PROACTIVE BUDDHISM DISSEMINATION OF SANGHA ADMINISTRATORS IN PAKTHO DISTRICT, RATCHABURI PROVINCE

Authors

  • Phrakhru Sunthornsarawatee (Thongdee Ñānasāro) Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Dissemination, Proactive Buddhism, Sangha Administrators

Abstract

The research article  was to: 1. Study proactive Buddhism dissemination, 2. Comparison of the opinions, and 3. Study problems, obstacles, and suggestions for proactive Buddhism prevention of Sangha administrators in Paktho District, Ratchaburi Province, conducted by the mixed research methods that the quantitative research used the questionnaire as the tool to collect the data in the field study from 326 samples who were monks in Paktho District. The statistics used for the data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation (S.D.), t-test, F-test, One-way Analysis of Variance and Least Significant Difference: LSD. The qualitative research collected data from  document and interviewing in the field study from 7 key informants and analyzed the data by the content descriptive interpretation.

Findings were that proactive Buddhism dissemination by overall was at high level. Monks with age, duration of ordination, secular educational background, religious educational background, and position had not different opinions, rejecting the set hypothesis. Problems and obstacles were that some Sangha administrators were not educated at a higher level. There should be encouraging Sangha administrators to attend higher education at least at the Bachelor's level. There were few dissemination of Buddhism in modern communication channels. There should encourage Sangha administrators to disseminate Buddhism more in modern communication channels.

References

กรมการศาสนา. (2540). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของเจ้าอาวาสในการพัฒนาวัดให้เป็นศูนย์กลางชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

บุญศรี พานะจิตต์ และคณะ. (2545). โครงการพัฒนาการจัดการศึกษาของสถาบันศาสนา สำนักงานคณะกรรมการการ ศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: บริษัทพริกหวานกราฟฟิก จำกัด.

พระครูเกษมสมุทรคุณ (ทองหล่อ เขมธมฺโม). (2554). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของพระสังฆาธิการในอำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูวัชรธรรมคุณ (วิเชียร กลฺยาณธมฺโม). (2555). ประสิทธิภาพการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์แก่ผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุวัดราษฎร์ศรัทธา อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูวินัยธรสมชาย สุวิชาโน. (2554). ประสิทธิภาพการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูวิบูลกิจสุนทร (เมธี สุนทโร). (2554). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการกิจการคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการ อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระณัฐพงษ์ สิริวํโส. (2554). บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). จาริกบุญ-จารึกธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหธรรมิก จำกัด.

พระธีรนิติ์ ธีรธฺมโม. (2554). บทบาทพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระภพ สุนฺทรธมฺโม. (2554). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการของพระสังฆาธิการในอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสนั่น อุตฺตมเสฏฺโฐ. (2550). กระบวนการเผยแผ่พุทธธรรมของพระธรรมทูต: ศึกษาเฉพาะกรณี พระธรรมทูตในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). พระพุทธศาสนาในยุคโลกาภิวัตน์ (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระวิชัย ปญฺญาธโร. (2556). ศึกษาวิเคราะห์การใช้ปาฏิหาริย์สามของพระพุทธเจ้า และพระสาวกในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวุฒิภัทร อาทโร. (2555). บทบาทของพระสงฆ์ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาอำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสมุห์สมหวัง ยุตฺติโก. (2555). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Downloads

Published

2022-06-02

How to Cite

(Thongdee Ñānasāro), P. S. (2022). PROACTIVE BUDDHISM DISSEMINATION OF SANGHA ADMINISTRATORS IN PAKTHO DISTRICT, RATCHABURI PROVINCE. Journal of Interdisciplinary Innovation Review, 5(1), 113–125. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/257229