ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความขัดแย้งในองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ธวัชชัย สมอเนื้อ

ผู้แต่ง

ธวัชชัย สมอเนื้อ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ความสัมพันธ์, การจัดการความขัดแย้ง, องค์การบริหารส่วนตำบล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับความขัดแย้งในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับของความขัดแย้งกับแนวทางการจัดการความขัดแย้งในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 3. ศึกษารูปแบบการจัดการความขัดแย้งในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรในองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 380 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิธีการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ เป็นการบรรยายเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความขัดแย้งในองค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบว่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2. ความสัมพันธ์ระหว่างระดับของความขัดแย้งกับแนวทางการจัดการความขัดแย้ง โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูง และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3. รูปแบบการจัดการความขัดแย้งในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วย ด้านบุคลากร ควรวางตัวเป็นผู้นำเหมาะสม โปร่งใส และแก้ไขความขัดแย้งด้วยการตักเตือนหรือประนีประนอม ด้านการเงิน ควรจัดสรรงบประมาณโดยยึดหลักความยุติธรรม โปร่งใส และป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อน ด้านวัสดุและอุปกรณ์ ควรใช้งานวัสดุส่วนกลางอย่างทั่วถึง ตักเตือนการใช้ส่วนตัว และรักษาผลประโยชน์ร่วมกัน และด้านการจัดการ ควรเปิดโอกาสให้มีการแสดงความคิดเห็น สนับสนุนพัฒนางานอย่างต่อเนื่องและเท่าเทียม และสร้างความปรองดองภายในองค์กร

เอกสารอ้างอิง

กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม: แนวคิด และกระบวนการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โกวิทย์ พวงงาม. (2549). อบต. ในกระบวนทัศน์ใหม่: พัฒนาสร้างเครือข่ายและเสริมความเข้มแข็ง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2567). ข้อมูลพื้นฐานแต่ละอำเภอ. สืบค้น 25 มกราคม 2568, จาก https://ww2.ayutthaya.go.th/amphur_content

ชูชาติ จันทร์แก้ว. (2550). การบริหารความขัดแย้งของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสุพรรณบุรี (การศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ทัศนีวรรณ์ แก้วพรหม. (2563). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความขัดแย้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอนาด้วง จังหวัดเลย. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 6(1), 63–82.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

มนัส สุวรรณ และคณะ. (2541). โครงการศึกษาแนวทางและการจัดการท่องเที่ยวในพื้นที่รับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลและสภาตำบล. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

วัชรพล มนตรีภักดี. (2550). พฤติกรรมการบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 (การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วันชัย วัฒนศัพท์. (2547). ความขัดแย้ง : หลักการและเครื่องมือแก้ปัญหา (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2551). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย (พ.ศ. 2551–2555). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.

สุกัญญา รุ่งทองใบสุรีย์. (2556). สภาพปัญหาความขัดแย้งในชุมชนและรูปแบบที่ใช้ในการจัดการปัญหาจังหวัดปทุมธานี (รายงานการวิจัย). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

อดิศร ภู่สาระ. (2563). การจัดการความขัดแย้งในการปฏิบัติงานของปลัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอ่างทอง (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.