ภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย

พระมหาอานนท์ ทิพย์สิงห์; วัชรินทร์ ชาญศิลป์; สุมาลี บุญเรือง

ผู้แต่ง

พระมหาอานนท์ ทิพย์สิงห์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วัชรินทร์ ชาญศิลป์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
สุมาลี บุญเรือง คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำทางการเมือง, พุทธบูรณาการ, ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย และ 3. นำเสนอภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการที่เกี่ยวข้องหรือมีประสบการณ์โดยตรงเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 18 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูล ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา และการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ที่อยู่ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบล มีผลการปฏิบัติงานดีเด่น ประจำปี 2568 ระดับจังหวัดเลย จำนวน 395 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่น 0.933 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา สถิติอนุมาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลยในภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2. ปัจจัยแรงจูงใจทางการเมืองและหลักปาปณิกธรรมส่งผลในทางบวกต่อภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 3. ภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเลย ประกอบด้วย 1. จักขุมา ผู้นำมีวิสัยทัศน์ มองการณ์ไกล บริหารด้วยความโปร่งใส ยุติธรรม ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง และส่งเสริมคุณภาพชีวิตและความยั่งยืนของชุมชน 2. วิธูโร บริหารจัดการมีประสิทธิภาพ ใช้ข้อมูลและคุณธรรม วางแผนดี โปร่งใส ยึดประโยชน์ส่วนรวม และเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม และ 3. นิสสยสัมปันโน มีมนุษยสัมพันธ์ดี สื่อสารสร้างสรรค์ รับฟัง แก้ปัญหาด้วยสติและเมตตา ส่งเสริมความร่วมมือและความสงบสุขในสังคม

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2568). โครงสร้างข้อมูลสถิติจำนวนประชากรไทยที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านแยกรายอายุรายเดือน จังหวัดเลย. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/6UYLV.

กองยุทธศาสตร์และงบประมาณ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย. (2568). ยุทธศาสตร์การพัฒนาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดเลย (พ.ศ. 2566 - 2570) แก้ไขครั้งที่ 1/2566 องค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/vEQ3u.

ทองดี ปาโส. (2566). ภาวะผู้นำตามหลักปาปณิกธรรมของการบริหารองค์กรในยุคชีวิตวิถีใหม่. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(5), 145-157.

ธนาวัฒน์ วัฒทันต์ และไพรัช พื้นชมภู. (2567). แรงจูงใจของประชาชนในการเลือกตั้งนักการเมืองท้องถิ่น องค์การบริหาร ส่วนตำบลดงลาน อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 4(3), 264-273.

ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2558). ปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนในการเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย. วารสารมนุษยศาสตร์, 21(2), 1-16.

ประทาน คงฤทธิ์ศึกษากร. (2545). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: ธนศร เจริญเมือง.

พระครูรัตนสุตากร (ปราโมทย์ ล่องแก้ว). (2564). การประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมเพื่อพัฒนามาตรฐานจริยธรรมของผู้นาทางการเมือง. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 4(3), 20-30.

พระครูสังฆรักษ์เอกลักษณ์ อชิโต (นกทอง). (2566). การประยุกต์ใช้หลักทุติยปาปณิกธรรมเพื่อการพัฒนาภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสงคราม (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีการบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระปลัดธันวา วิชฺชากโร (พ่วงกุล). (2567). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหานิรุต ญาณวุฑฺโฒ (พยนต์ยิ้ม). (2566). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น ในจังหวัดสมุทรสงคราม (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิชาภพ พันธุ์แพ. (2554). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เพ็ญภัค รัตนคำฟู และคณะ. (2567). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ภาคประชาสังคมในจังหวัดลำปาง (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไพเราะ มีภักดี. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(2), 69-81.

ภูมิ มูลศิลป์. (2565). การกระทำที่มีมูลเหตุจูงใจทางการเมือง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 89–100.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ฤาชุตา เทพยากุล. (2552). คุณลักษณะนายกรัฐมนตรีที่พึงประสงค์ในทัศนะของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา กรณีศึกษา นักศึกษาสาขารัฐประศาสนศาสตร์ระดับปริญญาตรีในสถาบันอุดมศึกษาจังหวัดสงขลา (รายงานผลการวิจัย). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.