สังคหวัตถุ 4 กับการสร้างสังคมประชาธิปไตยที่เข้มแข็ง

Chamnong Wonkhong; Phramaha Anon Akkapanyo

Authors

Chamnong Wonkhong Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Phramaha Anon Akkapanyo Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Sangahavatthu 4, Society Creation, Democracy

Abstract

This article aimed to study and analyze the potential of the Sangahavatthu 4 in strengthening democratic societies, pointing out that the development of democracy in developing countries is important in creating a just and equal society, where democracy emphasizes the rights, freedoms and participation of the people. The systematic application of Buddhist principles, especially the Sangahavatthu 4, consisting of Dana, giving, Piyavaca pleasant speech, Atthachariya, benevolence, and Samanatta, consistency. When the Sangahavatthu 4 are applied to the creation of a democratic society, it is found that these principles help strengthen public participation, equality, and respect for human dignity. Than promotes the reduction of inequality; Piyavaca promotes creative communication; Atthachariya promotes sacrifice for the common good; and Samanatta supports equality at all levels. These principles therefore play an important role in strengthening a truly stable, sustainable, and peaceful democracy.

References

กรวิชญ์ บุญมี. (2567). การใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยในสังคมไทย. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(9), 76-85.

บุญสิริ ชวลิตธำรง. ธรรมโอสถ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์การพิมพ์.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2549). ประชาธิปไตยที่แท้กับการเมืองแบบไทย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

_____. (2555). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

_____. (2561). พจนานุกรมพุทศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2525). พุทธศาสนากับคนรุ่นใหม่และสังคมไทยในอนาคต. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). ธรรมะกับประชาธิปไตย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สถาบันบันลือธรรม.

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาศน์ วาสโน). (2528). สังคหวัตถุ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ มหามกุฎราชวิทยาลัย.

สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (254). การเมือง : แนวคิดและการพัฒนา. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.

สุมาลี บุญเรือง และสุรพล สุยะพรหม. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความนิยมทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(3), 99-112.

อนันต์ คติยะจันทร์ และคณะ. (2567). การพัฒนาประชาธิปไตยในประเทศกําลังพัฒนา : กรณีศึกษาประเทศไทย. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 2(5), 63-75.

Carlton, C. R. (1975). Introduction to political science. New York: McGraw-Hill.

Lindsay, A. D. (1951). The Essentialsof Democracy (2nd ed.). Oxford. United Kingdom: Oxford University Press.