัสแข็งตัวและนำไปบรรจุในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ก้อนน้ำตาลมะพร้าวขนาดใหญ่ ก้อนเล็ก หรือทำเป็นน้ำตาลผงและน้ำเชื่อม ซึ่งสามารถนำไปใช้ประกอบอาหาร และขนมไทยต่าง ๆ ได้ ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพของน้ำตาลมะพร้าว เช่น สายพันธุ์ของต้นมะพร้าว สภาพแวดล้อม ดิน และภูมิอากาศ ฤดูกาลเก็บเกี่ยว และเทคนิคการเก็บน้ำตาลสด ดังนั้นน้ำตาลมะพร้าวที่ได้จึงเป็นส่วนประกอบสำคัญในอาหารไทย ช่วยเพิ่มรสหวานธรรมชาติและกลิ่นหอม ทำให้อาหารไทยมีรสชาติกลมกล่อม และเป็นเอกลักษณ์มากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
ทัศนีย์ โรจนไพบูลย์. (2546). เอกสารประกอบการอบรมเรื่องการพัฒนาผู้ประกอบการอาหารไทยมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดวงฤทัย ธำรงโชติ, ดวงทิพย์ ไข่แก้ว, และวิภาวัน จุลยา. (2564). การพัฒนาภาพลักษณ์ผลิตภัณฑ์น้ำตาลมะพร้าวแท้เพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ชุมชนในจังหวัดสมุทรสงคราม. Journal of Buddhist Anthropology, 6(11), 21-34
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 โรงเรียนการเรือนสวนดุสิต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวัฒนธรรมอาหารไทย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของโรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ห้ามผู้ใดนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรจากโรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นอกจากนี้ เนื้อหาที่ปรากฎในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์